Bosrankje's Laar

Johana-Maria · 12 jul 2007, 21:41

Bosrankje,

heel vlug dit laten weten,
ik kreeg zoëven een telefoontje van een vriendin
van Luik(franssprekende,die ook een grote "fan" is van
E.E.Schm.) en ze zei dat er deze avond op
RTBF-LADEUX om 22u55 een uitzending is over
E.E.Schmitt.
Ik ga het zeker op video opnemen.
Ik verheug me reeds !

Misschien komen we meer te weten over het boek
"Evangelie...."

'k Hoop dat je dit op tijd leest Bosrankje
Nog een heel fijne avond
johanamaria

denook · 12 jul 2007, 21:49

Johana-Maria toch,
ik bewonder je ijver,

maar kijk even hoger

om 17.29 uur

groeten in vriendschap

Bosrankje · 13 jul 2007, 00:36

Beste Johana-maria, denook en Uvi (en alle lezers
van E.E.Schmitt)

Spijtig dat wij nu niet allemaal samen, in een diepe
confortable zetel (of chaise-longue ), rond een
tafel vol lekkere hapjes, knabbeltjes en frisse of
warme dranken, in de zachte schemering van tientallen
geurende karsen en met als "musique de fond" onze
goede vriend Amadeus, enkele uren kunnen babbelen,
onze gedachten wisselen, even filosoferen en zeker ook
lachen.........

Morgen verder misschien, jullie impressies over een
goed gevuld uur en veel ontdekkingen.....

Veel liefs van ons beiden, tot morgen, enfin.....straks
en ik zou zeggen : droom van eenvoudig geluk zoals Odette
Toulemonde......

uvi · 13 jul 2007, 08:44

EES

Goedenmorgen B ...,

Wat ijl in m'n kop. Verdraag geen late uurtjes.
Tot ongeveer half twaalf gekeken.
En wat ontgoocheld toen gestopt. Rest voor later.

Waarom?

1. Ging meer over film dan over literatuur.
2. Het concept van het programma.
Ik bedoel liever één interviewer.
Anders tracht iedereen wel aan het woord te komen,
met als gevolg : de gast niet laten uitspreken.

Ik verwijs opnieuw naar 'Si j'ose écrire ...'

Ook op NL is bv. De Plantage kapot gegaan aan de poging:
interview met twee.
Ze lopen elkaar in de weg. Snoepen elkaar de scoops af.
En dat is allemaal menselijk en logisch ...

Stel je voor Sonja Barend met iemand naast zich ... of Paul de Leeuw ...

Enfin, hierna een poging tot verheldering:
La Première via deze link, hoop ik.
kan je EES beluisteren over zijn boek: Ma vie avec Mozart.

http://old.rtbf.be/rtbf_2000/bin/view_s ... 172086_sac

groetjes en nog eens bedankt!

Uvi

Alterego1 · 13 jul 2007, 12:55

Bosrankje · 13 jul 2007, 13:13

Alter,

Dat heb ik ook heel graag
bij jou : je zin voor humor !

Bedankt
en........

Bosrankje · 13 jul 2007, 23:14

Voor dat het te laat is, nog vlug iets over
vrijdag de dertiende.....

Al vanaf de Middeleeuwen wordt op vrijdag de dertiende voor een vroegtijdige dood of natuurramp gevreesd. Waar komt die angst eigenlijk vandaan?
Zoals bij veel bij- en volksgeloof weet niemand precies waarom en wanneer de vrees voor vrijdag de dertiende is ontstaan. Wel heeft de angst voor deze dag een eigen naam: 'paraskevidekatria-fobie', naar het Griekse paraskevi (vrijdag) en dekatria (dertien).
De angst voor het getal stamt al uit de Babylonische cultuur (18e tot 6e eeuw voor Christus), waarin dertien 'het getal van verwoesting' werd genoemd. Maar de gecombineerde angst voor het getal én de vrijdag heeft waarschijnlijk een christelijke achtergrond. Bij het laatste avondmaal zaten namelijk dertien man aan tafel: Jezus en zijn twaalf discipelen. En Jezus werd verraden en stierf aan het kruis. Op vrijdag !

