
Deze morgen om 8:30 had het laatste ochtendgebed plaats in de kerk. Iedereen voelde het naderend afscheid, zowel gasten als gastgezinnen.
Als intredelied werd het mooie Venite exultemus Domino gezongen (Kom, laten wij jubelen voor de Heer, Kom, laten wij aanbidden).
Enkele lofprijzingen en een lezing uit de brief van Paulus volgden aansluitend het Confetemini Domino (Dank de Heer, want Hij is goed). Dit lied leerden we op de bijeenkomst met de gastgezinnen, gewoon prachtig, met volle overgave gezongen!
Deze ochtenddiensten brachten rust in de drukte van het dagelijkse leven, in de drukte van de feestdagen. Ze gaven voedsel voor het innerlijk leven in een wereld waar 'uiterlijke schijn' zo belangrijk is, in de tijd van lekker eten en cadeautjes.
Ik hoop dat deze jongeren blijvend kiezen voor hun geloof, dat het een houvast mag zijn, en dat zijzelf lichtbaken mogen zijn voor de mensen die ze ontmoeten in hun dagelijks leven.
Voor mijzelf waren deze dagen deugddoende ervaringen en een nieuwe kijk op mijn eigen leven en op het leven van de maatschappij: zoveel jongeren die de blijde boodschap blijven uitstralen, tekenen van HOOP!
ik ben zeer dankbaar dat ik deze dagen mocht meemaken, dankbaar dat ik voor vijf dagen een thuis kon bieden aan Veronica en Oliver. Het waren zeer fijne mensen.
Het afscheid was dan ook ontroerend!
Jelly-jeppo, hoe is het bij jou nog vergaan?
Deze namiddag naar de film met kleinkinderen Anke, Wout en Lars. Voor Lars, drie en een half jaar oud is het zijn eerste uitstap naar de bioscoop!
gustilpe
Laatst gewijzigd door gustilpe op 02 jan 2009, 12:47, 3 keer totaal gewijzigd.
vriendschap is het kostbaarste geschenk!


