PLAGI-JAGER?
Vorige week heb ik nog een van mijn rolling stoned poems op Mick Jagger's fanpage gepost om mijn dichtbundel meer bekendheid te geven. De titel van deze poem: 'Catch it if you can'.
In deze bundel 'My idol, my fan' bied ik de lezer een honderdtal gedichten aan waarin ik de frontman en zijn succesvolle rock 'n roll band psychologisch en filosofisch analyseer. De volgende ochtend had mijn idool dit gedicht geliked. Hij had zelfs een korte reactie gegeven: "Hey Claude, do you want me to sign your poetrybook?" Enthousiast antwoordde ik meteen: "Yes of course Mick, that would be nice."
Maar plots merkte ik iets vreemds op aan dit contact, de berichten waren verzonden door een zekere Mick Jager, met een letter 'g' te weinig. Deze man vroeg bovendien of ik een van mijn gedichten wilde verzenden. Is de tachtigjarige sir Jagger dementerend geworden? Ik post immers al vijf jaar mijn odes aan zijn FB-adres.
Ik had echter al snel door dat de man die mij nu mailde fake was en ik vermoedde dat hij mijn dichtwerk wilde plagiëren want deze Mick Jager begon op mij te jagen alsof ik zijn meest gewilde prooi was: "Where can I see all your Jaggerpoems." Bij mij gingen de alarmbellen af. Snel had ik een gedicht in mijn hoofd om deze charlatan de stuipen op het lijf te jagen, ik had geen tijd te verliezen dus schreef ik deze poem in een recordtempo, jawel in 60 seconden:
I'LL BE WATCHING YOU
My brother the engineer warned me
for so many Mick Jagger fakers on pc
they read my work on the fb-fanpage
so I will watch them if they plagiate
my precious rolling stones poetry!
Voorlopig houdt de plagi-jager zich gedeisd. Oeps, mijn gsm piept, nog een reactie op mijn poem 'Catch it if you can'. Deze keer van de Stonesgitarist Ron Wood. Alweer een faker? Ik stuur het fb-bericht ter controle naar mijn broer en zing hoopvol een song van Chuck Berry: "Ronnie be...Wood'. Inderdaad in mijn eigen woorden, ik wil immers niemand plagiëren.
OUWE SINGLE
Vanop het strand zie ik
ze weer vanonder de
wallen van mijn ogen:
de volleyballende
billen en borsten
ronder en voller dan
ooit tevoren.
En als ze hun natte
lichaamsdelen afdrogen
hoor ik hun dialogen
terwijl ze lieftallig
zijn voorovergebogen.
Maar uit hun cd-speler
knalt een ouwe single:
you can look but you
better not touch ...
Zonder mededogen.
Hoog tijd om in zee
af te gaan ... koelen.
Bij de andere kwallen.
Vorige week heb ik nog een van mijn rolling stoned poems op Mick Jagger's fanpage gepost om mijn dichtbundel meer bekendheid te geven. De titel van deze poem: 'Catch it if you can'.
In deze bundel 'My idol, my fan' bied ik de lezer een honderdtal gedichten aan waarin ik de frontman en zijn succesvolle rock 'n roll band psychologisch en filosofisch analyseer. De volgende ochtend had mijn idool dit gedicht geliked. Hij had zelfs een korte reactie gegeven: "Hey Claude, do you want me to sign your poetrybook?" Enthousiast antwoordde ik meteen: "Yes of course Mick, that would be nice."
Maar plots merkte ik iets vreemds op aan dit contact, de berichten waren verzonden door een zekere Mick Jager, met een letter 'g' te weinig. Deze man vroeg bovendien of ik een van mijn gedichten wilde verzenden. Is de tachtigjarige sir Jagger dementerend geworden? Ik post immers al vijf jaar mijn odes aan zijn FB-adres.
Ik had echter al snel door dat de man die mij nu mailde fake was en ik vermoedde dat hij mijn dichtwerk wilde plagiëren want deze Mick Jager begon op mij te jagen alsof ik zijn meest gewilde prooi was: "Where can I see all your Jaggerpoems." Bij mij gingen de alarmbellen af. Snel had ik een gedicht in mijn hoofd om deze charlatan de stuipen op het lijf te jagen, ik had geen tijd te verliezen dus schreef ik deze poem in een recordtempo, jawel in 60 seconden:
I'LL BE WATCHING YOU
My brother the engineer warned me
for so many Mick Jagger fakers on pc
they read my work on the fb-fanpage
so I will watch them if they plagiate
my precious rolling stones poetry!
Voorlopig houdt de plagi-jager zich gedeisd. Oeps, mijn gsm piept, nog een reactie op mijn poem 'Catch it if you can'. Deze keer van de Stonesgitarist Ron Wood. Alweer een faker? Ik stuur het fb-bericht ter controle naar mijn broer en zing hoopvol een song van Chuck Berry: "Ronnie be...Wood'. Inderdaad in mijn eigen woorden, ik wil immers niemand plagiëren.
OUWE SINGLE
Vanop het strand zie ik
ze weer vanonder de
wallen van mijn ogen:
de volleyballende
billen en borsten
ronder en voller dan
ooit tevoren.
En als ze hun natte
lichaamsdelen afdrogen
hoor ik hun dialogen
terwijl ze lieftallig
zijn voorovergebogen.
Maar uit hun cd-speler
knalt een ouwe single:
you can look but you
better not touch ...
Zonder mededogen.
Hoog tijd om in zee
af te gaan ... koelen.
Bij de andere kwallen.