Gedichten-allerlei"van de hak op de tak"-hondjes-

[ninjavincent]

Vandaag ben je 65 geworden.
Dat is een felicitatie waard.
65 jaar geleden kwam jij op deze wereld,
Nog zo klein en fijn, zo lief en rein.

En zie hoe rap het kan gaan,
En dit na 65 jaar bestaan.
Die grijze haren die horen bij de jaren.
Rimpels heb je in de spiegel zelf kunnen ervaren.

“65”, voor sommige mensen is dit niets,
Voor anderen zegt het wel speciaal iets.
Er zijn er ook, die trekken zich daar niks van aan.
Maar onze Mady kan toch nog regelmatig op reis gaan.

Het enige wat we jou van harte willen wensen,
Leef nog lang, gezond, een gelukkig leven,
En nog vele grote reizen, waar…om het even.

[ninjavincent]

Een kampioen,

Ziehier de nieuwe badmintonkampioen,
Na zijn zege, hij sleept zich voort,
Zoals een echt kampioen het hoort.
Van badminton houdt hij veel,
Daarom is zijn zweet, heel origineel.
Wat ze ook verzinnen,
Onze kampioen gaat er voor om te winnen.
Hij staat bij elke wedstrijd sportief klaar,
En, verslaat elke concurrent maar al te gaar.

Proficiat!!!!

[ninjavincent]

De dierenasiels ontvangen dagelijks katten en honden, vaak in verwaarloosde toestand.
De dieren worden behandeld en kunnen aansterken.
Vrijwiligers gaan dagelijks wandelen met de honden en de poezen spelen naar hartelust in het poezenhuis.
Gaat eens nader kennis maken met zo een dierenasiel

Het dierenasiel,

Iedere maal opnieuw,
bij het bezoek aan het dierenasiel
doet het me zo een verdriet.
Honden en katten in een hok,
achter tralies zijn ze te zien.

Waarom kwamen je hier terecht?
Dan rijst de vraag:
liep je verloren of werd je afgestaan.
Of hartekloos achtergelaten op de baan?
Wat is de reden, is je baasje misschien overleden?

Moest je weg omdat je baasje vakantie nam,
Ergerde ze zich voor een ziekte of allergie?
Mag je niet binnen van je nieuwe huisbaas?
Of, mocht je niet mee naar het rusthuis?

Allen kijken met grote ogen,
ommededogen en smekend ,
Laat me met je meegaan,
ver van hier vandaan!

Als ik het dierenasiel verlaat,
ben ik verdrietig met een traan,
en pijn in het hart.
Dan word ik pas boos....

Waarom zijn mensen zo harteloos.
Op het wereldrond alom,
is er een "dierenrijk",
doch "heerst het mensdom".

[ninjavincent]

Zoals een veldbloem overal
langs beemd en bermen
honderdvoudig kleuren tovert.
Zo krijgt de wereld
onverwachte charme,
waar zonder prijs
en met een glimlach,
de één de ander dient.



Met deze woorden van Gelaude wil ik jullie, in naam van mijn echtgenote danken, omdat jullie er waren en zo dichtbij met jullie genegenheid en vriendschap, met zoveel medeleven en steun bij de kleine ingreep die mijn echtgenote onderging.

Jullie die lieten voelen dat jullie met hraar lot begaan waren; jullie die zorgden voor de bloemen, de wenskaarten of....die goede fles.
Jullie zijn ongelofelijk bedankt!

[ria]

Een warme weekend groet,
ria

[ninjavincent]

Gouden kluif” trofee 2008.


Wie had dat ooit gedacht, nooit van hem verwacht….

Hij is tot het uiterste gegaan en heeft alles gegeven,
Neen, zonder succes kan hij niet leven.
Velen lieten hun bewondering voor zijn prestaties blijken,
Anderen stonden wat verbaasd op te kijken.

Als je goed loopt, dan heb je vrienden,
Gaat het minder goed, dan zijn ze niet meer te vinden.
Hij is ook maar een mens van vlees en bloed,
Maar als hij er voor gaat, dan is het prima goed.

Al zijn kopzorgen die hij de zondag had,
Liep hij op de wedstrijd van zich af.
Op eigen tred, niet te snel,
Zo haalde hij in de trofee “Gouden Kluif” zevenmaal de eerste stek.

