Naar het vogeltje kijken en lachen!
Met die aanmoediging hoopten moeders op een geslaagde foto van hun kleuter. Kinderen lachen nu eenmaal spontaner dan volwassenen.
Volgens Charles Dickens is er niets zo besmettelijk als lachen en goed humeur. Er zijn mensen die er geen moeite mee hebben een glimlach op hun gelaat te toveren. Voor sommigen lijkt het hun handelsmerk waarmee ze vlot door het leven stappen.
Anderen slagen er niet in. Zijn ze het lachen verleerd? Of hebben ze het nooit geleerd? Of hoort het lachen gewoon niet bij hun ernstige levensstijl? Drukken hun levenszorgen zo zwaar op hun schouders dat ze niet meer aan lachen toekomen? Of verwarren ze een grijns met een glimlach? Hoe moeilijk kan het voor mensen zijn om een spontane glimlach te tonen?
Toen ik laatste een anders valide in zijn rolstoel kruiste, begroette hij me met een zonnige glimlach. Ik maakte hem daarvoor een compliment. In ruil kreeg ik een mooie levensles. Hij haalde zijn levenskracht in het contact met mensen.
We weten het wel, het leven is niet elke dag een feest. Maar kunnen we niet een kleine inspanning doen om anderen te appreciëren met een goedmoedige glimlach? Zou ons leven er niet gemakkelijker door worden? Een glimlach is toch de beste natuurlijke facelift.
Hoe eenvoudig leefden mijn grootouders in hun dorpje tussen zovele andere hard zwoegende buren? Een kwinkslag, een glimlach, een handgebaar betekende een wederzijdse bemoediging voor de zware dagtaak. Mijn vader bezat een filosofische levenskunst. Bij een zware taak, zei hij, moet je een deuntje fluiten, dan gaat het veel gemakkelijker. Met een glimlach kunnen we best het feel good-modus van iemand bijsturen.
Sommige mensen zijn geneigd weg te kruipen in hun norse eigenzelf, en kritiek te leveren op alles wat hen dwars zit. Wie vandaag goed gezind met de glimlach door de dag wandelt, wordt een beetje als zonderling bekeken.
Een glimlach op het gelaat is een soort barometer waarmee je anderen kan vertellen dat het je goed gaat, dat je sociaal toegankelijk bent. Met een glimlach straal je blijheid en vriendelijkheid uit. Een glimlach is een toverstok waarmee je wonderen kan doen. Met een glimlach vergemakkelijkt je niet alleen je eigen dag, maar ook die van een ander. Je baant vlotter de weg tot een gesprek, tot een ontmoeting, tot een relatie. Met een glimlach op het gelaat toon je jezelf op je paasbest, en ben je een zonnestraal op het gelaat van de ander. Het is een krachtig sociaal instrument. Een mens is trouwens veel mooier met een glimlach, ook als er geen vogeltjes uit het kastje vliegen.
Bestaat er iets mooiers dan twee geliefden die zich in elkaars glimlach spiegelen?
Een glimlach bezorgt ons fysieke en mentale voordelen, vermindert stress, versterkt ons immuunsysteem, en verlaagt zelfs de bloeddruk.
Vandaag bestaan er zelfs lachworkshops om te leren lachen en positief te leren denken, om een positievere mindset te creëren. Een mens beschikt niet over een “feel good-knop” die we naar believen kunnen indrukken. Maar een reflectie op eigen mooie herinneringen kan ons al een heel eind op weg helpen.
Glimlachen blijft wereldwijd een prachtig communicatiemiddel. En toch springen we er zo spaarzaam mee om. Onze jongeren moeten zich eerst kunnen oppeppen met keiharde muziek. Een geforceerde glimlach lukt dan nog wel.
Als we geen glimlachende mensen meer ontmoeten zal onze samenleving er zo grijs uitzien als een regenachtige herfstdag. Een glimlach geeft, net als de bloemen, kleur aan het leven. Het is een taal van instinctief gedrag. En gelukkig leven we in een land waar glimlachen niet verboden is! (T.V.)
Dit cursiefje werd ingezonden door Thieu Vanhees
