Hallo,
In 1986 kwamen we in Brakel aan met 12 man en na een korte opleiding werden er aan elke batterij 2 toegewezen en de overige 6 gingen naar het Boc. Daar moesten we voornamelijk de functie van Boa en postcommandant vervullen. We deden gemiddeld 5 à 6 wachten per maand, af en toe eens postcommandant in de kazerne en op mijn gehele legerdienst ben ik 2 keer ooffr van week geweest. Naar het einde van mijn legerdienst toe verminderde dit aantal wachten per maand aangezien de nieuwe lichting al was aangekomen. In Brakel waren we toch steeds met een groep van een 30 à 40 kroo's verdeeld over de verschillende batterijen en st&d. Dus het probleem rond verlof en weekends was niet erg groot. We wisten da ook steeds goed op tijd wanneer we ons verlof hadden.
En verder nog : het leger heeft bij mij ook sporen nagelaten. Maar dan voornamelijk goede herinneringen van kameraadschap onder gasten die allemaal in hetzelfde schuitje zaten. Honderden kilometers van huis tegen hun goesting (in de meeste gevallen toch).
Op een paar uitzonderingen na (er zijn er altijd die hun moeten laten gelden) heb ik geen slechte herinneringen aan de beroepsmilitairen van Brakel. Ook aan de 3 weken opleiding in Lombardsijde heb ik goede herinneringen. Enkel die eerste maand in Turnhout was van een ander kaliber maar die hebben we ook overleefd.
We kunnen natuurlijk 1986 niet gaan vergelijken met de jaren 60/70, de dienst duurde veel langer en de opleiding was een stuk zwaarder en het is natuurlijk zo dat veel dienstplichtigen er niet echt het nut van inzagen een jaar te verliezen. Ik geef eerlijk toe dat ik op 18-jarige leeftijd ook niet goed snapte waar het allemaal voor nodig was. Maar nu meer dan 20 jaar later weet ik gewoon dat het nodig was.
Geniet van het leven, tis zo al kort genoeg.
Groeten,
Dany, kroo 43 a Brakel 1986
In 1986 kwamen we in Brakel aan met 12 man en na een korte opleiding werden er aan elke batterij 2 toegewezen en de overige 6 gingen naar het Boc. Daar moesten we voornamelijk de functie van Boa en postcommandant vervullen. We deden gemiddeld 5 à 6 wachten per maand, af en toe eens postcommandant in de kazerne en op mijn gehele legerdienst ben ik 2 keer ooffr van week geweest. Naar het einde van mijn legerdienst toe verminderde dit aantal wachten per maand aangezien de nieuwe lichting al was aangekomen. In Brakel waren we toch steeds met een groep van een 30 à 40 kroo's verdeeld over de verschillende batterijen en st&d. Dus het probleem rond verlof en weekends was niet erg groot. We wisten da ook steeds goed op tijd wanneer we ons verlof hadden.
En verder nog : het leger heeft bij mij ook sporen nagelaten. Maar dan voornamelijk goede herinneringen van kameraadschap onder gasten die allemaal in hetzelfde schuitje zaten. Honderden kilometers van huis tegen hun goesting (in de meeste gevallen toch).
Op een paar uitzonderingen na (er zijn er altijd die hun moeten laten gelden) heb ik geen slechte herinneringen aan de beroepsmilitairen van Brakel. Ook aan de 3 weken opleiding in Lombardsijde heb ik goede herinneringen. Enkel die eerste maand in Turnhout was van een ander kaliber maar die hebben we ook overleefd.
We kunnen natuurlijk 1986 niet gaan vergelijken met de jaren 60/70, de dienst duurde veel langer en de opleiding was een stuk zwaarder en het is natuurlijk zo dat veel dienstplichtigen er niet echt het nut van inzagen een jaar te verliezen. Ik geef eerlijk toe dat ik op 18-jarige leeftijd ook niet goed snapte waar het allemaal voor nodig was. Maar nu meer dan 20 jaar later weet ik gewoon dat het nodig was.
Geniet van het leven, tis zo al kort genoeg.
Groeten,
Dany, kroo 43 a Brakel 1986




