Augustus schiet aardig op, tijd voor Ben Boomer om weer in zijn pen te kruipen.
Lieve vrienden van Seniorennet,
Hier zit ik dan, op een warme augustusmiddag, met een kop dampende koffie en de geur van vers gemaaid gras in de lucht. De zomer is op zijn hoogtepunt en ik, Ben Boomer, een kwieke zeventiger, geniet van elke zonnestraal die door de bomen priemt. Het is een prachtige tijd van het jaar, vol activiteiten, familie en herinneringen.
Terwijl ik zo zit te mijmeren, word ik teruggebracht naar mijn jeugdjaren in de Kempen. Ach, die goede oude tijd! Augustus was toen de maand van de oogstfeesten en lange, zorgeloze dagen die eindeloos leken te duren. We speelden buiten tot de zon onderging en de geur van rijp fruit hing zwaar in de lucht. Mijn grootvader leerde me hoe ik appels moest plukken zonder de boom te beschadigen en mijn grootmoeder bakte de lekkerste appeltaarten. De eenvoud van die tijd is iets waar ik vaak met weemoed aan terugdenk.
Nu, jaren later, zijn de zomers anders maar niet minder mooi. Mijn kleinkinderen, die een energie hebben waar ik alleen maar van kan dromen, houden me jong. Ze rennen rond in de tuin, klimmen in bomen en komen met de meest fantastische verhalen. De nieuwsgierigheid en levendigheid die zij uitstralen, brengen een glimlach op mijn gezicht en herinneren me aan de tijden dat ik zelf nog een kleine bengel was.
Elke zondagmiddag komt de familie bij elkaar voor een gezellige barbecue. Het huis vult zich met gelach, geklets en de geur van gegrild vlees en verse salades. De kinderen helpen mee met het dekken van de tafel en rennen daarna weer naar buiten om te spelen. Het is een heerlijke drukte, een warme chaos die me doet beseffen hoe gelukkig ik ben. De wereld is veranderd, maar de kern van wat belangrijk is, blijft hetzelfde: familie, liefde en de eenvoudige vreugden van het leven.
Ik heb vele interesses die mijn dagen vullen. Zo ga ik graag fietsen door het prachtige landschap hier in de buurt. De wind door mijn grijze haren en de zon op mijn gezicht geven me een gevoel van vrijheid dat ik koester. Daarnaast houd ik ervan om te tuinieren, iets wat ik van mijn ouders heb meegekregen. De trots wanneer de eerste tomaten rood kleuren of de rozen in volle bloei staan, is onbeschrijfelijk.
Deze zomer heb ik ook een nieuwe hobby ontdekt: schilderen. Onder begeleiding van een plaatselijke kunstenaar zet ik mijn herinneringen aan de Kempen op doek. Het is een bijzondere ervaring om met penseel en verf de beelden uit mijn jeugd weer tot leven te brengen. Soms komen mijn kleinkinderen erbij zitten en schilderen ze vrolijk mee. Hun kunstwerken zijn kleurrijk en speels, en brengen een frisse wind door mijn nostalgische stukken.
Ik denk vaak aan hoe anders het leven nu is in vergelijking met toen ik jong was. De technologie, de snelheid van het leven en de constante stroom van informatie zijn soms overweldigend. Toch ben ik dankbaar voor de vele gemakken en mogelijkheden die deze tijd biedt. Het is een kunst om het oude en het nieuwe in balans te houden, om te koesteren wat was en te omarmen wat is.
Dit is een persoonlijke mening van de auteur. Ze nodigt uit tot nadenken, niet tot gelijk krijgen.
