Stapels foto's uit een ver verleden
Iets tastbaars in het heden
Een foto van een prachtig strand
De kinderen spelend in het zand
Aan de achterkant, de inkt verbleekt,
in zijn vrouw haar prachtige hand,
een beschrijving van het land
Dan een foto van haar graf
Van de vrouw die hem
haar beste krachten gaf
Zacht streelde hij met handen
bedekt met eelt,
geroerd het beeld
Integer beeldend mooi jouw gedicht. En hartelijk welkom hier.
Mag ik jou en de jouwen een rustig herfstweekend wensen en nog een fijne dag verder.
liefde
ik zeg je wat voor mij de liefde is
te geven alles wat je kunt
zelfs kruimels van het suikergoed
bijeen te vegen, te bewaren
de zonnestralen van de dag
en schilfers van de maan en sterren
uit elke warme liefdesnacht
samen op zoek naar diepgang in het leven
te lachen, huilen; ondanks elke traan
verwonderd naar één toekomst gaan
in ’t weten alles gaat nooit goed
toch ‘t gisteren liefdevol onthouwen
en telkens samen weer
een nieuwe morgen bouwen.
**********
sunset 13-10-2007
**********
Onze voorouders zeiden het al:
de wereld is een tranendal
Niets geleerd;
veel gaat verkeerd
Men zegt wel ernaar te streven
in vrede met elkaar te leven
Maar het enige dat telt,
is het kille geld
Goedemorgen, ik kom je een heel fijne dag wensen en laat hier eentje uit mijn serie 'Op weg naar 01 november' achter (De andere reeds geplaatste kun je nalezen op mijn eigen website).
Op weg naar 01 november
jij leeft
jij leeft, al is het slechts in schemer
en bent die reeds in nevelen staat
zoals een meer in ’t eerste morgenlicht
niet helder, vaal door ’t groen zich breekt
zo sta ik blootsvoets daar
op ’t stenig strand waar ik niets zie
mijn hand tast naar ‘t doorschijnend grauw
wil je beroeren in dat niets
en wat mij blijft is enkel fascinatie
van dode ochtendschemer
aan oevers ongekende oceanen.
**********
sunset 18-10-2007
**********
Uit het donker van de nacht
een kleurenpracht...
Een gloed die mij verwarmt
Een arm die mij omarmt
Dan een gezicht
Een warme blik op mij gericht
Heel even maar
Dan lost weer alles op
Naar waar?
Hier staat mijn geboortehuis...
mijn thuis
de eerste jaren van mijn leven
Het lijkt maar even
En toch...
die herinnering gaat nooit verloren
Mijn moeders stem
die blijf ik horen
