Ik kon mijn oren niet geloven, toen ik een telefoontje kreeg van De boogschuttersgilde ‘De trekkende pijl’ zij hadden een wedstrijd uitgeschreven met als hoofdprijs een gratis ballonvaart en eventueel mochten er volgens hun zeggen; Nog enkelle personen mee, de Schutters koning,voor zover ik het begreep mocht enkele personen naar keuze meenemen. TLL was dus de schutterkoning en had al uitgekozen wie zijn favoriete, reiskompanen zouden zijn. Onder andere, Ons Kwezelke, ED, Brombeer en nog een paar andere duistere figuren. Nu ja het kwam goed van pas, ik had niet zoveel werk, omdat mede door de vakantie, en het te mooie weer, de meeste pappenheimers aan de zee, of in een of ander tropisch paradijs vertoefden, onze nieuwste ballon was juist toegekomen en bood plaats aan 19 personen en de ballon had een inhoud van 12,000 kubieke meter warme lucht. Wat ruimschoots volstond om de reuze grote mand de lucht in te tillen, en die kon wel tegen een stootje ook! En na wat ik las in de verslagen zou dat wel eens nuttig kunnen zijn.
Daarom gaf ik die mensen van die schuttersgilde ‘De trekkende pijl’ de garantie dat ze enkel de lucht zouden ingaan als de weersomstandigheden een mooie en veilige vaart toelieten. Ik investeer permanent in nieuwe luxueuze warme luchtballonnen, zodat iedereen kan meevaren met verscheidene superveilige vernieuwde warme luchtballon’s. “Koude lucht ballonen gaan bijna nooit de lucht in”; Dit enkel ter informatie van de duistere guitige bende die ik zou meenemen. Dus de data werd vast gelegd, en ik stortte mij op de meteo wing van Kokzijde hun Website uitkijkend naar hun weersvoorspellingen, Het weer voor die dag zag er zeer goed uit. Groot was mijn verwondering toen de gilde, mij vroeg of de leden hun pijlen en bogen konden meenemen? Wat ik veiligheids halve toch maar liever niet toestond, je weet maar nooit dat de verwarring bij deze dames en heren zou toeslaan en zij de binnenkant van mijn ballon als een staande wip zouden beschouwen, en pijlgaten in het nok van mijn ballon leek me nu niet het beste idee. Met veel niet goedkeurend gegrom stemde TLL, en de andere leden toe hun boog en pijlen dan maar niet mee te nemen. De dag brak aan van de geplande vaart, en na de zoveelste raadpleging van verscheidene weer voorspelingen, zag het weer er nog steeds zeer goed uit, Ik telefoneerde naar TLL, om hem mee te delen dat het voor 90% zeker was dat we in de late namiddag zouden kunnen gaan varen. Overdag is het bijna onmogelijk met een warme lucht ballon te varen door de thermiek, ( opstijgende warme lucht) die zo een ballon dan veranderen in een bijna onbestuurbare en grillig boze dame.(Nee Kwezelke ik maak geen vergelijking met jou) Maar ik melde TLL, ook dat ik pas zekerheid zou hebben rond 16 uur, en dat ik hem dan zou terug bellen voor de juiste plaats en tijdstip van het opstijgen. Maar ik zei hem ook dat het gebruikelijk was dat de passagiers best een handje zouden helpen bij de voorbereidingen van de vlucht. De ballon uitvouwen, de mand van de trailer halen, en zo meer. Hij was blijkbaar nog een beetje misnoegd omdat hij zijn boog en pijlen niet mocht meenemen, maar stemde uiteindelijk toe. Na een bevestigend telefoontje naar TLL, dat de vlucht zou doorgaan, was de duistere guitige bende aanwezig op de plaats van afspraak. “T’Stropke Hot Air Balloon Compagnie” was klaar om te voorbereidingen te starten, in een korte briefing deelde ik de mede reiziger mee wat zij van mij en ik van hun mocht verwachten. ‘NEE, TLL’, geen boog en pijlen mee’ hij had deze weg gemoffeld onder zijn dikke Siberische jas.