Ninja, zijn hond, …..hun beiden,
Ze vormen een ECHT team, ze zijn niet te scheiden.
Trouw voor het leven staat te lezen in de ogen van zijn hond,
Het is een zegen als hij deze ook in mensenogen vond.

Cani-crossen in voorspoed,
Ook soms met wat pijn,
Zoals in Kortenberg en Uitbergen,
Had hij veel aan zijn heurp te lijden.

Dit jaar was hij sterker geworden dan ooit tevoren,
Hij voelde zich 10 jaar jonger en als…herboren.
Soms werd hij als oudste deelnemer op een wedstrijd niet erkend,
Maar als winnaar van de “Gouden Kluif” trofee, is hij hopelijk in het Vlaamse Canicross land, nu door iedereen gekend.

[ninjavincent]

Mareike, de allereerste keer dat ik je zag....

De allereerste keer dat ik je zag
Was voor mij een hele bijzondere dag.
Die blik in je ogen zal ik nooit vergeten
Je was jong, prachtig, al wist ik niet eens hoe je zou heten.

Na die ontmoeting kwam nog een tweede keer,
En zo ging het verder, regelmatig zagen we elkaar weer.
Toch had ik het gevoel dat er iets tussen ons was geboren
De sterkte van dat gevoel zou me blijven storen.

Bij iedere ontmoeting kwamen die gevoelens weer boven,
Dat mij dit mocht overkomen kon ik nauwelijks geloven .
Jou gevoelens waren wederzijds voor mij
Die bevestiging maakte mij toch zo blij.

Ondanks die wederzijdse gevoelens hielden we afstand.
Dit omdat we luisteren naar ons hart en met verstand.
Je wist, ik had een bruid,
Daarom gingen we nooit voluit!

De aanrakingen die we hebben gehad,
Zijn hoe klein ze ook waren allemaal in mijn hart geklampt.
Hoe klein het meeste contact ook was,
Een knipoog of streling, ik was altijd in mijn sas.

Van dit soort vriendschap kan men alleen maar dromen,
Maar ben toch gelukkig dat ik u ben tegengekomen .
Dit intense gevoel is met geen pen te beschrijven
Maar ik hoop dat deze woorden je nog lang zullen bijblijven

Misschien komen we elkaar
in ons verdere leven nog eens tegen.
We zullen ons thans moeten troosten met de pijn
Dat we al zo dicht (en toch ook ver) bij elkaar hebben mogen zijn

Wij zullen ons verder contact moeten aanvaarden met chatten en mailen
En langs deze weg onze blijde en triestige momenten delen.
Mijn hart zal altijd in een tweestrijd zijn
Maar toch leer je leven met zo'n pijn.


Your'e love for allways

[ninjavincent]

Beste Sinterklaas,

Waarom zou je dit jaar op 6 december niet eens naar de grote mensen gaan?
Het hemels geschenk...nemen wij senioren, ook zo graag aan!
Ik bijvoorbeeld:


Ik had graag een nieuw hoofd.
Met mijn hoofd hier, ben ik zo dikwijls tegen de muur gelopen,
'k Heb het in moeilijke momenten, lelijk laten hangen.
En tussendoor ben ik het ook al een paar keer kwijtgespeeld!

Breng aub, ook een paar nieuwe ogen mee.
Tegenwoordig verlies ik zo veel belangrijks uit het oog.
Ik zie ook alles veel te zwart.
Ik zou zo graag weer alles in kleuren willen zien.

Misschien hebt ge ook nog wel een nieuwe neus?
Ik heb de mijne al voor zoveel mensen opgehaald.
Ik steek hem overal in waar het niet moet.
Ik heb al zo dikwijls mijn neus voorbij gepraat.


En..een andere tong zou ook goed van pas komen.
Die ik nu heb is een beetje scherp geworden.
Ze is zo lang en ook vuil van de krtitiek...
Tussendoor spreek ik ook wel eens met een dubbele tong!

En een paar nieuwe oren zou ik ook wel kunnen gebruiken.
Ik zit tot over mijn oren in de zorgen.
Mijn ene oor TUIT van al dat gerommel rondom mij,
en de andere is haast doof: ze hoort zo weinig als ik thuis iets moet doen.

En mijn tanden, Sinterklaasiii
Ik heb er zo dikwijls moeten op bijten,
Ik heb ze zo vaak aan verschillende mensen moeten laten zien.
Soms staat er teveel haar op, en dan...soms te weinig.

