Een dagboek?
Ik herken hier topics die eigenlijk 'dagboeken' zijn van de auteurs:
teksten, halve dichtvormen, die steeds iets te maken hebben met de
persoon in kwestie, gebeurtenissen er rond en de gevoelens die daaruit
voortvloeien.
Ik ga geen namen noemen, doch 'het leven zoals het is' van Hilde is hier
een mooi voorbeeld van. Ze vertrekt steeds van concrete eigen gegevens
en laat ons meereizen in haar wereldje op dat ogenblik.
Hilde is geen schrijfster; haar teksten zijn evenwel steeds verzorgd en af.
Waar willen we toe komen?
Als we deze topic "ons dagboek" noemen en we geven er volgende rich-
ting aan:
* we schrijven voor onszelf, doch de andere mag meevoelen wat hier
gebeurt,
* we verzorgen onze taal een beetje ,want ... het moet later nog mooi
klinken,
dan zijn we vertrokken.
Nog iets duidelijker.
Soms kan men bij 'Poëzie en Proza' eenzelfde tekst op vijf, acht, tien, ...
verschillende topics lezen; en met reden. Het is een mooi gedichtje, een
fijne feest-dag-wens, en men wil veel lezers persoonlijk bereiken.
Maar, mochten we nu allemaal, iedere tekst of gedicht die als een dag-
boekfragment kan worden beschouwd, en op een eigen topic komt,
ook op onze nieuwe topic plaatsen, en ...
iedereen weet dat daar dagboekgegevens van ons allemaal worden ge-
bundeld, dan ...
moeten we slechts daar gaan kijken om te weten waar er in onze ganse
familie van 'poëzie- en prozavrienden' zich vandaag iets heeft afgespeeld
dat hem of haar en dus ook ons beroert.
Kortom, we maken een dagboek, 'ons dagboek', waarin we in een ver-
zorgd Nederlands iets uit onze eigen leefwereld delen met iedereen hier.
Dat kan kort, dat kan lang zijn,
dat kan algemeen, dat kan persoonlijk zijn,
dat kan in dichtvorm zijn,
dat kan gelijk hoe zijn,
als het maar iets is 'van ons' dat anderen mogen meelezen.
Je merkt, het is geen denook-topic; het is "onze" topic, ook en zeker voor
de mensen (-zoals denook-), die hier geen eigen topic hebben.
Het succes - al is dit niet de opzet - zowel wat bijdragen als wat lezers
betreft, staat of valt met de aandacht die ieder van ons er aan wil geven.
tot over een paar dagen,
denook