Hawk schreef:Peetje, de C20 was dat zware afweergeschut met drie lopen, de schutter zit in zo'n metalen stoeltje, zijn vizier "hing" daar ergens voor hem. Hij beschikte links en rechts over een wiel met een metalen bol, hiermee kon hij met het ene horizontaal bewegen, en met het andere vertikaal de lopen op en neer bewegen. Stuurkunst was hier dus beslist nodig. Met de voet werd dan gevuurd, vergelijk het met het gaspedaal van een wagen.
De drie lopen hadden elk een trommellader, tijdens het schieten werkten alle lopen...De simulator was een levensgroot scherm waarop een vliegtuig bewoog en een vizier dat jij bediende met de twee wielen links en rechts. Je "vuurde" ook hier met de voet. Misschien waren er moeilijkheidsgraden in de simulator..dat weet ik niet meer. Op het einde van je oefening, kreeg je je score te zien van x aantal treffers per honderd schoten. En de loodvrije Noordzee...nou ja..er werd toch soms ook wel life geoefend hoor, het lood plofte dan in de Noordzee...vandaar mijn toespeling naar de simulator...hier kon veel geoefend worden zonder één kogel in de zee te ploffen.
Gr Willem
Klopt, nu kan ik het me herinneren! Wij als milciens hebben er nooit gebruik van gemaakt. Ons werd eigenlijk een zinloze opleiding gegeven, een opleiding die meer bestond uit "het ons sterk maken", wanneer we "onze eenheid" moesten gaan vervoegen.
Toen ik in Lombardsijde was kon ik nog geen High Power doen starten, dat hebben we enkel door ondervinding aangeleerd in Essentho.
Opleiding in Lombardsijde was volgens mij eerder aan de opleiding van de para's gelinkt...komt ook door de onderofficier die een enorm belang hechtte aan de lichamelijke opvoeding van de mannen...
Het eigenlijke werk dat we in Essentho moesten doen werd in Lombardsijde véél te theoretisch gezien. In Essentho heb ik mede dank zij de beroeps veel geleerd over de Hawktoestanden.
Met vriendelijke groeten,
Der Peet

Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan (Ph. Bosmans)