Behalve de kruisiging van Jezus vonden volgens de bijbel ook andere dagen van christelijke rampspoed plaats op vrijdagen. Zoals de verleiding van Adam door Eva met de appel en de zondvloed van Noach aldus gelovigen.
In de Middeleeuwen 'ontdekten' christelijke gelovigen steeds meer redenen om het getal dertien te vrezen. Het dertiende verhaal van het bijbelboek 'openbaringen' ging over de antichrist, een kaartspel met viermaal dertien kaarten was toch eigenlijk een 'prentenboek van de duivel' en heksen kwamen vooral in dertientallen samen.
Sommige historici vermoeden dat de angst voor vrijdag de dertiende (on)bewust door de Kerk gezaaid is. De naam vrijdag stamde namelijk af van de Noorse en heidense godin Freya. Door haar als boze heks met dertien zwarte katten te bestempelen, hoopten de Kerk volksgeloof uit te roeien. In plaats daarvan ontstond een nieuwe vorm van volksgeloof: de angst voor vrijdag de dertiende.
Gelukkig kunnen paraskevidekatriafoben na morgen weer opgelucht ademhalen. Tot de volgende vrijdag de dertiende!

Een klein persoonlijk anecdote : mijn moeder is geboren op een vrijdag
13 december en was alijd bang om jong te sterven...... Dit jaar wordt zij
92 jaar !!! Dus........

Liefs van ons beiden

sunset · 14 jul 2007, 08:29

Ik droom mij een vredige wereld vol liefde. En het rare is, ik weet dat het kan.

een droom van liefde

het werd zo doods
en eenzaam droef triest leeg
dat zelfs de tijd bleef staan
een schrik breidde zich uit
’t was wonderbaar
hoe doodsangst zich
vereende met wat kinderdromen
tot steden heel onwerkelijk stil
en bossen kreunden zwarte bomen

de mensen staarden
uit hun monden ’t zinloze van taal
emotieloos en niets was nog te voelen
’t leken wel houten marionetten allemaal

tot plots als was ’t een wonder
een onwaarschijnlijk helder licht
als flitsend wit zomaar uit ‘t niets
greep het naar hen en warmde, omarmende
tot zelfs de kleinste angst verdween
zo vredig mooi als was ’t een ster die scheen
en men zich vroeg of ‘t werkelijk gebeurde
bewust dit hen de vreugde bracht
het leven vrolijk kleurde.
**********
sunset 14-07-2007
**********

Liefs en een heel zonnig weekend gewenst, sunset

_Nele_ · 14 jul 2007, 11:06

Als het avondrood verdwijnt
en Venus aan de einder verschijnt
zou ik een engel willen vangen
die mijn verlangen
naar de sterren brengt
waar alles schittert en wendt
zo oneindig en geheim
waar ik gelukkig kon zijn!

EEN HÉÉL FIJN WEEK-END!!

hartelijke groeten

Nele

Afbeelding

Bosrankje · 14 jul 2007, 23:27

Bedankt, lieve Nele en Sunset.
Ik had graag iets leuks geschreven
een een mooie afbeelding geplaatst
maar 'k ben triest en wil nog hier
iets schrijven.....

Veel liefs .......

Bosrankje · 15 jul 2007, 00:00

Beste poëzievrienden,

Ik heb juist vernomen dat mijn oom (jongste broer
van mijn vader) overleden is.
Ik had hem zo graag terug willen zien........

Meer dan 30 jaar hebben wij niets meer van hem
gehoord. Wij hebben verschillende pogingen gedaan
om hem terug te vinden maar zonder resultaat.

Wij dachten dat hij naar buitenland vertrokken was
(Indonesie of zo...) maar nu, hoor ik dat hij de laatste
jaren in Eindhoven verbleef...... zo dichtbij !

