aan mijn liefste

Azuur,
prachtig je gedicht!

Wat een beeldentaal zeg!

Gedragen als een arend hoog in de lucht,
die overgave is volledig.
Mooi hoor!

Welkom Azuur en...
blijf ons verrassen met zulk een
heerlijke pareltjes.


DANKJEWEL en
groetjes

johana-maria

Azuur Geplaatst: Di 30 Mei 2006, 10:26 Onderwerp: cirkel van het leven

--------------------------------------------------------------------------------
Liefde blijft
latent wachtend
als duizendjarig zaad.

Je komt
De veerkracht van een mens is verbazend
De regen barst los,
droge aarde drinkt dankbaar,
komt tot leven.
Ik wist niet dat ik dood was,
zo lange tijd.
Mijn ziel , versnippert in duizend stukjes
Als een splinterbom uiteengespat van verdriet
neemt zijn oude plaats in .

Alles gaat voorbij
Alles komt terug


Johana-Maria Geplaatst: Di 30 Mei 2006, 10:58 Onderwerp:

--------------------------------------------------------------------------------
Mooi Azuur ,
gewoon mooi!

Ik geniet er van!

Ik hoop je dan ook dikwijls op dit forum te ontmoeten,
het is de moeite waard.
dankjewel en
Groetjes


Johana-maria


Azuur Geplaatst: Di 30 Mei 2006, 11:25 Onderwerp: What's in a name

--------------------------------------------------------------------------------

Johana-Maria schreef:Mooi Azuur ,
gewoon mooi!

Ik geniet er van!

Ik hoop je dan ook dikwijls op dit forum te ontmoeten,
het is de moeite waard.
dankjewel en
Groetjes

Ik ging eens kijken ,
wie is
Johana-maria?
een naam als een schip :
"De Johana-Maria"
kalm varend op de internetzee
rustig , veelomvattend , veelbelovend .
Je hebt een aanmoedigend woord voor alle dwalende lichtjes
groot of onbeduidend
die vragen altijd : zie me want je blik maakt me levend .


herman1944 Geplaatst: Di 30 Mei 2006, 12:34 Onderwerp:

--------------------------------------------------------------------------------
ik heb je gelezen
je heb je wat moois verricht
je heb je bewezen
vandaar dit bericht

groetjes
Herman

Verdriet zou niet bestaan zonder herinnering
toch daagt reeds diep in mij
het helder zicht
dat er geen scheidingslijn bestaat
tussen wat is , of was , of ooit zal zijn .
Ik weet je nabij ,
ik weet je in mij
mijn lief
gemis
is slechts mist in mijn hoofd
een foute perceptie [/i][

Even een handje geholpen

Azuur schreef:


Zintuigen zijn wisselbaar
Tasten is proeven, is ook zien.
Met duizend kleine oogjes verkennen mijn poriën
het bed waarop ik rust
terwijl de huid van mijn geliefde
zich ontvouwt als een onontgonnen land
onder mijn liefkozende vingertoppen.
Verbazend mooi je fijne aanraking te proeven,
ik drink de nectar uit je warmbruine ogen .
We worden langzamer met ouder worden, maar
wat een zegen om stapvoets door dit land te gaan ,
elk grassprietje , elk kevertje gezien te hebben
én gered!
Vandaag verkennen we wandelend elkaars grensland.
Tijd en ruimte worden zo wisselbaar, wonderlijk .
Zien wordt proeven , voelen wordt horen ,
alles baadt in kleuren van het paradijs.
_________________

Ik zoek een mens...

Over geven en ontvangen
De smaak van vrijheid

Zoek zonder verwachten
ontvang open en vrij.
Er kan geen groei zijn zonder leegte ,
alsof je naakt bent , voor het eerst .
Alle oude ballast tot rust gebracht ,
alle pijn verwerkt .
Wees vol leegte
volheid kan niet ontvangen.

Wil er geven zijn
geef dan zacht
zodat de last
van gever en ontvanger lichter wordt.
Want ontvangen is een soort geven.

AZUUR
Een zeer speciale dank voor wat je scheef op mijn Topic.
Ik was er zeer door getroffen!

het deed me weer inzien dat zulke zaken kunnen gebeuren.
Dat het erg is en er veel schuldgevoel blijft.

Maar...als we het niet allemaal kunnen vergeten,
wij kunnen wel
vergeven , omdat we vergeven worden!

Nogmaals dank en hele
lieve groeten
johana-maria

Azuur

Vergat je nog te zeggen dat ik dat gedicht
over innerlijke vrijheid ...
De albatros die één wordt met het al,
en dus nooit eenzaam is en alleen.........
Dat ik dat enig vind!

Prachtig zeg!!!
En graag kom ik bij jou op bezoek!

johana-maria

[i]dank je Johana-maria . Gelukkig dus dat ik de laatste fase heb mogen beleven waar al dat verdriet werd opgelost.
Schuldgevoelens zouden inderdaad steeds opnieuw leed veroorzaken als lastige " weerkeersels" zoals ik bij een groot schrijver eens las .
In tibet las ik op het levenswiel dat al het "onverwerkte materiaal" van een mens zijn weg terug zoekt om alsnog opgelost te worden . Zij noemen dit : de hongerige geesten . Klinkt griezelig , maar ik vond het ( in mijn geval ) wel grappig .Met milde humor kijk ik soms naar mezelf en als ik wéér eens niet van de chocolade kan afblijven .Dan denk ik : daar heb je de hongerige geesten weer !
Maar op wereldvlak zien we heel wat gebeuren wat helemaal niet meer zo grappig is .
Ik geloof in de kracht van de geest , laat ons maar het goede uitzenden zodat er genezing komt voor alle pijn . Liefs , Azuur [/i]

Schouwend over de zee zag ik aan de horizon een prachtige driemaster in de mist .

Aan de horizon van mijn ziel
- gestalte van mijn stil verlangen-
doem je op , mijn lief
gevangen in nevelslierten
verlokkend dichtbij

...maar de zee is zó diep .

O koele aarde
Wijl oceanen zich vulden
met duizenden tranen
Kon jij niet vermoeden
Dat een strálende zon
zich weldra zou vleien
In jou schoot

Nooit was er een diepere vrede .

Bleef weer even in je pracht van 'gedichtentuin"vertoeven.
"word héél even
een deeltje eeuwigheid"

Ik voel me er zo goed,AZUUR!

Je gedichtjes zo kort zijn pareltjes!

Kom zeker nog dikwijls langs!

lieve groetjes
johana-maria

Azuur schreef

Eén na één
sluit ik alle geluiden rondom
en leg de wereld naast me neer

Luisterend
hoe de ruimte stilte zuigt
vouw ik me open
terwijl langzaam licht zich spreidt

ik word héél even
een deeltje eeuwigheid


"opgenomen in die stilte,
diepe vreugde
die het hart bedwelmt."
Dank je wel, AZUUR
ria