Bedankt voor de aanmoediging Fikske
Wat denk je Victorine,we gaan er mee door he meisje?
Ik kan niet spreken voor Victorine natuurlijk,maar mijn kostschool viel het nog mee.Ze waren streng maar nog menselijk.Als ik jullie verhalen hoor van in het leger,ging het harder en bruter aan toe.Zo werden wij wakker gemaakt met een bel en werden de lichten aangemaakt.Dan moesten we van ons bed de lakens en dekens afhalen en over de houten schudding hangen zodat de zuster dit kon zien dat je wel degelijk je bed gaat maken.Ik had er iets op gevonden ik nam alleen het bovenlaken ,in midden maakte ik een vouw die hangde ik langs de binnenkant van mijn kamer de twee uiteinden langs de buitenkant,zo dacht ik dat de zuster zou denken dat het mijn onder-en bovenlaken was.Mis poes,je kon het riskeren,maar de straffen waren er niet minder om.Na dat ritueel moesten we dan op onze blote knieën in het deurgat zitten met ons gezicht in de kamer.We zaten daar echt te bibberen van de kou,dit moesten we doen want het morgen gebed werd toen gezegd.Trouwens dit gebeurde ook 's avonds ,voor het avondgebed.Daarna mochten wij ons wassen aan onze lampet(waskom en kan) die hadden we mee van thuis uit.Ik kreeg ene mee in plastiek merk LL,maar er waren ook meisjes die een stenen lampet meehadden,heel mooi ook duurder maar ook ooo..zo breekbaar.Ja om verder te gaan ,met het koud water in de winter stond er ijs op konden we ons wassen.Daarna vliegensvlug de uniform aan , bed opmaken,mantilla aan ,en als de bel rinkelde in twee rijen om naar de Mis te gaan.Pas na de mis konden we gaan eten.Alles was op tijd en stond,nooit geen vijf minuten langer of korter.En wat het eten betrof.In de refter waren het tafels van acht personen,elk had zijn schuif.Het enige wat er daar in mocht was onze witte linnen serviette,die we elke week verplicht moesten verversen in een mandje werden onze couverts gelegd.Die hadden we ook mee van thuis.Net als onze toespijzen (vb confituur,choco,smeerkaas..)dit stond in de keuken per tafel op een dienschotel in een kast.Ik moet zeggen die kast die plakte het had geen naam.Ik denk dat die nooit werd uitgekuist.Als je het dienblad uithaalde moest je opletten dat die niet aan de plank plakte bij het loswrikken is menig pot in de grond gedonderd.Het werd dan zo wat opgekuist,maar telkens als je dan daar doorliep was het van klik klak klik klak,tuurlijk deden we dit voor de lol.Gegiechel van je welste tot de zuster dan iemand naar het klooster stuurde om te vragen of ze dit wilden opkuizen.Elke week moest iemand van de tafel instaan om de tafel op te ruimen,een teil warm water halen in de keuken,om dan aan zijn tafel de couverts af te wassen,en de tafel.Ha ja ik zou het nog vergeten,als het je uw week was moest je ook een keukenhanddoek meehebben van thuis.
