vagelis schreef: ↑17 apr 2020, 12:27
als ik dat allemaal zo lees zijn er weinigen die na een lange loopbaan een appeltje voor de dorst hebben gespaard... hebben ze dat beetje vakantiegeld zelfs nodig om verzekeringen en belastingen te betalen, velen precies ook nog huurgelden zelfs...een hoop mensen dus die met angst hun brievenbus durven openen voor 't geval er een rekening inzit... die in de miserie zitten als er eens een onvoorziene kost opduikt... wat hebben jullie dan allemaal gedaan met de centen die jullie in het verleden verdiend hebben ? boven jullie "stand" geleefd ? het geld over de balk gesmeten ? gegokt en verloren ? opgezopen ? vertel het mij eens...
Dat appeltje voor de dorst is door 30 jaar van besparingen en inleveren al láng verdwenen als sneeuw voor de zon en al zeker als je er alleen voor staat/stond!
En já door de jaren heen is zelfs de reserve voor onvoorziene uitgaven opgeslorpt door het wanbeleid, wanbeheer, corruptie en vriendjespolitiek van wat ons zou moeten besturen.
Oa door een eenmalige crisistaks van de vette loodgieter 27 jáár te moeten betalen, de steeds grotere kloof en scheve verhouding tussen inkomen en stijgende levensduurte waarbij de index aanpassing een ware belediging is door gefoefel met luxe producten die ze listig als noodzakelijk tellen en echte basisbehoeften die niet worden meegeteld.
Door alsmaar stijgende ACCIJNZEN en telkens uit hun duim gezogen, absurde nieuwe belastingen op vanalles en nog wat! Suikertaks?
Zuiniger zijn en dan nog méér betalen door verhoging van accijnzen/belastingen en allerlei absurde nepkosten zoals transportkosten en zelfs onwettige, dubbele belastingen.
En élk jaar opnieuw loze beloftes en leugens over het gaat beter worden maar de graaiers joegen elk jaar opnieuw de prijzen, kunstmatig zelfs, de hoogte in terwijl ze knabbelden aan onze inkomens.
Moeten we nog doorgaan????
Wát gebeurt er als je uitgaven stijgen en van je inkomsten wordt geniepig met kleine beetjes afgeknabbeld? Dan kom je op een punt dat je de maand moet doorkomen met je "appeltje voor de dorst" dat je hád gespaard en dat heet verárming.
Dat heeft dus niks te maken met boven je stand geleefd te hebben, over de balk gesmeten, gegokt en verloren of opgezópen te hebben..
De meesten die de tering naar de nering hebben gezet en moesten zien dat ze rondkwamen, die hebben nu ook geen eigendom maar meestal ook geen schulden want die kunnen hun beperkte budget perfect beheren in tegenstelling tot dat zielige zootje verkwistende graaiers in de wetstraat waar wij telkens de dupe van zijn om hun bodemloze putten te dempen!
Die vaste kosten heeft iedereen maar degenen met een hoger dan gemiddeld inkomen voelen dat niet, de vette varkens weten niet dat de magere varkens honger lijden.
En misschien je toon wat matigen.....ik bespeur enige minachting voor werkmensen met minder dan jij, dat vind ik misplaatst en stuitend.
Vertel jij nu maar eens hoe jij appelen voor de dorst hebt kunnen sparen: hogere 'klasse'? altijd tweeverdieners geweest? Ondernemer? CEO? Rijk getrouwd? Of geleefd zoals scrooge? Vertel het mij nu eens....
Goed voor jou als je jezelf rijk voelt ondanks dat je jezelf alle geneugten des levens vrijwillig ontzegd, het is je gegund......andere mensen scheppen er wel vreugde in om vrij te zijn, om te gaan en staan waar ze willen, om een filmpje mee te pikken of op restaurant te gaan, uitstapjes te doen, op vakantie te gaan, enz...prijs jezelf dan maar gelukkig, er zijn er velen die dat geluk niet meer te beurt valt door de onstilbare hebzucht en verspilling van wat aan het stuur staat als 'beleidsmakers'.
