Wie herinnert zich het fenomeen "patattenjassen" in Essentho! Zoals onze goede vriend Emteechauffeurke kwam te zeggen in een andere topic, de patatten werden niet gejast door de miliciens, bijlange niet. Het is te zeggen, dat was van voor onze tijd. Een machine deed dat voor ons. En net zoals in Brakel, moest de afgaande wacht dit gezellig werkje doen. Wat moest er toen nog gedaan worden als de patatten reeds "gejast" (geschild) waren, juist, de zwate ogen moesten er uit verwijderd worden.
Net zoals onze collega's in Brakel, probeerde we dit altijd te rekken, tot de middag, maar dat lukte niet zo goed.
In Brakel konden ze in de namiddag naar het "openluchtzwembad" gaan om de mooie vrouwtjes te gaan bewonderen "sight-seeing" doen, maar in Essentho was er dus werkelijk niets.
Ik moet er nog bij zeggen dat het in het patattenkot enorm kon stinken. Er waren toen ook nogal veel rotte patatten bij, met zo van die bruine loshangende schillen...
Het is ooit gebeurd dat ik met nog enkele andere vrienden op de hoogdag van Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart een hele wagon patatten moesten gaan lossen in Warburg,om deze dan nadien over te brengen naar Essentho, terwijl men op het thuisfront kon genieten van een vrije dag.
Het leven van een soldaat kon toen ook nog hard zijn hoor, maar wellicht hadden onze vrienden vroeger het nog lastiger, als ik zo van die verhalen hoor van een neef die destijds gekazerneerd was in Kassel in de jaren 60.
Vrienden tot nog eens!
De Peet
Net zoals onze collega's in Brakel, probeerde we dit altijd te rekken, tot de middag, maar dat lukte niet zo goed.
In Brakel konden ze in de namiddag naar het "openluchtzwembad" gaan om de mooie vrouwtjes te gaan bewonderen "sight-seeing" doen, maar in Essentho was er dus werkelijk niets.
Ik moet er nog bij zeggen dat het in het patattenkot enorm kon stinken. Er waren toen ook nogal veel rotte patatten bij, met zo van die bruine loshangende schillen...
Het is ooit gebeurd dat ik met nog enkele andere vrienden op de hoogdag van Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart een hele wagon patatten moesten gaan lossen in Warburg,om deze dan nadien over te brengen naar Essentho, terwijl men op het thuisfront kon genieten van een vrije dag.
Het leven van een soldaat kon toen ook nog hard zijn hoor, maar wellicht hadden onze vrienden vroeger het nog lastiger, als ik zo van die verhalen hoor van een neef die destijds gekazerneerd was in Kassel in de jaren 60.
Vrienden tot nog eens!
De Peet