De schrijver die zijn volk leerde zingen
1865-1932
Lambrecht Lambrechts was een veelzijdig man. Hoe moet je deze geboren Hoeselaar omschrijven? Als dichter, prozaïst, folklorist, toneelschrijver, musicoloog of gewoon als zanger? Hoe dan ook, Lambrechts drukte eind 19de eeuw, begin 20ste eeuw zijn stempel op het muzikale en literaire leven in Limburg en zelfs in Vlaanderen.
Lambrecht Lambrechts (Lemmen van de Meester) werd geboren in Hoeselt op 24 september 1865, waar zijn vader hoofdonderwijzer was. In 1889 werd hij tot leraar benoemd aan de middelbare school in Ronse, waar hij in 1894 huwde met de pianovirtuose Maria Van den Doorne.
In zijn vrije tijd schreef en dichtte hij een aanzienlijk aantal werken, die zijn naam ver buiten het onderwijs bekend maakte. Van zijn meest gekende dichtbundels vermelden we: Rond het klavier, De vroolijke Limburger, Mate en Minne, van zijn novellen: Uit de Demergouw, Het Mirakelfeest en zijn romans: Om moeders wil en Het Wingewest.
Maar zijn voorkeur ging vooral uit naar het lied. Meer dan 400 Lambrechtsliederen werden op muziek gezet door liefst 140 componisten. Veel van deze liederen werden samengebundeld in de uitgave ‘De Vlaemsche Zanger’.
Op 13 juli 1932 overleed Lambrecht Lambrechts te Gent en in 1933 werd zijn stoffelijk overschot overgebracht naar zijn geboortedorp Hoeselt.
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Nu niet voor 't een of 't ander,in alle ernst,
mocht "Dietsche Warande en Belfort" en
"Vlaamsche Arbeid" nu nog bestaan,gij
verdiende daar een vaste stek te krijgen!
Ik heb zo 't vermoeden dat er bij u in uw
genen nog een en ander van dat verre familielid
E.H. August Cuppens weer te vinden is.
En dat is een referentie die telt!
Laat de Winter winteren...
ook mooi in 't Frans
Laisse l'Hiver hiverner...
Groetjes in vrede en vriendschap,
Bosrankje en Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Ik was hier liever nog wat langer langsgekomen en had heel graag blijven meedoen, maar om medisch-familiale redenen, zal ik een tijdje wegblijven van het forum. Geen erge dingen, maar wel van langere aard.
Mijn aanwezigheid is daar gewenst.
Nog veel succes, en als ik maar even kan kom ik zeker lezen.
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
Nog een weekje winter Robbe : fijn ,
al is het nu buiten storm
het kan in Februari nog strenge winter zijn !!!!
Mischien waren wij te vroeg met winter begonnen !! Fernanda
Winterdagen
gure buien en vlagen
lange nachten,
vele karrenvrachten
vol met blâren
bomen ontluisterd
een wereld vol
schemer en duister
verkleumde lichamen
versteven handen en voeten
die warmte zoeken.
Dromen, vol heimwee
naar warme zonnedagen,
moeilijk te verdragen.
Koude in het land
het kwik onder nul
een winterprik
het leven even
tijdloos, stil
Bomi
( 2005 )
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Ik ben geworden als de winterbeek
de witte, gans met ijslaag overwelfde
geheel gedempte, en toch is zij dezelfde
die levensader in het landschap leek
bij lentedag. Nu ligt het lijf,dat vrij
en vrolijk buitelde doorheen de weiden
of aan een vlakland zich in vijvers vlijde
goed ingedekt onder de blanke sprei
Maar ergens aan de bocht , waar het verval
wat groter is, waar ’t ijs niet heel en al
de bedding dekt en nog het water huivert
Hoort hij,die hare lente heeft bemind
en blij was om de weelde van dit kind
het oud geluid verinnigd en gezuiverd
Bosrankje " De meeuw voor Alix"
levensecht en zoooooo triest ..... pakkend ....
Zie het zo voor me gebeuren
Die trotse meeuw en de behulpzaamheid en het verdriet van het kind !
Ik krijg er een krop van in mijn keel !!! Liefs Fernanda