Wat het eten betreft,ik was niet kieskeurig toen,maar het is wel de reden waarom ik nu niet zo graag meer gehakt eet.Worst,gehaktbrood,bouletten,boullie(soepvlees)enz...appelmoes met en zonder brokken.Ieder kreeg maar één stuk vlees,patatten(met ogen) daar stond er geen limiet op.Groenten één kom per tafel.Moet zeggen de saus was wel heel lekker.Bloedworst nog zoiets waar we een hekel aan hadden.Lever bah,...stoverij met meer lever en vet erin...Ja en ja ons bord werd uitgegeten,anders niet van tafel of we kregen het om vier terug maar dan koud.brr..kan je verzekeren dat het geen lachspelletjes was.Maar daar had ik geen moeite mee,nam liever wat minder op mij bord.Er zaten altijd van die veelvraten aan tafel,had ze dan moeten zien zitten met hun ogen groter dan hun buik.Ja als ik goesting had,en at het graag kon ik soms nog in het geniep wat meehelpen,om hun bord leeg te krijgen..Maar als je het zelf niet mocht of het trok op niets ja dan was je pietsnot he..Later zei ik altijd " de beste dieetschool die er bestaat is de kostschool"
Wat straffen betreft och,gans de week helpen afwassen in de keuken geen speeltijd dus.Of de koer vegen,of een week extra waterbedeling (kan van het lampet vullen die aan de deur staat van elke leerling,'smorgens werd dit buiten gezet en tijdens de middag werd dit gevuld door de leerling van dienst.)Zo zijn er menig stenen kannen gesneuveld,als je met een meisje ruzie had een duwke tegen de kan een ongeluk is vlug gebeurd
.Dat meisje van wie haar kan kapot was,mocht dan voorlopig een grote melkkan gebruiken uit de keuken.Ik heb zoiets nooit gedaan,trouwens ik weet niet hoe het komt maar ik heb heel zelden waterbedeling moeten doen,waarschijnlijk kwam het om dat ik al de deur moest afsluiten,de misboekjes ophalen in de kapel.Het teken aangeven dat het lesuur voorbij is door de gaan bellen.Eigenlijk hadden ik nogal mijn werk op school zeg.Ik had daar eerlijk gezegd nog niet veel bij stilgestaan.Oei;..ik ben weer aan het afdwalen...Ik heb nog vergeten te vertellen dat het vuil water van 's morgens moest uitgegoten worden in een emmer die op een dweil midden in de gang stond,die zelfde leerling van de waterbedeling moest die ook ledigen.Met een rest uit onze kan,konden we de waskom uitspoelen.Diegene die wilden mochten ook 's avonds zich wassen,daarmee bedoelden ze diegene die hun maandstonden hadden.Raar maar waar,maar die nonnen wisten het soms beter dan wij wanneer de tijd daarvoor was ..Ik dacht soms dat ze een agenda daarvoor hielden.
Maar wat kon het daar stinken op dienen "dortoir" naar zweetvoeten,naar gebruikte maanverbanden...ja toen waren het nog geen wegwerp.Daarvoor moesten we ondoorzichtig plastiekzak meehebben die je kon toetrekken met een touw.Hoe verder je kwam in dagen,hoe meer het stonk,en hoe minder je die zak kon opendoen.Ik weet nog toen ik daarmee thuiskwam,zette mijn mama eerst een emmer klaar buiten met iets erin van poeder,dan vliegenvlug die doeken daarin kieperen,oef het was heel erg.Maar stel het was maandag dan lagen die daar onderaan in je kleerkast!!!!!(bevel van de zusters)nog tot de zaterdag.Kun je dat voorstellen?Wat ik ook nog wil vertellen is dat er maar één toilet was voor ongeveer 30 meisjes en één non.l Maar.....toch...toch was het een mooie tijd.
Bij het herlezen valt het me op dat het woordje moeten heel veel in voorkomt,...ja bevelen mochten ook wij niet negeren net als in het leger.
Wat denk je Victorine,we gaan er mee door he meisje?
Ik kan niet spreken voor Victorine natuurlijk,maar mijn kostschool viel het nog mee.Ze waren streng maar nog menselijk.Als ik jullie verhalen hoor van in het leger,ging het harder en bruter aan toe.Zo werden wij wakker gemaakt met een bel en werden de lichten aangemaakt.Dan moesten we van ons bed de lakens en dekens afhalen en over de houten schudding hangen zodat de zuster dit kon zien dat je wel degelijk je bed gaat maken.Ik had er iets op gevonden ik nam alleen het bovenlaken ,in midden maakte ik een vouw die hangde ik langs de binnenkant van mijn kamer de twee uiteinden langs de buitenkant,zo dacht ik dat de zuster zou denken dat het mijn onder-en bovenlaken was.Mis poes,je kon het riskeren,maar de straffen waren er niet minder om.Na dat ritueel moesten we dan op onze blote knieën in het deurgat zitten met ons gezicht in de kamer.We zaten daar echt te bibberen van de kou,dit moesten