Ik zie hem nog alsof het gisteren was.....
Een bijzondere man, een beetje marginaal, intelligent,
hartelijk, zo gevoelig, teder en idealist.....

Maar hij had een soort "mal de vivre". Kon het over-
lijden van zijn jonge moeder nooit verwerken (hij was
toen 5 jaar)

Mijn grootmoeder was lang ziek en wist al maanden
dat zij ging sterven. Zij heeft zich heel goed voorbereid
want zij was heel gelovig en heeft dus tijd gehad om
afscheid te nemen van haar vier kinderen.Zij was amper
39 jaar !

Zij heeft de tekst voor haar doodsprentje zelf geschreven.
Hier een uittreksel ervan :

....Ik ben ziek geworden en er was niemand die mij helpen kon.
Ik heb ellendige dagen voor erfdeel bekomen en droevige nachten
geteld.God heeft mij beproefd, gelijk het goud in het vuur beproefd
wordt. Daarom is voor mij sterven een gewin.......(Job VII)

....Ik ben eenvoudig in mijn geloof, bijna kinderlijk, vol betrouwen
op God en steeds overgegeven aan Zijn Wil. Door verschillende
pijnlijke kwalen aangetast en het meest in benauwde ogenblikken,
zal ik altijd blijven denken en zeggen : " Zo als God Wil"

....Mijn dierbare echtgenoot en kinderen, hard is het van jullie te
moeten scheiden en zwaar zijn de zorgen die u wachten, vele de
gevaren die u bedreigen, maar vergeet nooit mijn woorden en
mijn liefde. Leef in eensgezindheid en onderlinge liefde en dat de
God van vrede met u zij !

Toeval bestaat niet en ik heb vandaag weer een bewijs ervan.
Gisteren, vond ik haar doodsprentje terug tussen heel oude
documenten en ik dacht even aan mijn vader, zijn twee oudste
zusters en ook aan de jongste, mijn oom Charles. En straks
belde een verre nicht uit Zeeland om te zeggen dat zij het over-
lijdensbericht in de plaatselijke krant gelezen had.( Ijzendijke,
waar ze alle vier geboren waren).

Het geeft mij een raar gevoel te weten dat ik nu de laatste ben !

Tussen die droevige gedachten, denk ik ineens aan mijn vader
en ik hoor hem bijna zeggen, met een knipoog naar me toe ;
"Je bent nu de laatste der Mohikanen "

Hei zei ook dat alleen nuchterheid en humor kon ons redden
en ik denk dat hij gelijk had.

Sorry voor mijn verhaal maar het heeft me goed gedaan om
met jullie erover te "spreken".

Ik wens een rustige nacht aan iedereen...........

Gast · 15 jul 2007, 07:42

Gegroet Bosrankje,

Mag ik u mijn innige deelneming betuigen.
Weet dat hij rust in vrede,
dat hij naar jou zal schijnen
als een ster in de nacht.
Hij zal over je waken
en je kracht geven
in moeilijke dagen.

Sterkte.

Bosrankje · 15 jul 2007, 10:38

Beste jely-jeppo,

Bedankt voor je medeleven en je lieve woorden.

Zelfs had ik hem lang niet meer gezien, hij was

dikwijls in mijn gedachten.

Ik heb nu een ster meer om naar te kijken........

Veel liefs en een dikke knuffel....

Robol · 15 jul 2007, 11:44

Beste Rankje,

Mag ik je mijn innig medeleven betuigen?

Inderdaad, zoals je schreef, er staat een sterreke meer aan de hemel...

Robbe

Afbeelding

_Nele_ · 15 jul 2007, 12:00

Mijn innige deelneming en veel medevoelen in je verdriet.
Bij het heengaan van een familielid,beseft men pas wat we missen.We wonen soms te ver van elkaar

nog goede moed

Nele

Afbeelding