Ik dank jullie van harte voor het bezoek in mijn nieuwe topic.
Alterego, Bosrankje, Schrijfster, Rapke, Ria, Gustilpe, Katrijn, Boke en Elisa. Normaal had ik een receptie voorzien met drank en hapjes, maar die is even uitgesteld wegens onvoorziene omstandigheden. Er was een staking in de Colruyt.
Ik breng één der volgende dagen een bezoekje in jullie topic...ondertussen draai ik een plaatje.
Verliefdheid is een oogziekte
cataract verstoort mijn hart
Kleuren die mijn ogen streelden
zie ik even in wit-zwart
Straks zal weer de hemel klaren
met mijn nieuwe roze bril
Mijn hand zal weer gedichtjes baren
als mijn muze helpen wil
Robbe
Katarakt of cataract, wat de juiste schrijfwijze ook mag zijn...
Met dank aan de dichter die me een berichtje stuurde met de melding...ook verliefdheid is een oogziekte...en die kan ernstiger zijn dan de grijze staar ! Hij kan het (misschien) weten...
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Zomaar drijven, na het vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen
Zonder zoeken zonder vragen
Boudewijn de Groot,
Dag Robbe,
ik hoop dat je lang blijft fladderen.
Op deze witte vijver.
En voor alle duidelijkheid:
'Verliefdheid is een oogziekte' is een citaat van Alfons Vansteenwegen,
de man van 'Liefde is een werkwoord'.
Beste lezers, bezoekers, nog zo'n 15 daagjes en de Sint komt op bezoek, het was voor ons vroeger toch een periode om extra braaf te zijn en om af en toe aan de kachel je schoentje te zetten, al of niet met een wortel, in de hoop dat er 's anderendaags iets lekkers in de plaats lag. Het gedichtje dat ik ga plaatsen herinnert aan die nostalgische jeugdjaren.
Beste DKA en Brun...
Boudewijn de Groot, nog steeds bewaar ik zijn elpees in mijn platenkast.
Als souvenir. Want platen draaien, doe ik nog zelden...wel een cdtje op tijd en stond.
Ook Bram Vermeulen behoort tot mijn favorieten. Daarom een klikje van één van zijn meesterwerken: testament. Heel verschillend met het testament van Boudewijn.
Als de zinkende zon
de westerhemel rood bekleedt
denk ik met weemoed terug
aan de woorden van mijn moeke
"Sinterklaas stookt ginds zijn oven
gloeiend heet,
hij bakt heel lekkere koeken!
Zet straks je schoentje maar gereed
maar vergeet
niet braaf te zijn, dat moet je wel beloven !"
Bij elke ondergaande zon
komt die herinnering naar boven
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
