-
-
Er was eens . . . zo beginnen alle verhaaltjes. Dit wat ik nu ga proberen samen te vatten is geen verhaaltje maar pure realiteit.
Op ons SENet leerden we door stilletjes binnen te wippen op één heel apart topic ‘ Rapke ‘ genaamd, iemand kennen die mensen graag voor schut zet. Het toppunt is dat al degenen die er komen lezen zich geflatteerd voelen als ze voor zot gezet worden.
Van het manneke zelf weten we niet zoveel, indertijd woonde hij in een oud vervallen krot dat hij huurde van een andere, blijkbaar welgestelde, SNetter.
Het enige wat we daar konden lezen was dat er indertijd een vete ontstaan is tussen de twee heren, Joost mag weten hoe of waarom.
Als ze elkaar een loer konden draaien kon hun geluk niet op. Van huis uit kenden ze elkaar, ook de beide families. Hoe dat in een klein dorp gaat weet iedereen, de mensen hebben geen stamboom nodig, weten van geboorte tot de dood alles over elkaar. Het enige verschil was dat de ene tot de notabelen van het dorp hoorde en de andere tot het gewone volk, misschien wel de laagste trap.
De rijkaard dreigde met zijn rijke vrienden als de arme sloeber weer eens ‘ vergeten ‘ was zijn huur te betalen. Met namen als, de notaris, advocaat en méér van die indrukmakende titels, werd de arme stumper rond zijn oren geslagen. Van zijn kant zocht hij dan steun bij mijnheer pastoor of een of andere dikke boer ( dik bedoeld als kapitaalkrachtig ) Een boer die niet liever deed dan profijt halen bij de rijken, profijt dat gedeeltelijk bij rapke en het grootste deel in zijn zakken terecht kwam. Wat gezegd dient te worden is dat rapke een plantrekker, een schavuit een listig manneke is. Hij bespeelt het hart van degenen waar hij mee omgaat, die zo te zien niet eens weten dat ze met de neus genomen worden of in ’t zak gezet.
Het was een ping-pong spel van woorden en bedreigingen langs twee kanten. De rijkaard heeft het ventje gewoon laten vallen nadat hij verhuisd was, het ventje had een nederig huisje gevonden en begon een kippenkwekerij. Tussendoor bleef hij elke bezoeker van zijn topic erdoor sleuren en werd er door zijn publiek hartelijk gelachen. Vraag is alleen wie er het hardst lachte het ventje of zijn fans.
Toch even iets over die vete tussen de twee hierboven genoemde heren vertellen, het is een gerucht, maar de volksmond zegt waar rook is, is vuur. Een tijdje geleden werd me door familie van rapke iets gesuggereerd, ik wil het hier plaatsen voor wat het waard is. Het ventje dat het mij vertelde heeft een tijdje bij mij gelogeerd en dan hoor je wel eens wat.
Indertijd was er in ’t dorp een mooie deerne, Olga genaamd. Rapke snelle jongen als hij was wist al vlug het meisje te versieren. Apentrots paradeerde hij met haar door het dorp, rapke ging met zijn verovering naar het dorpscafé heeft haar daar op een limonade getrakteerd. Hij bezat nog altijd € 10 die hij ooit van een nonkel gekregen ( afgetroggeld ) had, op geld was hij erg zorgzaam. In het café kwam toen zij er net waren de rijkaard binnen, rapke was maar al te graag bereid zijn aanwinst aan de ander voor te stellen. Ook de rijkaard betaalde een rondje en het meisje kreeg van hem een glaasje porto, al pratend kwam ze aan de weet hoe rijk en belangrijk haar nieuwe bekende wel was. Het vervolg kan iedereen wel raden zeker, toen rapke de zondag nadien Olga wou afhalen was ze er met de ander vandoor.
Dat is natuurlijk volgens broerke nooit bewezen want rapke zweeg als vermoord, is een paar maanden uit het dorp verdwenen en huurde het oude krot zonder te weten wie de eigenaar was. Toen hij daar achter kwam is de brand tussen de twee ontstaan. Tot op heden is rapke nog altijd bloednijdig op de rijkaard en dat blijkt ook een beetje de reden van zijn tegenzin ( zacht uitgedrukt ) naar alle vrouwen.
Vrienden alles wat hierboven geschreven staat is pure fantasie, alles is fictief in elkaar gekletst.
Bomi.