De laatste tijd zet ik ook een grote mond op.
Ik spreek zo gemakkelijk mijn mond voorbij.
Mijn mond heeft het lachen verleerd,
En zwijgt.... als hij spreken moet.

En...als ik nog een klein toemaatje mag vragen.
Zorg dan liefst ook, nog voor een paar nieuwe ellebogen.
Want ik heb er met jonge meisjes zo hard moeten mee werken,
Dat ze nu zijn versleten...

Dank U wel Sinterklaas en tot de 6 december....

[ninjavincent]

Wilfried en Nicky “35 jaar getrouwd “. Proficiat!
Op 6 december 2008 is het, dat jullie een hele lange tijd geleden elkaar iets hebben beloofd. en tot nu het nog steeds hebben waargemaakt.



Hulde aan het “Robijnen”paar,
Ja al vijfendertig jaar,
Houdt dit huwelijk stand.

Jullie zijn een voorbeeld echt voor velen.
Al 35 jaar lief en leed gedeeld,
In voorspoed, ziekte en geluk

Als je echt van iemand houdt en alles elkaar toevertrouwd,
Een die echt weet wie je bent, ook de zwakke plekken kent,
Die je bijstaat en vergeeft, dan weet je wat dat na 35 jaar geeft.

Daar alleen kan liefde wonen,
Daar alleen is ’t leven zoet,
Waar men alles voor elkaar doet!

We wensen jullie veel geluk
voor de rest van jullie leven!

[ninjavincent]

Wilfried en Nicky,

35 Jaar getrouwd. al gauw een heel eind.
Wat betekent 6 december voor jullie?

Misschien een hele historie!
Een groot verhaal?
Een intresant gebeuren?

Misschien iets moois, maar het is nog niet van goud.
Het belangrijkse is dat jullie nog steeds van elkaar houden.

Jullie zijn nu 35 jaar samen,
Hoogtes, dieptes, geluk en verdriet.
en nog niets heeft jullie uit elkaar gedreven.

En komt er eens een regenbui
Dan gaat het over, en dat is fijn.
Want! na een nachtje slapen
En met elkaar te praten,
Plukken jullie de dagen.
Van geluk en groot plezier.

Hartelijk proficiat en laat ze maar knallen!!!!

[ninjavincent]

Hoi allemaal, beste bezoeker

Als ultraloper, marathon, joggingloper:
heb ik alle respect voor dit echt gebeurt verhaal. !!!


Zegt een zoon tegen zijn vader : "Pap, wil je een marathon
met me lopen?" De vader, die ondanks dat hij een hartaandoening heeft, zegt JA.
Ze lopen een marathon samen.

Zoon vraagt : Pap wil je nog een marathon met me lopen?
Vader zegt weer ja.

Op een dag vraagt de zoon aan zijn vader '

"Pap wil je de Ironman met mij doen?'.

De 'Ironman' is de zwaarste triatlon die er bestaat :
(4 km zwemmen,
180 KM fietsen en
42 km hardlopen).

Vader zegt weer ja.

Het verhaal klinkt nog niet erg spannend
totdat je dit filmpje ziet :

http://www.youtube.com/watch?v=VJMbk9dtpdY




Echt Ontroerend, zeg het zelf!!!!! voor vader en zoon

[ninjavincent]

“Zie de kinderen hier nu staan,
“Ze zagen hem niet graag gaan.
“Maar meester Paul, geniet ervan,
“Nu het eindelijk kan.
“Je hebt voor de school 39 jaar gewerkt,
“Dat heeft en hebben de directie en Collega’s wel opgemerkt”.

Op pensioen:

Hoera, hoera, onze meester Paul is met pensioen.
Een zee van vrije tijd is nu aangebroken.
Een nieuwe periode in zijn leven is ontloken,
Op pensioen gaan doet geen pijn,
Maar toch zal je steeds een onbetwiste figuur zijn!

Altijd voor ’t school werken en zwoegen,
Maar u deed het steeds met veel genoegen,
In de tuin en in huis, nooit tijd voor gehad,
Valt nu maar niet in een zwart gat!!!!

Op pensioen zijn, laat je ervan genieten,
Niet bij de pakken blijven zitten.
U voelt zich nu frank en vrij,
De tijd voor al uw verplichtingen op de school is voorbij.

Laat je hobby’s thans botvieren,
Nu kan je met het vislijntje overal gaan zwieren.
Fietsen, wandelen, en er op uitgaan.
De deur van de school achter je is dicht gegaan.

