Je zal er maar inzitten, rond het spitsuur op de periferique van Parijs of Lyon. Daarbij vergeleken de Antwerpse ring een trechterpijp.
Zo slalomden wij enkele tientallen jaren geleden rond die tijd om Parijs. Met een auto is dat een hele toer, zeker als je er niet bekend bent, maar met een caravan achter je klodders is het wel even anders. Je kan niet zomaar van rijstrook veranderen, en hoe je ook je pinklichten laat werken, niet één die zich daaraan stoort. Wij dus vanuit Lille daarop gesukkeld, maar nog verre van eraf. We moesten richting Chartres, en ik had net met wegencharter niet bij... Ik dacht, laat ons richting Centre nemen, misschien ontlopen we dan wel die drukte; mocht het te laat worden konden we misschien toch nog overnachten in het Bois de Boulogne. Nu heb ik me laten wijsmaken dat op die camping in het Bois de Boulogne het 's avonds echter niet pluis is. Er zijn er -schijnt het- al meerderen die 's anderendaags enkel nog met de wagen vooruit konden omdat én caravan én medereizigers elders ondergebracht waren. Maar beter dat dan door deze drukte verder te sukkelen. Fileleed noemen ze dat... bumper aan bumper doorschuiven op een voor jouw verkeerd gekozen baanvak. Maar wat doe je als je zoveel keuze hebt ? De Antwerpse ring heeft er hoogstens zes, en die moet je dan nog gaan zoeken... maar Parijs heeft bijna het dubbele en dan is het wel uitkijken; eenmaal verkeerd ben je gezien en kun je god-weet-waar uitkomen. Na vier uur aanmodderen op die ring bleek ik uiteindelijk steeds op dezelfde locaties uit te komen, maar telkens op een ander baanvak. 't Was al de derde keer dat ik die "Tour de Paris" gedaan had tot ik uiteindelijk op de uiterste rijstrook was terecht gekomen. En die avondspits bleef maar duren, het was al over tienen... Maar 't Bois de Boulogne hebben we niet meer gezien, de afrit naar Chartres leidde ons uiteindelijk naar een Hypermarkt van Mammout een rusteloze nacht tegemoet... Als het van ma niet meer moet, nooit rij ik nog langs die periferique...
TLL
Zo slalomden wij enkele tientallen jaren geleden rond die tijd om Parijs. Met een auto is dat een hele toer, zeker als je er niet bekend bent, maar met een caravan achter je klodders is het wel even anders. Je kan niet zomaar van rijstrook veranderen, en hoe je ook je pinklichten laat werken, niet één die zich daaraan stoort. Wij dus vanuit Lille daarop gesukkeld, maar nog verre van eraf. We moesten richting Chartres, en ik had net met wegencharter niet bij... Ik dacht, laat ons richting Centre nemen, misschien ontlopen we dan wel die drukte; mocht het te laat worden konden we misschien toch nog overnachten in het Bois de Boulogne. Nu heb ik me laten wijsmaken dat op die camping in het Bois de Boulogne het 's avonds echter niet pluis is. Er zijn er -schijnt het- al meerderen die 's anderendaags enkel nog met de wagen vooruit konden omdat én caravan én medereizigers elders ondergebracht waren. Maar beter dat dan door deze drukte verder te sukkelen. Fileleed noemen ze dat... bumper aan bumper doorschuiven op een voor jouw verkeerd gekozen baanvak. Maar wat doe je als je zoveel keuze hebt ? De Antwerpse ring heeft er hoogstens zes, en die moet je dan nog gaan zoeken... maar Parijs heeft bijna het dubbele en dan is het wel uitkijken; eenmaal verkeerd ben je gezien en kun je god-weet-waar uitkomen. Na vier uur aanmodderen op die ring bleek ik uiteindelijk steeds op dezelfde locaties uit te komen, maar telkens op een ander baanvak. 't Was al de derde keer dat ik die "Tour de Paris" gedaan had tot ik uiteindelijk op de uiterste rijstrook was terecht gekomen. En die avondspits bleef maar duren, het was al over tienen... Maar 't Bois de Boulogne hebben we niet meer gezien, de afrit naar Chartres leidde ons uiteindelijk naar een Hypermarkt van Mammout een rusteloze nacht tegemoet... Als het van ma niet meer moet, nooit rij ik nog langs die periferique...
TLL

