Dat is dan uw visie!
En misschien iets dat
jij ook werkelijk
doet!
De vergissing die ge, bij uw betoog, maakt is: die visie op andere mensen
projecteren.
Hoe kunt gij weten of ik, of iemand anders, een "intellectueel afstandelijke positie" inneem?
Als "het innemen van een intellectueel afstandelijke houding", de positie
is van waaruit jij schrijft, doorbréék je dat al door dat aan ons toe te geven en word je "persoonlijk".
Maar... het is "projectie" van uw kant.
Ikzelf spreek altijd als "ervaringsdeskundige" als ik het over psychische problemen heb. Het gaat altijd over waar ikzelf mee geworsteld heb, over nagedacht, en, al dan niet, mee in het reine gekomen ben. (Niet: "in het "Reini" gekomen ben"!
)(ik anticipeer al maar wat mogelijke verbale deugnieterij! Hahahahahaha!).
Ik ben in de verste verte niet geïnteresseerd in een "academische" houding. Ik ben 100% betrokken partij.
En er valt op die manier
heel veel te vertellen over bashen! Omdat het gaat over de psychologie van de dagelijkse relatie tussen mensen. En: dat ze zich daarbij beledigd, gekwetst, aangevallen, te kort gedaan voelen, enerzijds, of, beledigen, kwetsen, aanvallen, te kort doen, anderzijds.
Van het moment dat we daar eerlijk met elkaar gaan over praten, en aan elkaar vragen: "Waarom doen we dit eigenlijk" - en geen enkele emotie uit de weg gaan - wordt het echte therapie!
Blijf je echter, als koele, afstandelijke intellectueel, op een afstandje toekijken: dan ben je
geen betrokken partij in het "genezingsproces".