we doen want het morgen gebed werd toen gezegd.Trouwens dit gebeurde ook 's avonds ,voor het avondgebed.Daarna mochten wij ons wassen aan onze lampet(waskom en kan) die hadden we mee van thuis uit.Ik kreeg ene mee in plastiek merk LL,maar er waren ook meisjes die een stenen lampet meehadden,heel mooi ook duurder maar ook ooo..zo breekbaar.Ja om verder te gaan ,met het koud water in de winter stond er ijs op konden we ons wassen.Daarna vliegensvlug de uniform aan , bed opmaken,mantilla aan ,en als de bel rinkelde in twee rijen om naar de Mis te gaan.Pas na de mis konden we gaan eten.Alles was op tijd en stond,nooit geen vijf minuten langer of korter.En wat het eten betrof.In de refter waren het tafels van acht personen,elk had zijn schuif.Het enige wat er daar in mocht was onze witte linnen serviette,die we elke week verplicht moesten verversen in een mandje werden onze couverts gelegd.Die hadden we ook mee van thuis.Net als onze toespijzen (vb confituur,choco,smeerkaas..)dit stond in de keuken per tafel op een dienschotel in een kast.Ik moet zeggen die kast die plakte het had geen naam.Ik denk dat die nooit werd uitgekuist.Als je het dienblad uithaalde moest je opletten dat die niet aan de plank plakte bij het loswrikken is menig pot in de grond gedonderd.Het werd dan zo wat opgekuist,maar telkens als je dan daar doorliep was het van klik klak klik klak,tuurlijk deden we dit voor de lol.Gegiechel van je welste tot de zuster dan iemand naar het klooster stuurde om te vragen of ze dit wilden opkuizen.Elke week moest iemand van de tafel instaan om de tafel op te ruimen,een teil warm water halen in de keuken,om dan aan zijn tafel de couverts af te wassen,en de tafel.Ha ja ik zou het nog vergeten,als het je uw week was moest je ook een keukenhanddoek meehebben van thuis.
Wat het eten betreft,ik was niet kieskeurig toen,maar het is wel de reden waarom ik nu niet zo graag meer gehakt eet.Worst,gehaktbrood,bouletten,boullie(soepvlees)enz...appelmoes met en zonder brokken.Ieder kreeg maar één stuk vlees,patatten(met ogen) daar stond er geen limiet op.Groenten één kom per tafel.Moet zeggen de saus was wel heel lekker.Bloedworst nog zoiets waar we een hekel aan hadden.Lever bah,...stoverij met meer lever en vet erin...Ja en ja ons bord werd uitgegeten,anders niet van tafel of we kregen het om vier terug maar dan koud.brr..kan je verzekeren dat het geen lachspelletjes was.Maar daar had ik geen moeite mee,nam liever wat minder op mij bord.Er zaten altijd van die veelvraten aan tafel,had ze dan moeten zien zitten met hun ogen groter dan hun buik.Ja als ik goesting had,en at het graag kon ik soms nog in het geniep wat meehelpen,om hun bord leeg te krijgen..Maar als je het zelf niet mocht of het trok op niets ja dan was je pietsnot he..Later zei ik altijd " de beste dieetschool die er bestaat is de kostschool"
Wat straffen betreft och,gans de week helpen afwassen in de keuken geen speeltijd dus.Of de koer vegen,of een week extra waterbedeling (kan van het lampet vullen die aan de deur staat van elke leerling,'smorgens werd dit buiten gezet en tijdens de middag werd dit gevuld door de leerling van dienst.)Zo zijn er menig stenen kannen gesneuveld,als je met een meisje ruzie had een duwke tegen de kan een ongeluk is vlug gebeurd
Maar wat kon het daar stinken op dienen "dortoir" naar zweetvoeten,naar gebruikte maanverbanden...ja toen waren het nog geen wegwerp.Daarvoor moesten we ondoorzichtig plastiekzak meehebben die je kon toetrekken met een touw.Hoe verder je kwam in dagen,hoe meer het stonk,en hoe minder je die zak kon opendoen.Ik weet nog toen ik daarmee thuiskwam,zette mijn mama eerst een emmer klaar buiten met iets erin van poeder,dan vliegenvlug die doeken daarin kieperen,oef het was heel erg.Maar stel het was maandag dan lagen die daar onderaan in je kleerkast!!!!!(bevel van de zusters)nog tot de zaterdag.Kun je dat voorstellen?Wat ik ook nog wil vertellen is dat er maar één toilet was voor ongeveer 30 meisjes en één non.l Maar.....toch...toch was het een mooie tijd.
Bij het herlezen valt het me op dat het woordje moeten heel veel in voorkomt,...ja bevelen mochten ook wij niet negeren net als in het leger.
't Is goed in eigen hart te kijken nog even voor het slapen gaan.
Of ik van dageraad tot avond geen enkel hart heb zeer gedaan.
Of ik van dageraad tot avond geen enkel hart heb zeer gedaan.