zoeken naar een molen gedicht

hij staat weer mooi te blinken
onze molen

De molen die onze naam draagt ...

vorig jaar een prijsje gewonnen met een molenhaiku:



wenkende wieken
de molen vraagt vriendelijk
de winden ten dans


mvg

Robbe

De Molen

Als een reus
Zwaai jij je grote
Houten armen rond en rond
Je kraakt in al je voegen
Je wikt en weegt
Strak staat je zeil
Op je wieken
Tot in alle hoeken
Zo midden in het dorp
Staat die houten reus
Jij hebt draai gevonden
een markant gezicht
Het spel van de wind
Laat binnenin
De raderen draaien
Langzaam
Komt jij weer tot rust
Als de wind
Stopt met waaien

Lang geleden (1995) schreef ik dit gedicht over de molen in ons dorp, ook de foto heb ik toenmaals genomen.

Een tijdje beschermd, maar helaas, ook de ruïne is al jaren met de grond gelijk gemaakt.


Dompasmolen

De wind vertelt
'n oud verhaal
Vergane glorie van weleer

De Dompasmolen
maalt allang niet meer

De wind zoekt vruchteloos
de wieken
die hij eertijds draaien deed

Houtwerk, 't knarsen van de stenen
alles is weg
voorgoed verdwenen

Molenaars vreugd, molenaars leed
voorgoed voorbij
het oude leven
Een ruïne is gebleven

Molenromp, stenen getuige
De tijden moesten buigen
voor nieuwe technieken

Nooit draaien nog de wieken
van de molen
fier en groot
Ook de oude molenaar
is dood


Robbe

Molen en wind


Molen en wind
horen samen
als de onschuld
bij een kind

Samen draaien
samen malen
samenwerken
eensgezind

Straks stookt de boer
zijn oven rood
en bakt hij heerlijk
Lommels brood


Robbe