Alles verliep zeer vlot en na een uurtje stegen we op, GPS, boordradio, Kompas, verbinding met de grondcrew, alles werkte perfect dus niets deed vermoeden dat het geen veilige vaart zou worden, Dus de branders volle kracht, en we lieten onze mooi blauwe bol even aan de zorgen van andere achterblijvers over, al heel vlug zaten we 1600 FT hoogte, toen ik plots in verte gitzwarte wolken zag opduiken, ik keek de windrichting na raadpleegde mijn GPS en hoogte meter, en nu was kiezen of delen, terug zo vlug mogelijk dalen; en de ballon veilig terug op de grond zetten, of proberen die onweer wolken uit te weg te gaan? Na contact met mijn grondcrew, kozen we voor het laatste, maar tot mijn nog grotere verwondering dreef de wind ons nog meer in de richting van het onweer, nu had ik geen keuze meer, we moesten er gewoon door. Ik zag TLL en zijn kompanen; heel bezorgd naar mij staren, Ik probeerde te gemoederen nog wat te bedaren, door te zeggen dat het allemaal wel mee zou vallen, en zonder ook maar iets te kunnen doen waren we midden in het onweer beland. Maar na een tijd dooreen geschud te zijn geweest zagen we plots ver beneden ons in een heldere opening in die onweerwolken, net het paradijs beneden ons liggen, de storm had ons zonder het te weten boven een paradijselijke eilanden groep doen belanden. De wetten Van Einstein schoten door mijn hoofd, en ik vroeg Tweistein om raad en bijstand; “Goeie hemel riep ik” want ik was een gediplomeerde ballonvaarder vaarder en mocht het gas in de tent blazen,” daar ik nog nooit in mijn honderdjarige carrière zo iets had meegemaakt dacht ik dat we met zen allen in de hemel terecht gekomen waren Kwezelke begon het Ave Maria te zingen, en Ed gaf met zijn diepe bariton stem meer inhoud aan het geheel. Toen plots Telloortreker zich wat te ver over de rand bewoog en zijn laatste waren . “Dat is het Aartsparadijs hier,” hij boog zich wat te ver over de rand van de mand, verloor zijn evenwicht, en verliet ons zwevend, naar zijn vermeend aards paradijs, we zagen hem net zweven, gelijk hij vleugels had gekregen. Kwezelke stopte haar Ave Maria en deed nog een hulpeloze poging om Telloortreker terug binnen te halen. Tevergeefs, TLL, zweefde door de lucht op weg naar zijn droom paradijs? Of toch niet?
Daarom gaf ik die mensen van die schuttersgilde ‘De trekkende pijl’ de garantie dat ze enkel de lucht zouden ingaan als de weersomstandigheden een mooie en veilige vaart toelieten. Ik investeer permanent in nieuwe luxueuze warme luchtballonnen, zodat iedereen kan meevaren met verscheidene superveilige vernieuwde warme luchtballon’s. “Koude lucht ballonen gaan bijna nooit de lucht in”; Dit enkel ter informatie van de duistere guitige bende die ik zou meenemen. Dus de data werd vast gelegd, en ik stortte mij op de meteo wing van Kokzijde hun Website uitkijkend naar hun weersvoorspellingen, Het weer voor die dag zag er zeer goed uit. Groot was mijn verwondering toen de gilde, mij vroeg of de leden hun pijlen en bogen konden meenemen? Wat ik veiligheids halve toch maar liever niet toestond, je weet maar nooit dat de verwarring bij deze dames en heren zou toeslaan en zij de binnenkant van mijn ballon als een staande wip zouden beschouwen, en pijlgaten in het nok van mijn ballon leek me nu niet het beste idee. Met veel niet goedkeurend gegrom stemde TLL, en de andere leden toe hun boog en pijlen dan maar niet mee te nemen. De dag brak aan van de geplande vaart, en na de zoveelste raadpleging van verscheidene weer voorspelingen, zag het weer er nog steeds zeer goed uit, Ik telefoneerde naar TLL, om hem mee te delen dat het voor 90% zeker was dat we in de late namiddag zouden kunnen gaan varen. Overdag is het bijna onmogelijk met een warme lucht ballon te varen door de thermiek, ( opstijgende warme lucht) die zo een ballon dan veranderen in een bijna onbestuurbare en grillig boze dame.