"IN DE OCHTENDSCHEMERING MET JOHANAMARIA"

Kom je snel een heel fijne zonnige zondag wensen.

zomermorgen

in ‘t vochtig gras
prent zich de nachtelijke afdruk
van onze passie

steels kleeft daaraan
een warme liefde
door parelende dauw bedekt

over het gras waait dagwind
deeltje per deel
draagt hij ons met zich mee.
**********
sunset 08-07-2007
**********

Mijn revalidatie gaat volgens mij heel voorspoedig. Donderdag mag ik op controle en dat weet ik meer.
Liefs, sunset

Sunset,
trouwe bezoeker en dichter,
DANK voor je langskomen!

Ik hoop en wens sunset ,dat je
revalidatie gunstig mag blijven verlopen en
je donderdag een positief antwoord krijgt!

Met het allerbeste voor jou,
johanamaria

visje70,
ja natuurlijk dat jou bezoekje me bijzonder blij maakte ,
ik keek er al zo lang naar uit!

En visje die "wolk van het niet weten " schreef ik eigenlijk
omdat ik een hekel heb aan mensen die denken
alles te weten.

Wat weten wij eigelijk echt visje?
Vanmorgen hoorde ik op radio Klara het verhaal
van een bekend musicus en komponist
die op zijn sterfbed zo'n spijt had
dat hij nog zoveel muziekstukken niet kende
en niet gehoord had!!!!

"Het niet weten" stimuleert ons tot zoeken,
vinden en weten!
En zo gaat het verder,
maar nooit zullen we alles weten!

Maar trek het je niet aan hoor......
het gewone dagelijkse leven geeft genoeg om
"te kijken" , "te luisteren",
"te ervaren" en "te leren"........


Met lieve dankbare groetjes
en een mooie week visje!
johanamaria

Bosrankje schreef:

"Gisteren avond, ben ik lang blijven lezen in je
topic, vooral in 2OO6. Ik heb ineens beseft hoe
moeilijk ik het toen had. Het was ook de eerste keer
in mijn leven dat ik dat openlijk "zei".
Nog een bewijs dat virtuele vriendschap veel
meer toelaat ! Ik had er anders nooit zo over kunnen
spreken met "onbekenden". Het heeft mij zeker
geholpen om een beetje meer duidelijkheid in mijn
situatie te zien en ik denk dat het mij ook moed
heeft gegeven. Wij konden echt heel goed met
elkaar "spreken" en waren op dezelfde golflengte"

Dank Bosrankje en een grote proficiat voor
dat zó mooie plaatje met de tekst van de wolk......
Ik sta in grote bewondering.
Het moet echt, zoals je schrijft, geweldig zijn als
je dat kan en dat je dan zó blij bent als een
kind , daar kan ik goed inkomen Bosrankje!
jij bent echt wel een Artieste hoor!!

Wat ik hierboven aanhaalde van je schrijven
is zeker waar Bosrankje .
Voor sommige mensen is het gemakkelijker
te schrijven dan te praten,
zeker over het diepste diep van zichzelf.
Dat heb jij kunnen doen.
Dat heb ik kunnen doen.
Dat doen anderen hier op dit forum.

En dat is de ZEGEN van zo'n forum.
Dat is één van de redenen dat ik helemaal geen
nood heb anderen te ontmoeten, nader te kennen,
Neen,
ZO IS HET GOED, HEEL GOED voor mij!

Ondertussen blijft niet alles hetzelfde,
het wordt anders, niet beter, niet slechter,
gewoon anders.
Jij bent veranderd, ik ben veranderd,
de tijd en omstandigheden zijn veranderd.
Niet beter, niet slechter,
gewoon anders

Met veel liefs en een fijne week toegewenst
met veel moois!
johanamaria

Elke dag
een lach
op 't gelaat
van een kind
een lief woord
een teder gebaar

Bladeren wiegend in de wind
wolkjes drijvenvoorbij
de zon komt piepen
doet alles opfleuren
bloemen blinken
de poes komt spinnen
eendjes op de vijver
het brengt ijver
om de nieuwe dag
te beginnen

lieve groeten,een prettige week Nele

Dank Nele!
Fijn gedichtje over de vreugde bij
het begin van de dag!

DANK voor je langskomen en
je lieve wensen met een plaatje!

Ook een prettige en vreugdevolle week Nele!
Met veel liefs
johanamaria

Aan de vrienden van dit forum
m'n verontschuldiging dat ik nogal oppervlakkig
omsprong met de titel van een boek zonder er
iets van te kennen.
Dom natuurlijk.
Een paar jaar geleden in een gesprek met vrienden
zei iemand - op mijn antwoord: "ik weet het niet,
ik weet niets" -
dat is een boek, de wolk van het niet weten.
Ik gaf er geen aandacht aan.

Toen er op dit forum hier en daar werd geschreven
over een bleu zijn en niet weten en niet alles kennen
fantaseerde ik iets met die titel.
Het heeft niets te maken met dat boek!

