Nee, voor Ben Boomer hoeft al dat 'kerstgedoe' niet zo...
Kerstmis. Daar zeg ik altijd hetzelfde tegen: "Ja, leuk hoor, maar niet voor mij." En dan krijg ik altijd dezelfde reactie van de mensen: een vragende blik, gevolgd door een verontwaardigd "Maar hoe kan dat nu? Het is toch de tijd van het jaar om samen te zijn, te genieten, gezellig te zijn?" Nu, kijk, voor mij is kerst niet per se gezellig, laat staan noodzakelijk. Kerstgedoe, met andere woorden, laat het maar aan mij voorbijgaan.
Waarom zou ik zo’n boom in huis halen, als ik toch niet van dat hele gedoe hou? En niet alleen ik, hoor, er zijn er meer zoals ik. Een boom in je huis zetten, met die felgekleurde lichtjes en zo'n glimmende ster bovenop... Het doet me niets. En dat gedoe met die kerstballen die je dan elk jaar weer moet ophangen (waar je altijd een paar kwijt bent), dat is nu net niet mijn idee van ontspanning. Ik heb ook geen zin in al die voorgeprogrammeerde blije gezichten, want ik weet wel hoe het werkt: iedereen doet alsof alles geweldig is, terwijl er achter de deuren van de huizen onrust is, mensen die zich eenzaam voelen, of erger: verliezen door ziekte of verdriet. Maar hé, ik ben een boomer, wat weet ik ervan?
Kerstmis heeft zijn charme, natuurlijk. Het idee van samenzijn, dat kan ik wel waarderen, maar ik zeg altijd: moet dat nou zo opgeklopt en commercieel? Je moet van alles kopen, van die overprijsde cadeaus tot de perfect ingepakte chocoladeletters. En dan al die kerstmarkten, waar je je een slag in de rondte loopt en uiteindelijk een paar zelfgemaakte houten koetsen koopt, die je eigenlijk niet nodig hebt. En dan die commercials op de tv, die je vertellen dat je deze feestdagen echt niet zonder dat nieuwe kooktoestel kan. Kom op zeg, ik heb een oven, dat is goed genoeg!
En dan de kerstdrukte. Al die mensen die zich in de supermarkt ophouden alsof ze de laatste kalkoen ooit gaan kopen. Daar word ik niet vrolijk van. Waarom moet alles op het laatste moment geregeld worden? Waarom niet gewoon rustig een avondje doorbrengen met een kop koffie, een krant, en in plaats van je vast te bijten in de kerstplanning, een beetje tijd voor jezelf nemen? Maar nee, volgens de maatschappij moet alles perfect zijn. Als je geen kerstboom hebt, ben je zogenaamd niet in de kerststemming. Wat een onzin! Laat me met rust, ik ben niet op zoek naar perfectie, maar naar rust.
Ik heb trouwens altijd wat tegen die onvermijdelijke kerstliedjes. Oh ja, ik weet het, het is traditie. De radio draait non-stop dezelfde deuntjes. “Jingle Bells”, “Last Christmas” – je hebt ze vast al gehoord, honderd keer deze maand. Het klinkt alsof je vastzit in een eindeloze herhaling van eenzelfde cd. En dan die typische kerstfilms. Weer diezelfde verhalen: een gelukkig gezin dat samenkomt, een magisch moment bij de kerstboom, de bekende cliché-eindes. Die ga ik toch niet kijken? Ik heb in mijn leven al zoveel echte momenten van samenzijn gehad dat ik die nep-kerstgevoelens niet nodig heb om mijn feestdagen compleet te maken.
Voor mij is kerst een moment van bezinning, maar niet zoals de commercie het graag verkoopt. Misschien is het voor sommige mensen belangrijk om samen te komen, maar voor anderen, zoals ik, is het ook prima om even een stapje terug te doen. Een wandeling maken, een boek lezen of zelfs gewoon een dag niks doen. Dat is voor mij ook kerst: even ademhalen en rust vinden. Geen stress over de perfecte maaltijd of de mooiste boom. Gewoon even wat tijd voor jezelf. Wat is daar mis mee?
Ik merk ook dat kerst een tijd van drukte kan zijn, maar niet altijd op de manier die je zou verwachten. Als je eenmaal ouder wordt, komen er vaak ook pijnlijke herinneringen terug. Je denkt terug aan die mensen die er niet meer zijn, of misschien aan het verlies van een dierbare. De hele wereld lijkt zich op te houden met feestvreugde, terwijl je zelf worstelt met rouw of eenzaamheid. Er zijn genoeg ouderen die zichzelf proberen te verdringen in het kerstgedruis, maar soms is dat gewoon niet wat ze nodig hebben. Misschien hebben ze wel wat rust nodig, of iemand die echt de tijd voor ze neemt, in plaats van die gedwongen kerstvreugde.
Dat gezegd hebbende, laten we eerlijk zijn: kerst is ook maar een dag. Het is niet het einde van de wereld als je geen kerstboom zet of niet aan de overdaad van cadeaus doet. De druk van de kerstcommercials is helemaal niet nodig. En de kerstdrukte in de winkels? Die kan je ook vermijden, of je nu met een kop koffie thuis zit of een wandeling maakt in de natuur. Dit jaar besluit ik gewoon dat kerst niet voor iedereen hetzelfde moet zijn. Iedereen heeft zijn eigen manier om deze tijd van het jaar door te brengen, en als jij daar liever wat rust en ruimte voor jezelf in plant, dan is dat helemaal prima.
Dus, als je je kerstboom opricht, herinner je dan dat niet iedereen houdt van het hele spektakel. Soms is het een kwestie van je eigen ritme volgen, van even de boel de boel te laten en gewoon te genieten van de dingen die echt belangrijk zijn. Want uiteindelijk gaat het niet om de perfect versierde boom of de maaltijd, maar om de momenten die je écht waardeert.
Groetjes,
Ben Boomer
Deze column vertolkt uitsluitend de persoonlijke visie en mening van de auteur. Deze stemmen niet noodzakelijk overeen met het redactionele standpunt van SeniorenNet.
