pastoor schreef:Maar een kleur is toch de menselijke fysiologische, subjectieven, en psychologische respons op de verschillende golflengten van het zichtbare spectrum. Kleur is niet een eigenschap van de elektromagnetische golf maar het resultaat van het electrochemisch proces van de combinatie oog-zenuwen-hersenen. Eigenlijk kan men niet spreken van geel licht, maar eerder dat men iets geel ziet.
Zeer terechte opmerking pastoor.
Het is idd de frequentie in combinatie met de zintuigen die ervoor zorgt dat we van een kleur kunnen spreken.
In de natuur bestaan geen kleuren opzichzelf,het is in combinatie met onze zintuigen,de interactie tussen fysische prikkels en zintuigen die voor de ervaren fenomenen zorgt.
Heb hier ook al eens een discussie gehad over suiker.Een klontje suiker is niet zoet,het klontje bezit geen enkele eigenschap
voor dat het waargenomen is (smaakorgaan).Het is in combinatie met ons smaakorgaan dat we een bepaalde chemische prikkeling ondergaan met de zoete gewaarwording als gevolg.Zoet is trouwens ook maar een abstract begrip en niets meer.
Voor een ander (niet-menselijk zintuig) zou de suiker bev heel anders smaken.
Onze zintuigen leveren ons gewaarwordingen.Dat zijn veranderingen in onze lichamelijke gesteldheid waarvan wij ons op een direkte manier bewust zijn (in zoverre is ons lichaam 'onmiddelijk object'), zonder dat het verstand er nog aan te pas komt.Maar éénmaal gegeven deze lichamelijke effecten, concludeert het verstand,mbv zijn kenvorm de causaliteit, tot de veroorzakers van die effecten: dat zijn NU de objecten van onze ervaring.Dus door de causale gevolgtrekkingen die ons verstand uit onze gewaarwording trekt, komt nu voor ons de aanschouwlijke wereld tot stand en ook de kleuren die we hier aan een kritisch onderzoek onderwerpen.
Eigenlijk is ons lichaam ondergedompeld in één homogene massa en het is door de samenstelling van onze zintuigen en de gevolgtrekkingen die ons verstand trekt uit de impressie's dat we de wereld en objecten ervaren.
Grtz
Stefan.
