Viviane Burssens schrok van de aardbevingen in Santorini.

Mijn hart bloedt!

Santorini, zonder twijfel het schilderachtigste eiland in de Egeïsche Zee, wordt al dagenlang geteisterd door aardbevingen.

Inwoners en toeristen krijgen de raad het eiland te verlaten. Niemand weet hoe ernstig de tektonische activiteit dit prachtig stukje Griekenland zal treffen.

Mijn man en ik brachten er in de jaren negentig onze vakantie door. De schoonheid van dit eiland greep ons naar de keel. De witte huisjes en kerkjes met de hemelsblauwe daken schitterden in het felle zonlicht. De steile rotsen en kliffen waren indrukwekkend.

De vorm van Santorini is ontstaan door vulkanische uitbarstingen. Aan de rand van de kraters werden huizen, kerkjes en dorpen gebouwd. Driehonderd meter boven de zee heeft men een verrukkelijk uitzicht.

Net als de meeste toeristen zakten ook wij af naar Oia, het pittoreske dorpje waar men kan genieten van een fascinerende zonsondergang. We lieten ons meevoeren met de drommen kijklustigen en even later beleefden mijn lief en ik één van de meest romantische momenten van onze vakantie. Traag zakte de gloedrode zon in de uitgestrekte, kalme zee. Het was een haast spirituele beleving.

Eerder op de dag bezochten we een huisje uitgegraven in de rotsen, een grotwoning. Want ook hiervoor is Oia bekend. Het was er best aangenaam, met een constante temperatuur van 18° en zithoekjes uitgehouwen in de rotsen. Alles was er aanwezig, een knusse woonkamer, kleine slaapkamertjes en een gerieflijk keukentje. Een ideale plek om zich terug te trekken als men de drukte van het leven wil ontlopen of als de weersomstandigheden van die aard zijn dat men beter binnen schuilt. Het kan inderdaad heet worden op dit eiland dat deel uitmaakt van de Cycladen. Dagtemperaturen van 32° zijn geen uitzondering tijdens de zomermaanden.

Niet enkel Oia, maar de meeste dorpjes in Santorini hebben witte huisjes en koepelkerken met blauw geverfde daken. Ook de hoofdstad Fira.

We kuierden er langs smalle steegjes met kleine winkeltjes, hippe bars en gezellige restaurantjes. Dat de Griekse bevolking vriendelijk en gastvrij is, heb ik daar mogen ervaren. Toen ik een souvenir kocht in een plaatselijk winkeltje, liet ik per ongeluk mijn zonnebril achter op de toonbank. Niets vermoedend zetten we onze wandeling verder, tot ik iemand achter mij hoorde roepen. De winkelierster kwam achter ons gelopen en bezorgde mij  mijn zonnebril terug. Ik was echt ontroerd door dit vriendelijke gebaar.

Kamari is dan weer een gezellig badplaatsje met één van de mooiste stranden van Santorini. Omdat het er vaak winderig is, kan men er heerlijk surfen.

Ach, er zijn zoveel prachtige verhalen te vertellen over dit uitzonderlijke plekje op aarde. Wij hebben Santorini bezocht nog vóór de vele cruiseschepen daar massaal aanlegden en het kleine eilandje overspoeld werd door eendagstoeristen.

Hoewel we er één van onze mooiste vakanties hebben beleefd, heb ik steeds geweigerd er terug te keren. Ik wilde die prachtige, overweldigende ervaring van de ‘eerste kennismaking’ niet te niet doen en koester een onvergetelijke herinnering aan deze zeldzame parel.

En nu is die parel in gevaar. Met argusogen volg ik het nieuws en hoop uit de grond van mijn hart, dat de aardbevingen vlug stoppen en dat er niet te veel schade wordt aangericht, zodat het plaatsje zijn eigen karakter kan bewaren en toeristen en fotografen er nog lang kunnen genieten van deze uitzonderlijke schoonheid.