Gedichten-allerlei"van de hak op de tak"-hondjes-

Eenzaamheid,

Eenzaamheid,

U kent dat gevoel vast ook wel.
Soms duurt het maar even, een flits,
Een onaangenaam gevoel in de maag.
En dan kunt u het weer van u afschudden.

Maar in de andere gevallen,
Net als er een dierbaar iemand vertrokken is,
Kan diezelfde eenzaamheid uitgroeien,
tot een permanente gesel.

Is dat niet iets voor sukkels en zielepoten,
Zonderlingen op hun zolderkamertje,
Waarom is eenzaam zijn nog altijd taboe,
Nu vrijwel alles bespreekbaar is.

Klopt het dat eenzaamheid,
een typische kwaal is voor onze tijd!
En wat kunnen we ertegen doen?
Weet iemand raad....

Op het Wenduinse strand,
heb ik deze morgen een gedicht geschreven,
Het ware zinnen in het losse zand,
Heel vroeg in de morgen.

Gedicht voor Mareike, geschreven in het morgenlicht,
niemand heeft mijn gedicht gelezen.
Een meeuw misschien,
Die had me toch bezig gezien.

Het wassende water,
nam even later,
al mijn woorden voor Mareike mee,
zo naar de golvende zee.....

Alle pijn die ik moest overwinnen,
Ebte langzaam weg, hier aan het Wenduinse strand.
Ik tuurde naar de verte, de horizon,
Maar genoot van de stilte, de kabelende zee, om me heen.

Afscheid, na 25 jaar
het doet toch pijn.

Afscheid is moeilijk,
Ik zal mijn auto moeilijk kunnen vergeten.

Maar toch is het zo.
Afscheid...

Ik weet dat het moeilijk is
Ik heb er ook heel veel moeite mee .

Mijn keuze is gemaakt.
Vandaag.

Als je snel naar boven wil,
Je hebt er nog niet genoeg conditie voor,
Als het ene been niet lopen wil,
En het andere niet wil gaan,
Dan is het tijd om even te rusten,
Voor je de klim naar boven gaat.

Uiteindelijk bereikt je toch de top,
En dat gaat ook blijdschap vieren,
Je bereikt de aankomststreep,
Met een gevoel van geluk van binnen.
Ik was nochthans aan het eind van mijn krachten,
Maar wilde absoluut die eindstreep betrachten.

In je hart leven mensen,
Die daar helemaal thuis zijn.
Die mensen zijn je vrienden,
En...die vrienden geven je de vriendschap.

Wat is er een mooier geschenk dan vriendschap,
Die ooit aan de mensen is toevertrouwd.
Vriendschap is nooit zwaar en nooit te groot,
Het wordt gedragen op de golven,
van sympathie, waardering en goedheid.

Je hebt maar één leven,
Maak ervan wat je kunt geven.
Zoals één zonnestraal een bloem doet opengaan,
Kan wederzijdse vriendschap een gezicht doen stralen.
Een doorsnee vriend is het altijd met je eens,
Een echte vriend gaat met je discussie.

"VRIENDSCHAP KRIJGEN is VRIENDSCHAP GEVEN...

Hoera,

Torben, een jongen,
Het is een prachtige zoon,
Hij is geboren op donderdag 10 juli,
Wat hebben Chris en Sofia er naar uitgekeken.
Niets kan hun geluk verstoren.

Zo welkom is dit lieve kind,
Hier waar hij is terechtgekomen.
Dit warme nest kent zoveel liefde.
In "Holdaal" is er ruimte voor al zijn dromen.

Chris en Sofia, geniet met hart en ziel,
Van dit wondertje in jullie armen.
Als boodschapper van liefde en geluk,
Zal hij heel veel harten verwarmen,

Hartelijk gefeliciteerd

Ik heb van mijn volkswagen gehouden,
Was mijn toevlucht in het dagelijkse leven.
Maar het is voorbij,
Na 25 jaar,
Over...en uit!


Langzaam begin ik te beseffen,
Wat eigenlijk die auto betekende voor mij.
Moest hij kunnen spreken, dan zouden de wangen blozen,
En maar denken dat het verdriet zou over gaan,
Dat het maar pijn zou doen voor even....

Ik mis hem thans...

Drank, drank, drank,
Hamert door mijn hoofd.
Bittere drank die even verdooft.
Het hoofd laat draaien,
De benen laten zwaaien.
Zeggen waar het hart vol van is,
Mareike, dat ene gemis....

Drank,
Ik kan er niet van buiten.
Omdat jij de kans niet meer geeeft,
Me naar jou nog te uiten.
Die koude maandagmorgen.
Weg, adieu, vaarwel!


Drank,
Alleen daaraan wil ik nog denken.
Drank kan mijn ziel niet krenken.
Als ga ik er aan kapot,
Dat liever dan de gedachte,
Aan jou Mareike,
Dat maakt me zot!!!!

In mijn lichaam zit jij verweven,
In mijn gedachten heb jij het hoogste woord.
Met mijn handen wil ik u knuffelen,
In mijn voeten volg ik uw spoor.
Ik mijn gedachten hoor ik jou stem,
In mijn ogen zie ik je staan.
Langs mijn haren strijk jij,
Als een bries,
Vluchtig van mij vandaan.

De echo roept Jouw naam!

Als twee honden vechten voor een been,

heeft er meestal een de schuld

maar wie dan het meest?

Twee zielen, toch één geheel

Twee honden die vechten om één been

Ze mogen er zachtjes in bijten

Als ze het niet in stukken rijten

Ik heb ze beiden even graag

Eén, Zina, met lieve zachte gedachten

Die uitblinkt in het verwachten

Een ander Ninja, stouter, eerder zwoel

Streeft soms naar ondeugend doel...

Op het Wenduinse strand,
Waar de zon nog
Even scheen.
Lag ik alleen.
Ogen dicht,
In gedachten mijn gedicht.
Gedachten tolden rond,
Mijn voeten
Even onder de zandige grond.
Toen de zon verbleekte,
Kreeg ik een kille huivering,
Mijn ogen keken anders,
Mijn ziel zag meer,
Mijn mond sprak wijsheid,
Mijn geest was verstoort,
Door jou Mareike...

Ik aanvaard het!

Als wonder ben je geboren,
dat laat je duidelijk horen.
Als kind zul je groeien,
en wonderlijk open bloeien.

Kleine handjes,
maar geen tandjes.
Een kind dat mag worden gezien.
Korte beentjes, kleine teentjes.

't Is van alles goed voorzien,
blonde haren, veel gebaren.
Een gekrijs dat mag gehoord,
't Is een liefje, een hartendiefje.

Vier grote mensen armen,
gaan je knuffelen en verwarmen.
Papa en Mama zijn reuzenblij,
Met zo een lieve zoon, als jij.

Mijn ogen kijken anders,
Mijn hart ziet meer,
Mijn neus ruikt nieuw,
Mijn mond spreekt wijsheid,
Mijn geest is verschoond.

Van jou,
Ik aanvaard het....

Ik zie je omdraaien,
Langzaam van mij vandaan.
Nog één blik,
Aarzelend loop je door.
Snel,
Sneller ga je...