Wat een gezellige drukte hier op deze topic: hoogdagen - en wat
een niveau!
Dank je bosranklje, uvi, johana-maria, bosrankje, hilde m.,
bosrankje, uvi, bosrankje en johana-maria.
Het is hier inderdaad geen 'wiskunde' forum, maar een 'poëzie en
proza' forum. Gelukkig voor mij hebben de moderatoren onlangs
de 'proza' er aan toegevoegd; anders was ik misschien reeds
verwijderd, wat ik zou betreuren daar ik hier graag vertoef.
De term 'proza' dekt een veel grotere lading en dus ben ik wat
gerust gesteld.
Nog iets over de IQ en de EQ.
Ik heb nooit een IQ-test ondergaan; wel anekdotisch graag volgend
verhaaltje.
Tijdens mijn legerdienst was ik gekazerneerd in het 'klein kasteeltje'
te Brussel, waar iedereen zijn '3 dagen' moest komen doen. De meeste
mannelijke lezers zullen zich dat nog wel herinneren. Ik 'zat' er op een
bureau, tot ze plots 'testeurs' te kort hadden; je weet wel, de mannen
die in een soort klaslokaal je allerlei testen lieten invullen.
Men vroeg me of ik - gezien mijn diploma - dat wou doen?
Ik wist dat dit een zeer interessant postje was. Je zat in je eigen lokaal
te wachten tot een 'groepsleider' zijn groep aanbood voor een testronde.
Je was je eigen baas, niemand keek op je vingers en tussendoor ging
of stond je waar je wou.
Ik was dus direct akkoord, tot men vaststelde dat ik dat niet mocht doen.
Bij mijn eigen '3 dagen' had ik immers bij de vragen of ik een KRO-
(kandidaat reserveofficier) of KROO-opleiding (kandidaat reserve- onderofficier) wou volgen, telkens met 'neen' geantwoord.
Welnu, voor de functie van 'testeur' moest men onderofficier zijn.
Vandaar een tweede vraag: "mogen we je onderofficier maken, dan
kun je 'testeur' worden?"
Zo werd ik dan onderofficier + testeur en heb ik alleen maar goeie
herinneringen aan het leger overgehouden.
Nog een komisch detail: toen ik reeds een paar jaar was afgezwaaid
kreeg ik een aangetekend schrijven dat ik van 'sergeant' (3 strepen)
was bevorderd tot 'eerste sergeant' (4 strepen).
En nu het IQ.
Op een dag vroeg mijn korpsoverste - met wie ik een zeer goede band
had - of ik niet geïnteresseerd was in mijn eigen testen?
De man ging het opzoeken en kwam tot de onthutsende vaststelling
dat het zowat de hoogste score was die ooit werd behaald.
Ofwel was ik de enige van die honderdduizenden die in al die jaren
meededen, die deze testen een beetje 'au serieux' nam.
Ofwel had ik toch een hoog IQ.
Ik denk natuurlijk dat het het laatste is ...(hihihi)
En nu het EQ.
Johana-Maria, je doet ook aan vrijwilligerswerk. Je zult dan al
ervaren hebben dat je niet alleen een steun betekent voor de mensen
om je heen, doch dat je er zelf ook 'rijker' van wordt.
Ik ben vrijwilliger in de geriatrieafdeling van de kliniek in Dendermonde.
Ik schreef reeds vroeger en blijf er bij: mensen die tot 14 jaar naar
school gingen (- ik schrijf bewust niet 'studeerden'-) hebben dikwijls
zo'n grote levensrijpheid en levenservaring dat wij met onze vele
diploma's er even stil van worden en uit de gesprekken inderdaad
ook zelf 'rijker' worden. (herinner je uvi: je wandeling en ontmoeting
met een oud vrouwtje die je zo'n goede meneer vond en waar je na een
gesprekje je allebei wat 'beter' voelde)
Ik heb er al aan gedacht om eens een boek te schrijven,
waarheidsgetrouw, met als titel:'wijsheden uit de geriatrie'.
Nog iets voor uvi.
Uvi schrijft (aan mij):
Je hebt altijd twijfels gehad over mijn 'attitude' tov deze materie (wisk.)
Mij verdacht van een lichte hypocrisie, vermoed ik toch.
Beste uvi, waarvan zou ik je ooit kunnen 'verdenken' (wat een
onsympathiek woord)?
.
In een poging om - vroeger - ook al eens een wiskundige babbel te
hebben heb ik steeds een zachte 'njet' ervaren.
Ik wou echter alleen rustig aan tot het 'mooie' in de wiskunde komen.
Ik zelf sta open voor alles wat tot iets 'moois' kan leiden.
Tot daar; nu versta ik je beter ...
aan allen:
groeten in vriendschap en tot een volgende keer, waar ik het misschien
zal hebben over mijn erbarmelijke kennis van vreemde talen, (-als zich
daar een reden voor voordoet -).
- - denook - -
