janx schreef:
Er zijn zoveel aanwijzingen die duiden op meer dan alleen dit aardse,.....
cappa schreef:
Dat er aanwijzingen zijn die duiden op meer dan we nu kennen, daar ga ik volledig mee akkoord. Maar dat dat meer op iets bovenaards zou duiden, dat is jouw interpretatie die op niets gebaseerd is, tenzij jouw fantasie.
Ik geef je gelijk als je zo mijn schrijven interpreteert. Ik had beter kunnen zeggen;
Er zijn zoveel aanwijzingen die duiden op iets anders dan al het bekende in en van de materie.
En weet je, wat vandaag nog voor velen fantasie is, Kan in de toekomst een normaal gegeven zijn.
cappa schreef:Doe niet onnozel. Het gaat er ten eerste om dat veel wat we doen onbewust gebeurt, maar vooral dat bewustzijn bij zeer vele zaken verstorend werkt. Een pianist kan zich onmogelijk bewust zijn van al zijn pianoaanslagen want dan stokt zijn spel gegarandeerd. Als ik iets overtype, dan denk ik dikwijls gewoon aan heel andere zaken en weet zelfs niet wat ik type. Van het moment dat ik op mijn vingers begin te letten is het gedaan of type ik fouten. Autorijden is juist hetzelfde; op zijn minst automatisch handelen en soms kom je ergens aan terwijl je je de reisweg amper of niet kan herinneren.
Bewustzijn heeft blijkbaar een heel andere functie in het leven dan we tot nog toe dachten. Evolutie heeft dat ingebouwd met een bepaald doel; het had nu eenmaal voordelen. Ook hier bestaat voldoende litteratuur over.
Ik denk dat we onderscheid moet maken in bewustzijn en gevoel. Bewustzijn is het resultaat van het kunnen overzien en verwerking van je gevoel. Het gevoel zie ik als een plaatst waar al je ervaringen en beelden worden opgeslagen van het leven. Het bewustzijn, zie ik als dat wat je er mee doet of niet. En dan , naar een pianist kijkend, deze slaat zijn leerstof op en traint zijn lichamelijk vermogen tot uitvoering. Dat wordt opgeslagen in het gevoel. Bij het ten gehore brengen kan het gevoel, wat betreft de uitvoering, het overnemen van het dag bewustzijn denk ik. Je kunt zelfs in een soort trance raken waarbij je je realiteits vermogen even verliest, of zoals bij het typen je even aan iets anders kan gaan denken boven op het gene wat je gevoel aan het uitvoeren is.
Alles is Één en die Éne is Alles.
