Poëzie & gedichten
Woorden die blijven hangen
Poëzie & Gedichten biedt ruimte aan woorden die niet uitleggen, maar oproepen. Gedichten over liefde, herinnering, verlies, hoop en verwondering. Soms eenvoudig, soms gelaagd, altijd met aandacht voor taal, ritme en gevoel. Een plek waar stilte en betekenis samenkomen.
Poëzie & gedichten, pagina 4
Kerstgedicht: Kerstdag (Guido Gezelle)
20 december 2021O grote god geworden een kleen kind, waarom toch is 't dat gij mij zo bemint? Wat ben ik U, die niet met al en ben; en, kennend mij, mij waarlijk niet en ken? Gij wordt hetgeen ik immer wezen zou, ware ik uw woord en uwe
Poëzie: Avondgeluiden
14 april 2017Er moeten witte hoeven achter de zoom staan van de blauwe velden langs de maan 's avonds hoort gij aan de verre steenwegen paardehoeven dan hoort gij alles stille waan van verre maanfonteinen zijpelt plots water - gij ho
Poëzie: Ver als de horizon ben je
11 november 2016ver als de horizon ben je in de glazen kist van het weer geborgen beukend op de blikken deksels van het najaar ik zie de bliksem langs je lichaam trillen en de regen loopt onrustig door je ogen ik kan de afstand die mij
Poëzie: Aas
29 september 2016Poëzie kan nooit over mij gaan, noch ik over poëzie. Ik ben alleen, het gedicht is alleen, en de rest is van wormen. Ik stond aan de straten waar de woorden wonen, boeken, brieven, berichten, en wachtte. Ik heb altijd ge
Poëzie: Je truitjes
29 juni 2016Je truitjes en je witte en rode sjaals en je kousen en je slipjes (met liefde gemaakt, zei de reclame) en je brassières (er steekt poëzie in die dingen, vooral als jij ze draagt) - ze slingeren rond in dit gedicht als op
Poëzie: Voor mekaar
4 mei 2016Vroeger hield ik alleen van je ogen. Nu ook van de kraaiepootjes ernaast. Zoals er in een oud woord als meedogen meer gaat dan in een nieuw. Vroeger was er alleen haast om te hebben wat je had, elke keer weer. Vroeger wa
Poëzie: De moeder
29 februari 2016Ik ben niet, ik ben niet dan in uw aarde. Toen gij schreeuwde en uw vel beefde Vatten mijn beenderen vuur. (Mijn moeder, gevangen in haar vel, Verandert naar de maat der jaren. Haar oog is licht, ontsnapt aan de drift De
Weetje Je wordt gemiddeld 12 keer per dag boos.
Poëzie: De spin
1 februari 2016Die zilveren deinende schoot, mijn liefste, dit maagdelijk gave net, dit gruwelijk schone huwelijksbed, dit vangzeil van de dood - ik heb het gesponnen tussen de bomen en tussen de zon en de aarde en al waar ik ontwaarde
Poëzie: Eenhoorn
11 januari 2016Here, zonder naam en zonder gezicht Zie vanuit den hoge Op uw droeve eenhoorn neer Die danig hunkert naar uw licht, Die sierlijk door de wouden dwaalt Maar bladeren geen voedsel vindt, die voor de poort der doden draalt,