De ogen die ons hart zich heeft gekozen...

Ik herinner mij dit gedicht :
De ogen die ons hart zich heeft gekozen
zijn zorgeloos en diep en donker als de rozen
en 's morgens als de nacht hen heeft bemind
vochtig en wild, als rozen in de wind.
Vochtig en bleek, als roze na de regen
is het gelaat dat om hen heeft gezwegen
en huiverend in de morgenwind
droefenis naast zich op de peluw vindt.

Ik ben vergeten wie de schrijver is en ik vind het nergens terug.
Ik zou heel blij zijn als iemand mij kon helpen!
Iedereen hartelijk bedankt voor de interesse en hopelijk voor de juiste inlichting.