Laten we eerlijk zijn: ik ben nog steeds diezelfde kerel die dacht dat hij de wereld kon veranderen. Alleen heb ik nu betere wandelschoenen, een scherpere bril en – eindelijk – de tijd om er écht op uit te trekken. Maar zodra ik de pensioengerechtigde leeftijd aantikte, gebeurde er iets geks. De wereld begon me plotseling anders te behandelen. Alsof ik met mijn eerste pensioencheque ook mijn ruggengraat en mijn verstand heb ingeleverd. Welnu, marketeers: think again.
Ik ben Ben. Gepensioneerd? Ja. Gepassioneerd? Meer dan ooit. Ik ben een babyboomer die weigert achter de geraniums te kruipen. Ik geniet van het leven, van een goed glas wijn tot de kunst van het ‘lekker nietsdoen’. Maar verwar mijn rust niet met passiviteit. Ik bekijk de wereld kritisch, en wat ik de laatste tijd zie vanuit de marketingwereld, is ronduit stuitend.
De grote "Grijze Pot" en de historische ironie
Marketeers praten graag over customer journeys, maar blijkbaar stopt hun fantasie bij de grens van 65 jaar. Vanaf dat moment word ik in een grote, grijze pot gegooid. Samen met de vitale tachtiger en de zorgbehoevende honderdjarige vorm ik het segment "de oudjes".
Het is een belediging voor de intelligentie. Ik ben van de generatie die protesteerde tegen Vietnam, de Berlijnse Muur zag vallen en de digitale revolutie zelf heeft opgebouwd. Ik heb de wereld zien veranderen van zwart-wit naar breedbeeld. En nu zou ik plotseling niet meer weten hoe ik op een fiets moet stappen?
“Mijn paspoort vertelt je alleen wanneer ik geboren ben, niet wanneer ik van plan ben te stoppen.”
De kalligrafie-valstrik en infantilisering
Neem mijn recente ervaring in China. Ik boek een actieve rondreis om de stadsmuur van Xi’an te befietsen. Na betaling volgt de koude douche op pagina 9: “U bent met teveel 65-plussers, dus we gaan kalligrafie doen.” Kalligrafie? Ik ben geen kleuter die zoet gehouden moet worden met inkt en papier. Dit is pure infantilisering. Test mijn longinhoud, meet mijn hartslag of kijk naar de snelheid van mijn bergwandelingen. Dát is mijn functionele leeftijd. Een algoritme of een luie verzekeraar die beslist dat ik "te oud" ben voor de pedalen, begrijpt niets van de moderne senior.
De roep om rauwe eerlijkheid
Ik ben dol op een goede deal, maar ik weiger door opgepoetste advertenties te ploegen om te ontdekken wat een product mij écht oplevert. Marketeers, wees gewoon eerlijk. Ik waardeer transparantie boven alles.
Vertel me direct wat de nadelen of beperkingen zijn. Als een hotel sober is of een trap verdomd steil, zeg het me. Mijn reactie? “Top, dan neem ik extra blarenpleisters mee.” Verzwijg de minpunten niet; ik kom er toch wel achter, en dan ben je me als klant voorgoed kwijt. Wij hebben genoeg levenservaring om te weten dat niets perfect is.
De zakelijke blunder: De ROI van de Boomer
Jullie steken miljoenen in de vluchtige aandacht van twintigers die nog moeten sparen voor hun eerste broodrooster. Ondertussen negeren jullie de groep met de hoogste Return on Investment (ROI).
Wij hebben een afgelost huis.
Wij hebben een stevig pensioen.
Wij hebben de tijd en de goesting om geld uit te geven.
Volgens Statbel vormen wij binnenkort 40% van de bevolking. Wij zijn geen niche; wij zijn de motor van de vrijetijdseconomie. Wie ons negeert, is simpelweg een slechte zakenman.
De 5 Geboden van Ben voor de Moderne Marketeer
Gij zult niet betuttelen: Praat tegen ons als volwassenen, niet als patiënten.
Gij zult de nadelen noemen: Wij kopen op basis van feiten, niet op basis van filters.
Gij zult segmenteren op levensstijl: Een fitte zestiger heeft meer gemeen met een dertiger dan met een bedlegerige hoogbejaarde.
Gij zult relevant zijn: Leg uit wat het product voor mijn dagelijkse routine betekent, niet voor een fotomodel.
Gij zult pagina 9 schrappen: Wees eerlijk over beperkingen vóór we de factuur betalen.
Conclusie: De rebel is nog steeds wakker
Ik bekijk de wereld met een ongezouten mening omdat ik het me kan veroorloven. Ik hoef niemand naar de mond te praten. Stop met het indelen van mensen op basis van een kalender. Wij zijn niet de 'oudjes' uit jullie handboek; wij zijn de rebellen die nu pas écht gas geven.
Als ik naar China ga, is dat om de wereld uit te dagen. En als jullie dat niet begrijpen, dan koop ik ter plaatse wel een fiets en laat ik jullie en jullie kalligrafie-setjes ver achter me in het stof.
Over Ben: Gepassioneerd wandelaar, liefhebber van ‘lekker nietsdoen’ en ervaringsdeskundige met het hart op de tong. Hij geniet van het leven, maar weigert zijn kritische blik bij de vestiaire af te geven.
Dit is een persoonlijke mening van de auteur. Ze nodigt uit tot nadenken, niet tot gelijk krijgen.
