De uitvaartplechtigheid had plaats in de Kathedraal van Macas en werd voorgegaan door de bisschop, de grote kathedraal was te klein, zijn Chuars kwamen van heel ver om hun padre uitgeleide te doen, ze hadden veel verdriet.
Raoul werd bijgezet in de crypte.
Zijn laatste wens werd niet vervuld, Raoul wou in zijn brousse tussen zijn mensen begraven worden.
Op 14 juli werd een nadienst voor Raoul gehouden te Bissegem, ons geboortedorp.
55 jaar lang groeide zijn baard mee met de lianen van het Amazonewoud
Raoul - ETSA- met de Zon op het hoofd,
de Zon naar het hart van de Shuar, vooruit van Bissegemnaar tot meer Shuar dan de Shuar.
Enkele uitspraken van Raoul:
"Authenticiteit zien verloren gaan doet mij pijn"
"Priester-missionaris zijn: is werken voor ons Heer, de Groten Baas, is Hem bij de mensen brengen".
"We zijn te veel bezig met het materialisme, laat ons meer naar Boven kijken dat is niet stuk te krijgen..."
"Ze noemen me 'Etsa' waarom?
"Laat ons spreken voor wie niet meer spreken kan!"
"ik krijg alles van mijn parochianen"
ascetisch leven als een schamele eremiet deert mij amper"
"een eigen akker bezat ik nooit"
"mijn Shuars boeien mij elke dag meer"
i"k spreek hun taal en leef als zij"
"ik voel mij best als zwerver"
"ze zeggen dat ik altijd blij en opgeruimd ben"
"Dit is mijn thuis, van hieruit verhuis ik hemelwaarts"
Papa Bosco en mama Rosa:
"De pater is dood. We gaan allemaal dood.
Wie gaat er ons nu genezen?"
Raoul werd vereremerkt met "Pro Pontifice" door de Paus
dit eremerk wordt heel uitzonderlijk aan een priester toegekend
nog enkele opmerkelijke uitspraken:
"ik vertrok om te onderwijzen, want daarvoor was ik als blanke gevormd. Helaas, ik had te veel antwoorden in mijn hoofd die ik snel weer moest vergeten"
"ik moest van hen de woordjes leren om uit het evangelie te kunnen voorlezen. Die arme stakkers van Shars moesten mij bijstaan met hun wijsheid om mij te helpen zeggen wat Christus hun zeggen wilde"
"ik moest leren aanvaarden dat ik iemand was die er voor hen ook niet had kunnen zijn, iemand die niet had hoeven te komen, iemand die geen afscheid hoefde te nemen"
"ik moest ontdekken, hoe zij met het evangelie in hun handen mijn leermeesters werden. Hun christengemeenschap kwam tot bloei, zo anders dan ik het had gedroomd"
"ik werd missionaris om een kerk te planten om te mogen zien hoe dit volk van U 't gaat maken, hoe het de toekomst scheppen gaat. Dank U dat ik bij hen mijn tent mocht spannen"
Einde!
Dit was mijn kozijn !!!
groetjes,
gustilpe