Op satijnen vleugels...

Laat me maar

Laat me maar, ik zal mijn weg wel vinden
Laat me maar, ik zoek het zelf wel uit
Daar op het punt, waar wegen zich verbinden
Op het eind, als ik mijn leven sluit

Je hoeft voor mij geen toorts te branden
Ik zoek mijn weg wel in het labyrint
’t Mag donker zijn, ik tast wel met mijn handen
Geloof me als ik zeg dat ik mijn weg wel vind

Laat me maar, ik zal echt niet verdwalen
Zo heel alleen, het einde tegemoet
Als ik ginds aankom geef ik je klopsignalen
Zodat je weet, ik maak het ergens goed

Robbe

Robbe,

laat aub die klopsignalen nog heel lang weg !

vlieg maar snel terug op je satijnen vleugels !

en laat ons nog lang genieten van je prachtige gedichten !

groetjes,

mieke

"Klopsignalen van heel ver"
toch liever een gedicht van dichtbij.
mooi, maar ergens toch melancholisch.
groetjes, lotte

robbe,

waar en wanneer doet er niet toe,
echte vrienden weten elkaar altijd en overal te vinden
zelfs zonder klopsignalen



Tinneke x

Ook al hebben vrouwen steeds gelijk...

bedankt voor het bezoekje !

Mijn woorden

In de ochtendstond ontwaken woorden
Ik kronkel ze op wit papier
Ze vlieden naar hun toevluchtsoorden
als’t water van een bergrivier

Ze vloeien naar je diepe ogen
om je wat leesgenot te schenken
Ze hunkeren naar je denkvermogen
Willen zich in je hartje drenken

Mijn woorden, die ik schreef voor jou
Dartel, speels en zo intiem
Ik heb ze voor je neergeschreven
Op m’n dromenweefgetouw geweven
Smoor ze liefst niet in de kiem

Laat ze schuilen in je hart
Ze zoeken er geborgenheid
Een klein lief plaatsje, wat apart
waar hun bedje is gespreid

Robbe

Robbe,

Héél mooi.
Die woorden zijn geborgen
op een lief plaatsje,voor altijd.

Motterken

het gedicht van jouw moeder en den rozen blijft mij ontroeren..dat zal wel echt je moeder zijn???Mooi

lila schreef:het gedicht van jouw moeder en den rozen blijft mij ontroeren..dat zal wel echt je moeder zijn???Mooi

Dank je...dit werd gemaakt door Piepje...

Dit is teamwerk, mooi gedaan piepje.

Het brengen van dit gedicht door Robbe in Blankenberge voor de tv, was ook treffend.

80 rode rozen voor oma lief
ik denk dat dit fotoke al bijna 25 jaar op mijn kast staat
vond het echt bij dit gedicht passen
een beetje te groot ,maar dan kon je het gedicht niet lezen
liefs piepje