(Nee Kwezelke ik maak geen vergelijking met jou) Maar ik melde TLL, ook dat ik pas zekerheid zou hebben rond 16 uur, en dat ik hem dan zou terug bellen voor de juiste plaats en tijdstip van het opstijgen. Maar ik zei hem ook dat het gebruikelijk was dat de passagiers best een handje zouden helpen bij de voorbereidingen van de vlucht. De ballon uitvouwen, de mand van de trailer halen, en zo meer. Hij was blijkbaar nog een beetje misnoegd omdat hij zijn boog en pijlen niet mocht meenemen, maar stemde uiteindelijk toe. Na een bevestigend telefoontje naar TLL, dat de vlucht zou doorgaan, was de duistere guitige bende aanwezig op de plaats van afspraak. “T’Stropke Hot Air Balloon Compagnie” was klaar om te voorbereidingen te starten, in een korte briefing deelde ik de mede reiziger mee wat zij van mij en ik van hun mocht verwachten. ‘NEE, TLL’, geen boog en pijlen mee’ hij had deze weg gemoffeld onder zijn dikke Siberische jas.
Alles verliep zeer vlot en na een uurtje stegen we op, GPS, boordradio, Kompas, verbinding met de grondcrew, alles werkte perfect dus niets deed vermoeden dat het geen veilige vaart zou worden, Dus de branders volle kracht, en we lieten onze mooi blauwe bol even aan de zorgen van andere achterblijvers over, al heel vlug zaten we 1600 FT hoogte, toen ik plots in verte gitzwarte wolken zag opduiken, ik keek de windrichting na raadpleegde mijn GPS en hoogte meter, en nu was kiezen of delen, terug zo vlug mogelijk dalen; en de ballon veilig terug op de grond zetten, of proberen die onweer wolken uit te weg te gaan? Na contact met mijn grondcrew, kozen we voor het laatste, maar tot mijn nog grotere verwondering dreef de wind ons nog meer in de richting van het onweer, nu had ik geen keuze meer, we moesten er gewoon door. Ik zag TLL en zijn kompanen; heel bezorgd naar mij staren, Ik probeerde te gemoederen nog wat te bedaren, door te zeggen dat het allemaal wel mee zou vallen, en zonder ook maar iets te kunnen doen waren we midden in het onweer beland. Maar na een tijd dooreen geschud te zijn geweest zagen we plots ver beneden ons in een heldere opening in die onweerwolken, net het paradijs beneden ons liggen, de storm had ons zonder het te weten boven een paradijselijke eilanden groep doen belanden. De wetten Van Einstein schoten door mijn hoofd, en ik vroeg Tweistein om raad en bijstand; “Goeie hemel riep ik” want ik was een gediplomeerde ballonvaarder vaarder en mocht het gas in de tent blazen,” daar ik nog nooit in mijn honderdjarige carrière zo iets had meegemaakt dacht ik dat we met zen allen in de hemel terecht gekomen waren Kwezelke begon het Ave Maria te zingen, en Ed gaf met zijn diepe bariton stem meer inhoud aan het geheel. Toen plots Telloortreker zich wat te ver over de rand bewoog en zijn laatste waren . “Dat is het Aartsparadijs hier,” hij boog zich wat te ver over de rand van de mand, verloor zijn evenwicht, en verliet ons zwevend, naar zijn vermeend aards paradijs, we zagen hem net zweven, gelijk hij vleugels had gekregen. Kwezelke stopte haar Ave Maria en deed nog een hulpeloze poging om Telloortreker terug binnen te halen. Tevergeefs, TLL, zweefde door de lucht op weg naar zijn droom paradijs? Of toch niet?
'Als ik een zaak niet begrijp, is dat geen reden om te zeggen dat zij verkeerd is; het is veeleer een bewijs van mijn onwetendheid.'
- Cicero
- Cicero
