Allereerst wil ik mij op voorhand verontschuldigen voor (wegens ver gevorderde slechtziendheid) mogelijke type- of zinsbouwfouten in dit schrijven.
Met dank voor uw begrip.
Vrijdagavond kreeg ik op miijn vaste telefoonlijn van een of andere Nederlander, het volgende te horen.
Hij vertelde mij dat er op mijn bankrekening door onbekenden was inglogd, en dat er bestellingen en (bijna) betalingen in mijn naam (zouden) hebben plaatsgevonden.
"Gelukkig hebben we uit wantrouwen, die betalingen kunnen blokkeren" . sprak de man.
"Maar vanaf morgen zul je uw debetkaart niet meer kunnen gebruiken, tenzij u op uw computer onmiddellijk uw rekening opent, zodat we kunnen meekijken en kunnen controleren of er op uw rekening inderdaad iets mis is gelopen".(???)
En hij blééf maar aandringenandringen, ondanks ik hem al duiedlijk had gemaakt dat dit op dat moment voor mij onmogelijk was. Ik had hem natuurlijk al lang door, en zei hem dat er gebeld werd, en dat ik dus de verbinding moest verbreken.Ik zeg: "weet je wat, geef mij uw nummer, ik zal u straks terugbellen".
En ja hoor, ik kreeg zijn naam, èn zijn nummer.
Maar toch blééf hij aandringen om toch op zijn voorstel in te gaan,
Ik zeg nogmaals: "Weet je wat, bel mij straks even terug".
En nogmaals ja hoor, een halfuur later was hij daar weer.
Intussen had ik natuurlijk al een resem inlichtingen verzameld, o.a., het nummer was onbekend.
Ik had ook nog de helpdesk van de bank gebeld, en daar wisten ze mij te zeggen dat die kerel niet bij hun bank behoorde, en mij de raad gegeven niet meer op te nemen.
Maar omdat ik nogal van- , en vooral van gevaarlijke spelletjes hou, besloot ik deze keer het spelletje mee te spelen.
Ik luisterde nog maar een keertje naar zijn verhaal, en toen zeo opeens: "luister nu eens naar mij he beste vriend. U hebt mij zolang mogelijk aan het lijntje gehouden, en nu, heb ik met jou hetzelfde gedaan".
En 'mijn' bedoeling is geweest om de politie de gelegenheid te geven ons gesprek te volgen, en u mogelijks op het spooor te komen", waarop de man onmiddellijk de verbinding verbrak.
Nadien niets meer van gehoord.
Zo zie je maar.
,
Met dank voor uw begrip.
Vrijdagavond kreeg ik op miijn vaste telefoonlijn van een of andere Nederlander, het volgende te horen.
Hij vertelde mij dat er op mijn bankrekening door onbekenden was inglogd, en dat er bestellingen en (bijna) betalingen in mijn naam (zouden) hebben plaatsgevonden.
"Gelukkig hebben we uit wantrouwen, die betalingen kunnen blokkeren" . sprak de man.
"Maar vanaf morgen zul je uw debetkaart niet meer kunnen gebruiken, tenzij u op uw computer onmiddellijk uw rekening opent, zodat we kunnen meekijken en kunnen controleren of er op uw rekening inderdaad iets mis is gelopen".(???)
En hij blééf maar aandringenandringen, ondanks ik hem al duiedlijk had gemaakt dat dit op dat moment voor mij onmogelijk was. Ik had hem natuurlijk al lang door, en zei hem dat er gebeld werd, en dat ik dus de verbinding moest verbreken.Ik zeg: "weet je wat, geef mij uw nummer, ik zal u straks terugbellen".
En ja hoor, ik kreeg zijn naam, èn zijn nummer.
Maar toch blééf hij aandringen om toch op zijn voorstel in te gaan,
Ik zeg nogmaals: "Weet je wat, bel mij straks even terug".
En nogmaals ja hoor, een halfuur later was hij daar weer.
Intussen had ik natuurlijk al een resem inlichtingen verzameld, o.a., het nummer was onbekend.
Ik had ook nog de helpdesk van de bank gebeld, en daar wisten ze mij te zeggen dat die kerel niet bij hun bank behoorde, en mij de raad gegeven niet meer op te nemen.
Maar omdat ik nogal van- , en vooral van gevaarlijke spelletjes hou, besloot ik deze keer het spelletje mee te spelen.
Ik luisterde nog maar een keertje naar zijn verhaal, en toen zeo opeens: "luister nu eens naar mij he beste vriend. U hebt mij zolang mogelijk aan het lijntje gehouden, en nu, heb ik met jou hetzelfde gedaan".
En 'mijn' bedoeling is geweest om de politie de gelegenheid te geven ons gesprek te volgen, en u mogelijks op het spooor te komen", waarop de man onmiddellijk de verbinding verbrak.
Nadien niets meer van gehoord.
Zo zie je maar.
,
) zal het mij ook niet meer kunnen schelen wat er met mijn stoffelijk overschot gebeurt"! 
