knuffel van aisha
Deze tijd,
Soms zit ik als het stil is in gedachten,
dat gebeurt veelal in de stille nachten.
Dan zit je zo te filosoferen, wat eigenlijk deze tijd,
ons nog heeft te leren. Is het verdraagzaamheid,
De Tijd, De Strijd, in deze Eenzaamheid.
Als je in die nachten zit met je gedachten,
kan je komen tot een conclusie, is het zo,
of is het een illusie, in deze Tijd, in deze Strijd,
van de Eenzaamheid.
Als je s’ nachts dan zo zit in gedachten ,
wat kan je dan nog verwachten,
mensen staan elkaar na......met hun bla...bla...bla....,
Velen zitten in `t geheel in de knoop, de lus is te strak,
maar ze lopen er niet mee te koop. Dat is deze Tijd, dat is onze Strijd,
de strijd tegen de Eenzaamheid. Iedereen kent die mensen wel, ·het lijkt tegenwoordig wel een groot gezwel, ·je leest het ook in de kranten, zijn het niet jouw naaste bloedverwanten, ·is het wel iemand anders, die eindigt in de goot, ·zonder nog een pleziertje, ·waar die persoon van genoot.
Waar is dan het eind zitten praten, niet met de stem, ·die kregen wij van HEM, ·nee, wij praten nog met letters, ·en misschien, ·heeft iemand anders het wel door, ·want in deze Tijd, ·onze strijd tegen de Eenzaamheid, ·krijg je tegenwoordig zo weinig gehoor.
Ja, veroordeelt, dat word je wel, ·dat is nou eenmaal dat gezwel, ·Ben je ziek van verdriet ??, Zie je geen uitweg meer in `t verschiet ??,
Krijg je laster over je heen, ·en dat is zeker, ·altijd gemeen.
Een oordeel vellen, ja ja zeg het maar, ben je ziek, zie je het niet meer zitten pa, of een ander misschien, je eigen buurman, of een vriend, je zegt het maar mijn kind, dit is onze Strijd, tegen de Tijd van eenzaam- en verdraagzaamheid. Leer ermee om te gaan, naast elkaar te staan,
luister een naar elkaar en hou van hem/of haar Maar weet één ding,
die Strijd, tegen die Eenzaam- en verdraagzaamheid, in deze Tijd..
is te overwinnen, als je maar weet waar te beginnen.
Deze tekst is geschreven door Elisabeth.
Achter elke wolk schuilt een blije verrassing