Gedichten-allerlei"van de hak op de tak"-hondjes-

Het bos is een prachtig
staaltje van organisatie.
Alles is op elkaar afgestemd,
niets gaat verloren....

De bomen zorgen voor zaden en vruchten,
die niet alleen voor de voortplanting dienen.
De dieren in het bos,
kunnen er lekker van smullen.

In ruil verspreiden ze de zaden.
Kleinere dieren,
zijn voedsel,
voor de groetre dieren...

Afgevallen bladeren,
resten van bessen,
en andere vruchten,
uitwerpselen van dieren,

Dood hout en dor hout,
worden afgebroken en verteerd,
zodat en heel vruchtbare humuslaag,
vol voedsel ontstaat.

R E S P E C T E E R het B O S...

Daar zat ze dan,
starend door het raam,
dichtbij,
en toch ook zo onbereikbaar ver,
met haar venetiaans haarken,
zwarte BH' aan.

Vrij als een vogel,
stralend als een vlinder...
De laatste dag van de week,
was direct mooi ingezet.
Tot de volgende droom...
"De Dromer":idea:

Soms zou ik willen dat ik vleugels had
soms kruist er zoveel mijn levenspad
soms ben ik voor mijn problemen op de vlucht
soms kijk ik dan omhoog naar de lucht

Vaak verwachten mensen veel van mij,
vaak maken mensen mij niet blij,
ik wil graag mijn eigen keuzes maken,
ik wil dat niemand zich bemoeit met mijn zaken

ik wil vrij zijn in mijn leven,
dan pas kan ik vriendschap geven,
ik wil gaan en staan waar ik wil,
mijn innerlijke onrust staat nooit stil.

In het park te Loppem loopt een langzame loper.
Hij loopt langzamer dan ikzelf,
daarom vind ik hem een langzame loper.

Hij is groot en slank maar hij loopt langzaam.
Ik heb medelijden met hem,
want hij lijkt zo imposant maar hij loopt zo langzaam.

Ik hoor hem zo nu en dan behoorlijk hijgen.
Zo behoedzaam plaatst hij nochtans zijn stappen,
dat ik het vreemd vind dat hij daarvan moet hijgen.

De man heeft me ook in de gaten gekregen en versnelt.
Waarom doe je dat, vraag ik me af,
ik heb toch door dat je enkel om de schijn versnelt.

Even later kruis ik het pad van een snelle loopster.
Zij loopt sneller dan ikzelf,
daarom vind ik haar een snelle loopster.

Ze rent stevig door en heeft echte lopersbenen.
Wel een mooie dame, droom ik even door,
bovendien eentje met snelle lopersbenen.

Na een half uurtje kom ik haar tot mijn verbazing weer tegen.
“Dag langzame loper”, spreekt ze me toe,
en wees maar zeker, daar kan ik niet tegen !

Zou ze medelijden hebben met mij ?
Zou ze vinden dat ik hijg ?
Versnel ik als ik haar kruis ?

Ik stap in mijn auto en rij snel naar huis…

We hebben samen vele mooie momenten beleefd,
je nam ons regelmatig mee naar je moestuin.
Waar we soms mochten helpen,
je vertelde ons zoveel interessante dingentjes.
Alles over dingentjes en weetjes.

In de zomer zaten we s'avonds op terras te praten,
tot de vijfde ster opkwam, dan ging je slapen.
Alles was toen zo vanzelfsprekend,
Alles lijkt nu zo ver weg.
Zoveel dat we zullen missen,
Maar vooral, we zullen "jou missen."...

Wij hebben samen met "ma en pa" en "meme",
vele mooie momenten beleefd,
Je vertelde ons zoveel interessante dingentjes uit de moestuin,
Alle kleine "Bompa" dingentjes,
Alle kleine "Bompa" weetjes.

