Ben Boomer op wandel tussen chips en ziel

Lieve lezers,

€p>Ik weet het, ik klink ouderwets — omdat ik dat ook ben. Maar tegenwoordig lijkt het wel alsof niemand nog denkt. We vragen alles aan AI. Wanneer we moeten opstaan, wat we moeten eten, met wie we moeten daten. Wat hebben we nog aan hersenen als we constant fluisteren naar een toestel dat sneller praat dan wij kunnen nadenken?

AI weet alles, behalve wat belangrijk is. Zoals wanneer je gewoon moet zwijgen. Of luisteren. Of je gsm neerleggen en naar de regen kijken zonder het te analyseren.

De slimste in de kamer – maar niemand die voelt

Kijk, AI kent de diameter van Saturnus, schrijft een sollicitatiebrief in 3 seconden en noemt zichzelf “empathisch” omdat hij een emoji kan toevoegen. Maar vraag het: hoe troost ik iemand die net zijn moeder verloor? Dan zwijgt de machine. En terecht.

Want dit soort kennis zit niet in datasets. Dat zit in rimpels. In gemiste kansen. In verdriet dat niet in een Excelblad past.

Zelf nadenken: een vergeten vaardigheid

Ik herinner me dat we vroeger iets raars deden: nadenken. Je had een mening, en die moest je onderbouwen, bijschaven, verdedigen aan de toog of met je broer op zondag. Vandaag? Als je het niet binnen 10 seconden weet, druk je op dat microfoonknopje.

En dan doet AI zijn zegje. Efficiënt. Zakelijk. Leeg.

Maar het ergste? We vinden dat makkelijk. Want twijfelen is lastig. Denken is traag. En nuance past niet in een swipe.

Voor wie is dit allemaal?

Laten we eerlijk zijn. Deze tech is zelden voor ons gebouwd — gewone mensen met gewone zorgen. Ze is gebouwd voor mensen die alles al hebben, behalve tijd. En dus moet het allemaal sneller, slimmer, scherper. Maar als ik één ding geleerd heb in mijn leven, is het dit: wat er écht toe doet, kost altijd tijd.

Een gesprek. Een keuze. Een traantje waar je stil naast blijft zitten.

AI weet veel. Maar het weet niets van de dingen die je niet kunt meten: trouw, spijt, genade, de smaak van verse soep als je ziek bent.

Tot slot

Ik ben niet tegen vooruitgang. Ik draag zelfs een digitale horloge (die ik vervloek, maar dat is een ander stuk). Wat ik wil, is een wereld waarin we niet vergeten wat mens zijn betekent.

AI weet alles, behalve hoe je leeft met de dingen die je niet kunt googelen.

Groeten, 

Ben Boomer Ervaringsdeskundige in verwondering, gemiste bussen en dingen die tijd mogen kosten