Deze week geeft Viviane Burssens haar kritische kijk op diëten.
Bijna dagelijks worden we om de oren geslagen met voedingsadvies.
Wetenschappers, voedingsdeskundigen en allerhande keukenpieten informeren ons over hoe gezond of ongezond bepaalde voedingsmiddelen wel zijn.
Zo komen we te weten dat boter onze aderen dichtslibt, dat suiker een aanslag is op je darmen en vermoeidheid in de hand werkt.
Worst, spek chocolademelk, vla en pudding verhogen de cholesterol.
Zout is uit den boze, want het verstoort de nierwerking. Een glaasje wijn of een frisse pint bier moet absoluut worden vermeden, want alcohol veroorzaakt leverschade. Van rood vlees zou je darmkanker kunnen krijgen.
En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Op gezette tijden duiken dieetgoeroes op die pretenderen dat ze de wijsheid in pacht hebben en die ons op het hart drukken hun voedingsvoorschriften te volgen om een gezond en bijgevolg ‘gelukkig’ leven te kunnen leiden.
Zo verscheen in 1972 een boek van Dr Atkins ‘Dr? Atkins dieetrevolutie’ waarin hij aanmaant veel eiwitrijk voedsel te eten zoals vlees, kaas en eieren en weinig koolhydraten die in brood, rijst en fruit zitten.
Het werd een echte bestseller.
Toen Atkins stierf, woog hij 117 kilo.
Ook het Montignacdieet kwam met zijn boek ‘Ik ben slank, want ik eet’ in de bestsellerlijsten.
Zijn uitgangspunt was dat men alles mocht eten om gezond en slank door het leven te gaan, maar koolhydraten en vetten mochten niet gecombineerd worden. Eén van zijn adviezen was elke dag een glaasje wijn te drinken.
Dat men dit alles met een flinke korrel zout moet nemen bewijst het feit dat Montignac geen hoge leeftijd bereikte. Hij stierf op 66-jarige leeftijd.
Tegenwoordig heb je allerlei soorten diëten: het mediterrane dieet, het DASH-dieet, het Paleo dieet, het Keto dieet, intermittent fasting…
En dan zijn er nog Pascale Naessens en Sandra Bekkari die op hun manier de natie gezond houden.
Natuurlijk is het een goede zaak dat we op onze gezondheid letten, maar de slinger is doorgeslagen naar een verkrampte houding tegenover ons dagelijks voedsel.
We lezen met zijn allen nauwkeurig de etiketten in de supermarkt, we beperken alles wat we vroeger zo lekker vonden. We weren alcohol uit ons leven en negeren het hongergevoel als we brood en aardappelen uit het menu schrappen.
Als we niet opletten, wordt het merg uit het leven gezogen.
Twee generaties terug had men nog nooit gehoord van ‘superfoods’.
Toen wist men niet wat quinoa was, noch Kombucha, goji bessen, chiazaad, moringa of chlorella.
Mijn grootouders verorberden iedere dag eieren met spek, smeerden een dikke laag smout op hun boterham en aten aardappelen à volonté met worst of bloedpens.
Mijn overgrootmoeder werd 96 jaar, mijn moeder wordt dit jaar 99.
Natuurlijk ben ik geen pleitbezorger van een ongezonde levensstijl en zijn onze voedingsgewoontes veranderd, maar diëten zijn aan mij niet besteed.
Iemand met gezond verstand houdt de kerk in het midden.
Deze column vertolkt uitsluitend de persoonlijke visie en mening van de auteur. Deze stemmen niet noodzakelijk overeen met het redactionele standpunt van SeniorenNet.
