Beste lezers,

Hier spreekt een ervaringsdeskundige op leeftijd, een man met levenservaring die ruikt naar vers gesneden gras en nostalgie naar de tijd waarin je nog moest terugbellen als je iemand niet kon bereiken. Juist ja, ik ben een gepassioneerde babyboomer, en dat betekent dat ik met een scherpe blik en een ontspannen hart de wereld observeer – meestal vanaf mijn favoriete wandelpaden of met een kop koffie in de zon terwijl ik ‘lekker nietsdoen’. 

Sommigen zullen zeggen dat ik gepensioneerd ben, maar dat is een misvatting. Pensioen betekent niet dat je achter de geraniums verdwijnt en begint te tellen hoeveel kopjes koffie je per dag drinkt. Nee, pensioen betekent dat je eindelijk de tijd hebt om vol overgave te genieten – van wandelen, van filosoferen over het leven, en vooral van het recht om te zeggen wat je denkt zonder dat je baas je daarna bij de koffieautomaat op het matje roept.

En laat me jullie iets vertellen: de moderne wereld brengt me vaak aan het hoofdschudden. Waarom heeft alles tegenwoordig een app nodig? Waarom moet ik drie wachtwoorden onthouden om een simpel krantartikel te lezen? In mijn tijd typte ik gewoon op mijn trouwe schrijfmachine, en als je een fout maakte, dan was dat een karaktertest – geen reden om een digitale tool in te schakelen.

Maar hé, ik ben niet van de klaagbrigade. Ik geloof dat je het leven moet omarmen, met al zijn eigenaardigheden en frustraties. Dus ja, ik zal morgen weer een heerlijke wandeling maken, kritisch maar positief naar de wereld om me heen kijken, en misschien toch maar een digitale notitie maken in plaats van een ouderwetse kladblok vol te krabbelen.

Wat kan ik zeggen? Een man moet met zijn tijd mee… maar niet te enthousiast.

Groeten, 

Ben Boomer Ervaringsdeskundige, gepassioneerde wandelaar, professional in nietsdoen