-
Er was eens . . . zo beginnen alle verhaaltjes. Dit wat ik nu ga proberen samen te vatten is geen verhaaltje maar pure realiteit.
Op ons SENet leerden we door stilletjes binnen te wippen op één heel apart topic ‘ Rapke ‘ genaamd, iemand kennen die mensen graag voor schut zet. Het toppunt is dat al degenen die er komen lezen zich geflatteerd voelen als ze voor zot gezet worden.
Van het manneke zelf weten we niet zoveel, indertijd woonde hij in een oud vervallen krot dat hij huurde van een andere, blijkbaar welgestelde, SNetter.
Het enige wat we daar konden lezen was dat er indertijd een vete ontstaan is tussen de twee heren, Joost mag weten hoe of waarom.
Als ze elkaar een loer konden draaien kon hun geluk niet op. Van huis uit kenden ze elkaar, ook de beide families. Hoe dat in een klein dorp gaat weet iedereen, de mensen hebben geen stamboom nodig, weten van geboorte tot de dood alles over elkaar. Het enige verschil was dat de ene tot de notabelen van het dorp hoorde en de andere tot het gewone volk, misschien wel de laagste trap.
De rijkaard dreigde met zijn rijke vrienden als de arme sloeber weer eens ‘ vergeten ‘ was zijn huur te betalen. Met namen als, de notaris, advocaat en méér van die indrukmakende titels, werd de arme stumper rond zijn oren geslagen. Van zijn kant zocht hij dan steun bij mijnheer pastoor of een of andere dikke boer ( dik bedoeld als kapitaalkrachtig ) Een boer die niet liever deed dan profijt halen bij de rijken, profijt dat gedeeltelijk bij rapke en het grootste deel in zijn zakken terecht kwam. Wat gezegd dient te worden is dat rapke een plantrekker, een schavuit een listig manneke is. Hij bespeelt het hart van degenen waar hij mee omgaat, die zo te zien niet eens weten dat ze met de neus genomen worden of in ’t zak gezet.
Het was een ping-pong spel van woorden en bedreigingen langs twee kanten. De rijkaard heeft het ventje gewoon laten vallen nadat hij verhuisd was, het ventje had een nederig huisje gevonden en begon een kippenkwekerij. Tussendoor bleef hij elke bezoeker van zijn topic erdoor sleuren en werd er door zijn publiek hartelijk gelachen. Vraag is alleen wie er het hardst lachte het ventje of zijn fans.
Toch even iets over die vete tussen de twee hierboven genoemde heren vertellen, het is een gerucht, maar de volksmond zegt waar rook is, is vuur. Een tijdje geleden werd me door familie van rapke iets gesuggereerd, ik wil het hier plaatsen voor wat het waard is. Het ventje dat het mij vertelde heeft een tijdje bij mij gelogeerd en dan hoor je wel eens wat.
Indertijd was er in ’t dorp een mooie deerne, Olga genaamd. Rapke snelle jongen als hij was wist al vlug het meisje te versieren. Apentrots paradeerde hij met haar door het dorp, rapke ging met zijn verovering naar het dorpscafé heeft haar daar op een limonade getrakteerd. Hij bezat nog altijd € 10 die hij ooit van een nonkel gekregen ( afgetroggeld ) had, op geld was hij erg zorgzaam. In het café kwam toen zij er net waren de rijkaard binnen, rapke was maar al te graag bereid zijn aanwinst aan de ander voor te stellen. Ook de rijkaard betaalde een rondje en het meisje kreeg van hem een glaasje porto, al pratend kwam ze aan de weet hoe rijk en belangrijk haar nieuwe bekende wel was. Het vervolg kan iedereen wel raden zeker, toen rapke de zondag nadien Olga wou afhalen was ze er met de ander vandoor.
Dat is natuurlijk volgens broerke nooit bewezen want rapke zweeg als vermoord, is een paar maanden uit het dorp verdwenen en huurde het oude krot zonder te weten wie de eigenaar was. Toen hij daar achter kwam is de brand tussen de twee ontstaan. Tot op heden is rapke nog altijd bloednijdig op de rijkaard en dat blijkt ook een beetje de reden van zijn tegenzin ( zacht uitgedrukt ) naar alle vrouwen.
Vrienden alles wat hierboven geschreven staat is pure fantasie, alles is fictief in elkaar gekletst.
Bomi.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!