Goede morgen iedereen,
wat raar toch he. Dingen die 30 jaar geleden gebeurt zijn zou een mens toch moeten vergeten maar nee hoor. Heel veel dingen zijn blijven hangen. Zoals ik gisteren vertelde zie ik nog steeds die verre rit voor mij

.
Na een heel rustige nacht ... ik was dan ook doodmoe geweest ....werd ik al rond 07.00 uur wakker die morgen. Eerst was het effe nadenken geblazen van ... waar ben ik hier??? Maar dat was snel voorbij. Dus snel mijn bed uit, de kamer uit en rechtover mijn kamer waren de douches. En toen was het zover hé ... het eerste ontbijt in de Mess Ooffr. Een heel raar gevoel. Ik moet wel zeggen dat ik toen schoorvoetend naar de overkant gegaan ben. De blok waar ik sliep want recht tegenover de ingang van de Barr/Mess Ooffr.
Eenmaal binnen stond Jacques al op mij te wachten. Dat was dus wel zo makkelijk. Jaja, je ging niet zomaar de Mess binnen hoor. Daar ging een soort protocol aan vooraf. Ik weet nog dat er zo een heel groot smeedijzeren hek was tussen het salon en de Mess. Daar hingen heel dikke bordeaux-rode gordijnen voor zodat er toch een zekere privacy ontstond. De ingang naar de Mess was middenin en die deur stond altijd los. Als je de Mess betrat moest dat altijd met een voetslag gebeuren. Met normale schoenen viel dat mee maar met die bottinen gaf dat een gehoorlijke klap hoor. Je zat met 4 personen aan 1 tafel en het was de regel dat je steeds daar ging zitten waar nog een plaats vrij was. Dus niks van lekker in je uppie zitten ... nee, dat mocht niet.
gelukkig waren we als allereerste in de mess. Diegene die de spullen op tafel kwamen zetten, die keken raar op hoor omdat er daar ineens een vrouw zat!!! Ik zie nog steeds dat verbaasde gezicht van die milicien
Langzaam aan vulde de mess zich en ik kan jullie garanderen ... ik werd door iedereen in de gaten gehouden. Toen ik, na het ontbijt, de mess wou verlaten werd ik bij de mess-commissie geroepen. Dat waren de 5 oudste militairen (vrijgezellen) die samen aan een lange tafel zaten. Bij hen kon je trouwens ook terecht als je klachten had over de maaltijd.
Er werd mij medegedeeld dat het de gewoonte was om op zondag om 11.00 uur met het Frühschoppen te beginnen. Wist ik veel wat dat betekende maar daar kwam ik al snel achter.
Na nog even mijn kamer in orde gebracht te hebben en mijn bed netjes opgemaakt .... ja, dat hoorde zo ... trok ik dus om 11.00 uur naar de bar.
Ik had wel gezien dat het rond een uur of 10 tamelijk druk was op het ereplein. Er stonden auto's midden op het plein en dat begreep ik niet goed. Bleek dat o.a. de bewoners uit de wijk en diegene die in de kazerne zelf woonden, naar de kapel gingen voor de zondagmis. Dat kon dus ook daar!!! Onze padré was toen Freddy Buyck!!! Een toffe vent! Die begon zijn preek steeds met de voetbaluitslagen
Ik dus naar de bar waar al een paar man op mij zaten te wachten. Wel een leuke manier of je collega's te leren kennen. Iets voor 12 uur werd het wel heel druk in de bar want de kerkdienst was uit en veel families kwamen in de bar iets drinken alvorens aan de dis te gaan.
En weer herhaalde zich de story van de dag ervoor. Ik werd door jan en alleman aangestaard alsof ik het 8ste wereldwonder was. Hier en daar zag ik ook een wel heel jaloerse blik van een of andere echtgenote!!! Die waren blijkbaar niet zo happy met het feit dat er nu ook een vrouwelijke onderofficier daar rondliep
Enfin, de rest van de dag heb ik dus in de bar doorgebracht met vertellen en ... leren kaarten. Nu was het afwachten wat de maandag zou brengen want ja .... toen begon het echte werk hé.
Iedereen nog een fijne dag gewenst.
groetjes, sonneke