Ik wens je veel genot met je welverdiend pensioen
Zeg nu tegen vrouwtje Nana,
Ik heb nu veel tijd,
Maar met jou,
Gaan we eens iets speciaals doen!!!

Uw sportvriend,

[ninjavincent]

Spierpijn heb ik altijd wel een beetje lekker gevonden, want dan wist ik weer even dat ik mijn best had gedaan. De dag na een stevige training of na een wedstrijd uit je bed stappen en dan denken: "oef, wat ben ik stijf en stram vandaag".

Zo heb ik nu al weken zo een spierpijn in mijn rechterbil. Heb ik vroeger nog eens gehad. Elke keer als ik opsta en in beweging kom denk ik:
" oese, 't zal nie waar zijn zeker...".

Geen moment kwam het bij me op om een paar weken bilspierpijn te hebben zonder verder te trainen. Het woord hamstringblessure kende ik wel, maar bracht geen moment in verband met eigen stijve bil.

Daar moest dan toch weer mijn eigen dokter mee op de proppen komen, met de conclusie dat ik wel een hamstringblessure had opgelopen in een canicrosswedstrijd en ik het voortaan even wat rustiger aan moet. (Gelukkig is het canicrossseizoen 2008 nu toch gedaan).

Hamstring is toch een raar woord, vind je toch zelf ook! Ik zie daarin een dikke, vette, rode varkensham voor mijn ogen, en daar een string omheen. Maar dat terzijde...

Hoe kom ik daar nu aan en hoe kom ik er weer vanaf

Mijn dokter zegt dat het kan komen door een onstabiele heup, maar daar geloof ik niks van. Dat doet een zekere soepele, heupwiegende tred vermoeden, en als ik mezelf zie lopen, zit daar weinig souplesse in.

Volgens de dokter zou het goed zijn, gans de winter te rusten en de billenmassa te laten masseren.

Het gekke met blessures is dat je pas merkt hoe graag je wilt lopen. Normaal voelt het altijd als "moeten", maar als het niet mag, dan wil je juist niks liever. Ik heb dat trouwens met wel meer dingen, hum

Het is misschien dom, maar ik heb besloten toch eenmaal per week een lichte training in te lassen. Je hobbelt gewoon een beetje door. Dus gewoon loslopen.

Nota: wat is nu een hamstringblessure?
Wat is het?
Een hamstringblessure geeft alleen aan dat er een spierbeschadiging is aan de achterkant van het bovenbeen (de hamstrings). Dat kan o.a. een verrekking of scheuring van de spieren betekenen. Een verrekking is te beschouwen als een miniem scheurtje van enkele spiervezels maar kan lang duren....

[ninjavincent]

Vrienden,

Ik weet niet hoe u allen bij deze viering te bedanken,
Noch met woorden te verklanken.
Uw geschenk en applaus deed me verheugend goed.
Vandaar, mijn bedankingsgroet!

Ik zou zeggen, ik geef op de volgende festiviteit n'en tournee,
Maar pech! Mijn portefeulle is steeds leeg....
Maar uitstel,
Is geen afstel.

Bij onze volgende wandeling zal ik de wandelaars zeker gedenken,
En als verrassing, iets speciaals bedenken.
Ik beloof jullie, in 2009 wil hier volgend jaar terug op het podium staan,
Als moest ik mijn beste vrienden terug verslaan.

Bedankt!

[ninjavincent]

tekst opgemaakt door baasje zelf.


Lieve Yana,

Een veilig gevoel,je familie beschermend.
Liefde,vriendschap en trouw
heb jij ons gegeven.
9 1/2 jaar van je, voor ons
te korte leven.

Gehoorzaamheid,agility.
Hordes,schans,de brug....
Hiervoor kwam je graag terug.

Ook leerde jij ons canicrossen.
Doorheen akkers,de modder en de bossen.
Niet één wedstrijd gaf je verstek,
steeds een opgewekte Yana stond aan het vertrek.

Als je meemocht met de wagen
was je niet te stuiten.
Gaan lopen....
In Vlaanderen en ver daarbuiten.

Toen plots het bericht kwam
van een fataal gezwel op de milt,
was niet veel tijd je nog gegund.
Niets konden we nog doen.

Behalve dan,
je thuis in vertrouwde omgeving
vredig te laten inslapen.

We kunnen nog zoveel mooie dingen zeggen en schrijven,
maar het zullen eeuwig onze herinneringen blijven.