Deze week, is de ‘laatste’ week tussen Kerst en Nieuwjaar. Nu wordt het toch wel eens tijd om het bijna afgelopen jaar te overdenken. Heeft het ons gebracht wat we ervan hebben verwacht? Hebben wij er in positieve zin iets aan toe kunnen voegen?
Zo gek kun je het niet bedenken, of soms vergeten we de dag van vandaag. Eens even stil te staan bij vandaag, wat gisteren nog morgen was, het nu, dat altijd met ons meereist. Doen we, doe ik er zelf nog iets aan, om het ‘nu‘aangenaam te maken?
Nog even en dan is het voorbij. Het boek gaat dicht, maar niet nadat we nog even terug hebben gebladerd.
Onze buren wensten ons voor het jaar 2004 veel lichtpuntjes toe. Die zijn er ook geweest. Er was vreugde, er zijn vele leuke dingen gebeurd. Hartverwarmende dingen ook. Voor ons was het ook een vol jaar. We begonnen het jaar vol goede voornemens, zoals natuurlijk altijd. Alhoewel onze jonge buurvrouw een hersentumor heeft, houdt ze de moed er nog in om dagelijks haar praatje met ons te maken. Hopelijk wordt ze vlug beter!!!!
De rondreis door Andalusië, ligt nog vers in mijn geheugen en mijn dagelijkse of tenminste als het weer het toeliet, mijn overheerlijke fietstochten. Ik kan me erop verheugen, dat ik slecht één keer lek heb gereden maar daartegenover staat dan weer, dat ik ook eens een keertje in de gracht heb gelegen. Gewoon paf gevallen, door mijn kunnen gezakt, te hoog gegrepen die dag! Alhoewel het toen geen druilige dag was maar een aangename zomerzon die we dit jaar zelden gezien hebben, ben ik overmoedig geweest en dat heeft zijn consequenties afgeworpen.
Veel cybervrienden zijn er bij gekomen en sommige mocht ik zelfs ontmoeten, in goede en kwade dagen.
Er zijn ook droeve dingen gebeurd onder ons. Enkele dierbare vrienden hebben het tijdelijke met het eeuwige verwisseld maar ja, Godswil is wet en niet die van ons kleine mensen. Op het ogenblik ligt er nog iemand van mijn familie in het ziekenhuis, hopelijk heeft ze deze week na het krijgen van haar pace-maker een nieuw leven in het verschiet. Maar nogmaals, Gods wegen zijn ondoorgrondelijk en wij zijn maar een korrel op dat grote witte strand.
Het leven is duurder geworden zeggen ze, na de ingebruikname van de euro. Dat is ook wel zo, maar toch waren er ook voordeeltjes. We hebben weer ons hoofdrekenen boven water gehaald. Hoofdrekenen was nooit mijn sterkste vak, ik deed liever biologie en nog veel leukere dingen maar nu doe ik het bijna dagelijks. Als ik boodschappen doe, als ik advertenties in de krant lees. Omrekenen naar die goede oude franken. Niet goed te praten natuurlijk, maar ik doe het toch! En ik denk dat velen dat met mij nog steeds doen.
De voornemens die we hebben gedaan, sommigen willen afslanken, de rest wil een sjieke villa wellicht bezitten, die goede voornemens die ieder voor zijn of haar eigen heeft gedaan, proberen we waar te maken. Met de steun van allen lukt dat wel en vooral blijven proberen en de moed niet opgeven voor diegenen die het een tijdje niet zien zitten.
Verder wens ik ieder een goede gezondheid toe en nog vele jaartjes erbij, liefst zonder teveel heibel rondom ons.
