Het is die vraag die me al lang bezighoudt, ik heb er altijd aan getwijfeld, ik zat in de BCC bij oefeningen en vliegtuigen die scheerden over de site, ik denk hé, dat bij een echt conflict wij toen wij daar zaten al lang in een ander leven geschoten zouden zijn. radio-operateurke, je spreekt daar over vliegtuigen die nog op geen "honderd meter" overscheerden, weet je, ik heb het meegemaakt toen ik daar aan de CWAR schermke zat, dat die BCC op zijn wielen stond te daveren, zij vlogen lager dan 100 meter en soms was dat wel eventjes beangstigend. Het was voor mij haast onmogelijk via de radar die de vliegtuigen op lage hoogte moest detecteren, om die zo snel door te geven aan de BOC, die vervolgens er ook zijn besluiten moest uittrekken.radio-operateurke schreef: Ik stel me soms de vraag, als bij een oefening de jachtvliegtuigen op nog geen 100 meter overscheerden, we ze uit de lucht konden halen, zij hadden nl. ook raketten aan boord die ze van op voldoende afstand konden afvuren. Nu denkt een mens er eens bij na, maar als je jong bent staat ge er niet bij stil dat je in de vuurlinie staat.
Ik denk dat heel die HAWK zaak een zaak van niemendal was, met alle respect voor die mensen die moesten instaan voor de werking van de radars, de missiles, de launchers, de BCC, de BOC enz.
Je hebt gelijk als jonge mensen stonden we daar niet echt bij stil, alhoewel, maar mij maak je nu niet meer wijs, dat dergelijke infrastructuur degelijk werk kon verrichten in een oorlogssituatie. Volgens mij werkte het hele systeem gewoon te traag, die vliegtuigen haalden collosale snelheden, te snel om ons even snel te doen reageren, want uiteindelijk waren het mensen die moesten handelen nietwaar!
Ik zou omtrent deze problematiek de mening ook eens van anderen willen lezen, het ligt niet in mijn bedoeling "ons 62ste, ons 43ste" (zaliger) belachelijk te maken.
Met vriendelijke groeten,
Der Peet