Clair-obscur

[ria]

jij een kleinzoon in Senegal
ik een kleindochter in Mali (belgisch-burkinabais)
Wat is de wereld toch klein.

Mooi herfstgedicht uvi...
genietend mijn dag begonnen

dank je wel
ria

[uvi]

jij een kleinzoon in Senegal
ik een kleindochter in Mali (belgisch-burkinabais)
Wat is de wereld toch klein.

Mooi herfstgedicht uvi...
genietend mijn dag begonnen

dank je wel
ria

Dag Ria,

de wereld is zo groot als ons hoofd ...

Doe er nog maar twee gekleurde kleindochters bij ...
Ik hoop dat jouw lieveling(en) meer sociale protectie hebben dan de mijne...
Want die hebben er geen enkel...

even zonder zorgen

uvi

[uvi]

Queeste



Waar is je stilte neergestreken?
Op het veld van je verwarde vingers,
tussen de dauw van je beloken ogen
of in de verte van je dromen?

Met vragen baken ik je zwijgen af
verleg de grens van mijn verlangen
naar gemis in lege handen
en zinnen zonder stem onuitgesproken lang.

Hoe kan ik je lichaam achterlaten
in lakens van herinnering
de warmte van je woorden horen
verloren tussen gisteren en morgen?


uvi

[denook]

Beste UVI

Wat een poëzie!
Heb QUEESTE tienmaal gelezen, waarvan de laatste driemaal
luidop.
Het wordt alsmaar mooier.
Hoe doe je het UVI- hoelang duurt het het vooraleer deze twaalf
regels op papier staan - komt het misschien in een gezegend
inspiratiemoment in één penneruk op het blad ...
Van een GROOT bewonderaar,

denook

[uvi]

Beste UVI

Wat een poëzie!
Heb QUEESTE tienmaal gelezen, waarvan de laatste driemaal
luidop.
Het wordt alsmaar mooier.
Hoe doe je het UVI- hoelang duurt het het vooraleer deze twaalf
regels op papier staan - komt het misschien in een gezegend
inspiratiemoment in één penneruk op het blad ...
Van een GROOT bewonderaar,

denook

Goedenavond,

Ben even gaan kijken naar je profiel.
Wiskunde! Sjonge... dat is ander spek ... Poëzie van de getallen.
Altijd bang geweest van cijfers...

Hoe komt zo'n gedicht tot stand?
Raar.
Soms na een liefdevolle emotie.
Ben nog steeds een verliefd jongetje. Amper 65.

Dikwijls door het lezen.
Van een tijdschrift, een gedicht.
Daarna beginnen m'n vingers onrustig te worden...

Op straat ... al wandelend... raap ik zinnetjes op ...
goed kijken is een eerste voorwaarde.

O ja en zonder verwondering en bewondering gaat het ook niet.

Maar zoals dit:
vanmorgen schreef ik een reactie op een persoonlijk mailtje.
De eerste twee zinnen stonden er
voor dat ik het besefte. Zo uit m'n vingers gelekt.
Achteraf wist ik: hier moet ik iets mee doen.

Eén moment inspiratie en dan de transpiratie ...

Luisteren naar de woorden die groeien in je hoofd.
Schrijven, schrappen..., schrijven, schrappen ... schrappen ...

Zo ongeveer...

Dank voor je compliment.
Ik ben heel erg dankbaar je te kunnen raken ...


uvi

[visje70]

beste uvi,

ja, juist zoals denook schrijft : het wordt alsmaar mooier!!
heb "queeste" ook al dikwijls gelezen, en al fluisterend luidop !
terwijl ik nu niemand stoor...
ik zoek nog verder,géén plaatje is mooi genoeg...
groetjes visje

[uvi]

Promesse



Je uren vullen.
Met kijken. Naar niets.
Luisteren. Naar iets.
Dat er niet is.

Wachten op de dag.
Hopen dat hij niet komt.
Dat het ochtend blijft.
Eeuwig. Als een jong lijf.

Waarin de belofte ligt.
Te dromen.
Van wat kan. Nog niet mag.
Dat soort ijlen. Zonder koorts.