Fier stak je ons als klein kind,
Op je grote handen in de lucht.
Fier was je bij uw kleine en grote verwezenlijkingen,
Zo glunderde fier als een gieter tussen "je" planten,
Rust nu in vrede fiere "Bompa".

Veel liefs van uw kleinkinderen

Ze hebben er niet lang over nagedacht,
Een dochter, uit twee "canicross"mensen voortgebracht.

Na acht maanden aan de streng,
Werd Veronique's buikje stilaan te eng.

Dus gaf Jan aan Veronique een goede sein,
Doet maar uw best, dan bent u verlost van de pijn.


En zo kan je er bij de volgende canicross,
er terug bij zijn.

Hartelijk proficiat Jan en Veronique.
Geniet met volle teugen,
van dit kleine wonder....

VRIENDSCHAP onder de Canicrossleden:

Vriendschap bij de VCF, dat is toch heel speciaal,
En met canicrossers spreek je zonder woorden dezelfde taal.
Vriendschap dat is toch tonen,
Waarvoor je een ander wil belonen.

Vriendschap dat is zo heel kostbaar,
Dat is iemand helpen waar het ook kan.
Wat is het ontzettend fijn,
Met al die aankopen, zal TINE gelukkig zijn..

Hallo VCF-leden, ....
er samen allen tegenaan,
zodanig dat haar autotootje langs de kant moet blijven staan ...

Herfst!,
Ik zit op een muurtje in het park.

Kleuren,... te mooi voor woorden.
Zonlicht, ...laag bij de grond.
Bladeren, ..getaand, knisperend gefluister.
Kastagnes, barsten uit hun stekelig omhulsel,
Als bruine kikkers, tussen de afgevallen bladeren.
Rode beuk, zinderend geheel.

Moment van stilstaan...
Geniet er nog van,
Blij dat je dit beleven mag....

Het werd in het Noord-Hollandse dorpje "Bovenkarspel" en meer in het "streekbos" een jolige stemming waarbij niemand zich door de regen liet intimideren.

Het was:

"Samen lopen met de hond in de regen in een ander oord,
"Dat ergens in het Hoge Noorden lag.

"Daar kwam Tarcio en Heleen vele VCF'ers tegen,
"Wat was het zalig zo lopen in die regen....

"Het gezicht naar de open hemel gericht...
"Heeft er iemand gezien hoe ik liep met al die pijn..
.
Tja, wat maakt dat uit, als het maar gezellig was...

Beste bezoeker,

Er zal iemand door je venster komen turen,
Het zal vanacht zeker een tijdje duren...


Hij heeft er werkelijk het hart van vol,
Want hij kijkt door een glazen bol.

Dan sluipt hij uw huisje binnen,
Zit dan achter een bang vrouwtje aan.

Rent maar vlug weg naar je kamer,
Voor je het weet, ben je "de kraai.."


HET BESTE MET "HALLOWEEN"

beste mens
U ken mij niet , ik kom af en toe eens op uw topic lezen
ben daar al veel mooie dingen tegengekomen , ook humor

ik heb hier ooit een tekst gecopieerd en opgeslagen omdat ik het verhaal zo mooi vond
Ik heb die nu terug in mijn mappen gevonden en hem op mijn topic
geplaatst
ik hoop dat het mocht zonder dat ik eerst uw toestemming vroeg .
Met dank bij voorbaat . mijn topic is Ferry's gedichtenkorfje

----

Allerheiligen, een tijd van zoveel verdriet,
Voor de leegte die onze geliefden achterliet!
Ouders herdenken die zo dierbaar waren.
Hun naam in dankbare herinnering bewaren,
Nog altijd is er dat verdriet,
De leegte in huis die geen mens ziet.

Ze zeggen dat het slijt,
En dat het wel zal wennen.
Ze zeggen:"dat vraagt tijd",
en je moet het niet ontkennen,
Al keerden ze terug tot as,
Ze blijven voor mij steeds wie ze was!