Het is een boek met als titel
"De Wolk van Niet-Weten of Inwijding in het
Ongeweten weten"
Een boek van een anoniem engels schrijver uit
de 14 de eeuw over meditatie en gebed.

Zò,
ik hoop dat jullie me deze oncorrectheid vergeven?!

Groeten
johanamaria

Johana-Maria schreef:

En dat is de ZEGEN van zo'n forum.
Dat is één van de redenen dat ik helemaal geen
nood heb anderen te ontmoeten, nader te kennen,
Neen,
ZO IS HET GOED, HEEL GOED voor mij!


johanamaria

Goedenavond J-M,


Toen ik deze passus las,
schoot er meteen een zin uit een liedje in m'n hoofd.
Ik vermoed dat het van Liesbeth List is.

Want we kunnen niet zonder een ander.


Misschien doe ik jouw 'statement' onrecht aan
door het te isoleren uit z'n context.

Je bedoelt wellicht:
dat je niemand van het Forum lijfelijk wil ontmoeten.

Zodat het virtuële gescheiden blijft van het reële.
Terwijl het virtuële in onze reële levens ernstige proporties
begint aan te nemen.

Wat doen we hier anders dagelijks?


Zelf heb ik een zeer aparte reden om anoniem te blijven.
Die kennen jullie.

Hier op het Forum leven we in kleuren, letters en beelden.
En dwars doorheen komen personen naar voren.
Mensen verkleed in woorden.
Zelfs als ze een masker dragen ontbloten ze zich.
In hun punten en komma's.

Nog een goeie reële avond J-M.

Uvi

uvi

er moet wel een bijzondere reden zijn dat jij
op mijn topic komt!
Daarom mijn heel bijzondere dank uvi.

Heb ik je gekwetst door mijn uitspraak?
Dan wil ik me verontschuldigen, dat was zeker
de bedoeling niet.
Want ik weet als geen ander dat ik de andere nodig heb
en als je goed leest wat ik schrijf weet je ook
hoe bijzonder liefde en vriendschap is in m'n leven.

Ik ben alles verloren uvi toen ik "het daar ginds"
verliet om bij m'n zieke moeder te blijven.
Land, huis, thuis, taal, volk.....
VRIENDEN!
En mezelf!
Het is een lange weg uvi, héél lang.....
pijn, eenzaamheid, verdriet,
woede , twijfels,wan-hoop,......

Toen ik dit forum ontdekte was dat een zegen,
een godsgeschenk.

In 't farsi zeggen ze:"Qalb soffré-i nist "
"Het hart is geen tafellaken"
Op een tafel spreidt en stalt men alles uit.
Het hart, uvi ,spreidt niet zomaar alles uit.
Het hart draagt een sluier.
Het hart is als een moederschoot.

Maar op dit forum kon ik veel verwerken door
het van me af te schrijven.
Ik schreef en schrijf dus om te schrijven
en zo wil ik het voorlopig nog houden,
bij het virtuele , zoals jullie zeggen.
Voor het andere ben ik nog niet klaar.

En ja, misschien verraadt een mens zich wel achter
punten en komma's,
en vooral uitroeptekens en de kleur die hij kiest
voor z'n tekst.....
Maar dat mag, dat is niet erg, dat hoort er bij,
bij de tekst, bij de uitdrukking van wie hij is.
Anders zou het "dode letter " zijn .

(Nog iets ,vroeger schreef men in het farsi
geen punten en komma's ,ook geen hoodletters.
Droegen zij dan altijd een masker?
hm, hm met een grote glimlach, uvi )

Nog een heel goede avond en
vergeef me als ik je kwetste uvi.

Dankbaar en genegen
johanamaria

Ik kan genieten van het mooie verwoord door dichters, dichteressen.

en ik geniet

soms voel ik
heel eenvoudig slechts
gewoon jouw woorden

en ik geniet
het kriebelen
in mijn buik

streel dan heel zacht
jouw warme glimlach
op mijn mond.
**********
sunset 09-07-2007
**********

Liefs en heel fjne dag, sunset

In 't farsi zeggen ze:"Qalb soffré-i nist "
"Het hart is geen tafellaken"


Goedenmorgen J-M,

Ik gaf je reeds een antwoord over 'kwetsen'
op mijn topic.
Maar wat een prachtige uitspraak.

Die moet ik even laten groeien in mezelf.

Tot later.

Uvi

JIJ , VREEMDE MAN

Je kwam en
verdween weer.
Je klopte aan en
ging weer verder
Ik hoorde je stem
maar zag je niet.
Je stond voor mij
maar herkende me niet.

Het is als ebbe en vloed, zei je,
je komen en gaan,
je aanraken en kijken met
een glimp van een glimlach
van verwondering
en dan weer loslaten.

Jij vreemde man,
je bent zo anders
wie ben je dan?
Stel geen vragen,
ik weet het niet.

Ik voel je
met gesloten ogen ,
waar je ook bent,
jij, vreemde man

Johana-Maria
mei 2004