In wanhoop. Hopen.
Op de armen van 'n jonge vrouw.
Terwijl je rijp bent voor de schoot van de dood.
Dat soort spijt en berouw.


uvi

[uvi]

beste uvi,

ja, juist zoals denook schrijft : het wordt alsmaar mooier!!
heb "queeste" ook al dikwijls gelezen, en al fluisterend luidop !
terwijl ik nu niemand stoor...
ik zoek nog verder,géén plaatje is mooi genoeg...
groetjes visje

Laten we samen zoeken Visje

want dat is wellicht het leven ...
zoeken zonder te vinden.

Of zoals Bram Vermeulen zei:


"Als je gevonden hebt, dan heb je niet goed gezocht..."

uvi

[ria]

uvi, ieder woord, elke gedachte
als zuiver kristal,
weet je, al die schoonheid,
ook al draagt ze droefenis,
komt nooit in verval.

zoals steeds, in stilte binnengekomen
verzadigd, maar pijn om het afscheid.

gelukkig is er weer een morgen,
dat hoop ik toch,
voor U en ook voor mij

ria

[uvi]

uvi, ieder woord, elke gedachte
als zuiver kristal,
weet je, al die schoonheid,
ook al draagt ze droefenis,
komt nooit in verval.

zoals steeds, in stilte binnengekomen
verzadigd, maar pijn om het afscheid.

gelukkig is er weer een morgen,
dat hoop ik toch,
voor U en ook voor mij

ria

Ria,

dankbaar dat je tijd en inspiratie wilde steken in jouw reactie ...

uvi

[uvi]

Writer's block



Wel, het heeft iets. Zo'n writer's block.
Het biedt je zekerheid.
En terzelfdertijd, ook wat flou artistique.
Een kunstzinnige sjiek.

Want als het er niet meer is.
Dàn heb je het toch maar gehad.
En hebben staat hier ook voor zijn.
Je bent of was een schrijver.

Hoe kan je anders zo'n ding hebben.
Een schrijfkramp.
De vingers gaan in staking. In navolging van de hersenen.
Zij leveren niet meer. De handen willen niet meer.
En daar liggen die letters lamgelegd in hun depot.
Te gisten. Met een beperkte houdbaarheidsdatum.

Als schrijver ben je dan machteloos.
Je kijkt met weemoed en een beetje afgunst naar die heerlijke zinnen.
Die voorbij zeilen op het witte blad van een collega.
Het dobberen van blauwe gevoelens.

Woorden als meeuwen die schreeuwen om aandacht.
En jijzelf zit in een woestijn van wit.
Geen kemel aan de praat te krijgen.

Je berust in de rust. En verzindt een tactiek.
Een strategie om de staking te ondermijnen.
Je doet alsof. En schrijft over die spontane opstand.

En kijk, daar ze staan dan. Die eerste letters.
Je bent bang voor een punt. Het finale.
Maar je plaatst ze. Uitdagend. Dààr waar jij hen wil.
Meester over de interpunctie.

En zie, de rest volgt vanzelf.
Staking gebroken. Voorlopig toch...




uvi

[uvi]

Vanmorgen vloog ze nog... (De meeuw van Tsjechov).



Vandaag zag ik de eerste meeuw.
Zoals een zwaluw de lente in de lucht tekent,
zo brengen meeuwen het verlangen naar de eerste sneeuw.

Als lage wolken trekken ze over de Molenbeek.
Souvenirs van de zomer. Sporen van zee. Heimwee.
Bedevaarders in ranke rituelen. Bidden eentonig, heen en weer.

Hoeveel meeuwen lang zal ik nog leven?
Onder het behang van eeuwen.
Een traan in de ogen van de eeuwigheid.

Minuscuul onsterfbaar in het heden.
Bang voor het vergeten.
Van ogen, lippen, armen, ... En weten ...


uvi

[uvi]

Seizoensgebonden



Jij
smelt de lente
zoent de zomer
en wit de winter

maar mijn herfst
wat doe je daar mee ...



uvi

[ria]

Seizoensgebonden



Jij
smelt de lente
zoent de zomer
en wit de winter

maar mijn herfst
wat doe je daar mee ...



uvi

...KOESTEREN uvi, koesteren...
ria

[uvi]

De kermis is voorbij.


Nu komt weer het trage ontwaken.
Na het blaten, stemmen en tellen.
De toeters en bellen.

Het klagen.
Van straten zonder asfalt.
En vermolmde banken in het park.

Van zure buurten en dure gebaren.
Van tongen die praten
zonder de wens van een mens.

En regen en zon
blijven zich herhalen.
In alle verlaten talen.




uvi