Kamers van geluk & verdriet
-
Piepauw - Lid geworden op: 04 mar 2004, 21:41
KAMERS VAN GELUK EN VERDRIET…
Na 14 jaar werd het tijd om deze tekst te verwijderen, conform het copyright.
groet
Piepauw
Na 14 jaar werd het tijd om deze tekst te verwijderen, conform het copyright.
groet
Piepauw
Laatst gewijzigd door Piepauw op 12 feb 2019, 19:08, 1 keer totaal gewijzigd.
Bij het schrijven van poëzie, heb ik last van Claus-trofobie
(C)opyleft Jasse 1998 * (s)Taal-zonder-waarde
(C)opyleft Jasse 1998 * (s)Taal-zonder-waarde
-
Gast
Verdomme, Piepauw, jij hebt een goeie pen, man. Verwonderd en geboeid jouw "artikel" gelezen.
Doe je iets met "die pen"? Als je hier negatief op antwoordt dan ben je bij die "derde" groep uit het NT. Talenten in de grond steken en er niets mee aanvangen...
'k Heb vandaag een "nieuw idool" ontdekt op het seniorennet. Piepauw, van mij mag je 's morgens beginnen schrijven en 's avonds ophouden.
'k Zal alles van jou met interesse lezen.
Doe je iets met "die pen"? Als je hier negatief op antwoordt dan ben je bij die "derde" groep uit het NT. Talenten in de grond steken en er niets mee aanvangen...
'k Heb vandaag een "nieuw idool" ontdekt op het seniorennet. Piepauw, van mij mag je 's morgens beginnen schrijven en 's avonds ophouden.
'k Zal alles van jou met interesse lezen.
-
zandmannetje - Lid geworden op: 02 feb 2003, 23:15
- Locatie: Het land met meer ministers dan inwoners
Waar de titel reeds als inhoud een kamer van geluk beloofd, denk ik daarbij aan die gelegenheden naast sommige gewestwegen, die met rode of blauwe neonlichten de aandacht proberen te trekken, en rijkelijk voorzien zijn van dergelijke kamers…
Mijn verwachtingen waren dus heel hooggespannen bij het openen van het bericht. Immers, waar sommigen zullen beweren dat hij heel taalvaardig is, ga ik nog een stapje verder en noem hem een taalvervaardiger!
En zoals hijzelf dat dadelijk, direct en ogenblikkelijk zal opmerken, is daartussen nog een wezenlijk verschil.
Want zoals Piepauw met de 26 lettertjes van ons ABC ( Marokkaanse alfabet begint met OCM) en daarbij nog een aantal leestekens weet om te gaan, dat tart alle verbeelding.
Hij heeft niet de minste moeite om te schrijven zonder fouten, een d of een t of dt als uitgang kost hem niet de minste inspanning. Terwijl ik vruchteloos zeker 10 minuten heb staan oefenen om de naam Verhofstadt correct uit te spreken. Want hoe spreek je nu in hemelsnaam een dt als uitgang uit? Hierna kon ik de spiegel gaan afwassen, hing vol met speeksel!
Met de woordjes WINT en WIND heb ik minder moeite, al vraagt mijn eega waarom ik zo vochtig spreek bij het tweede, waarom dat nodig is er zo de nadruk op te leggen?
Dit is een oud zeer, daarover heb ik lang geleden reeds mijn beklag eens gedaan. Voor mij mag de Nederlandse taal nog een stuk eenvoudiger, wat je niet hoort moet je niet schrijven, is mijn standpunt.
Daarom heb ik al eens overwogen om mijn postings in het Engels op te stellen, maar dat zou weeral niet in dank worden afgenomen, denk ik zo…
Dat is natuurlijk allemaal naast de kwestie, het dispuut tussen Piepauw en Hermano.
Spijtig genoeg kan ik hierin geen standpunt innemen, want ik heb van die hele kwestie niets gelezen. Maar zonder enige twijfel zullen ze als beschaafde mensen hier een oplossing voor bereiken, die voor beiden aanvaardbaar is. Zoals in de politiek, zonder gezichtsverlies voor geen der partijen.
Maar om terug te komen op de foltering ondergaan in het ziekenhuis, anderhalf uur opgescheept zitten met een vervelende predikant is natuurlijk niet niks, maar weet je, er zijn nog ergere martelingen voorstelbaar!
Stel je maar eens voor dat je daar ligt met een gebroken nek. Ingebed in een plaasteren kraag, onmogelijk om het hoofd te bewegen. En jouw vrienden hebben, in een poging om je terug wat levensvreugde te bezorgen, een beeldmooie striptease danseres ingehuurd om in jouw gelukskamer een show ten beste te geven!
En ze voert die show volledig op ter hoogte van dat andere bed, en jij kan ONMOGELIJK het hoofd zover bewegen, zodat je gene ene fluit ziet van die wervelende voorstelling!
Is dat niet erger, of is dat veel en veel erger???
En stel daarbij dan nog, dat niet alleen het glas porto leeg is, maar ook de fles? Dan kan je evengoed maar ineens dood zijn...
Mijn verwachtingen waren dus heel hooggespannen bij het openen van het bericht. Immers, waar sommigen zullen beweren dat hij heel taalvaardig is, ga ik nog een stapje verder en noem hem een taalvervaardiger!
En zoals hijzelf dat dadelijk, direct en ogenblikkelijk zal opmerken, is daartussen nog een wezenlijk verschil.
Want zoals Piepauw met de 26 lettertjes van ons ABC ( Marokkaanse alfabet begint met OCM) en daarbij nog een aantal leestekens weet om te gaan, dat tart alle verbeelding.
Hij heeft niet de minste moeite om te schrijven zonder fouten, een d of een t of dt als uitgang kost hem niet de minste inspanning. Terwijl ik vruchteloos zeker 10 minuten heb staan oefenen om de naam Verhofstadt correct uit te spreken. Want hoe spreek je nu in hemelsnaam een dt als uitgang uit? Hierna kon ik de spiegel gaan afwassen, hing vol met speeksel!
Met de woordjes WINT en WIND heb ik minder moeite, al vraagt mijn eega waarom ik zo vochtig spreek bij het tweede, waarom dat nodig is er zo de nadruk op te leggen?
Dit is een oud zeer, daarover heb ik lang geleden reeds mijn beklag eens gedaan. Voor mij mag de Nederlandse taal nog een stuk eenvoudiger, wat je niet hoort moet je niet schrijven, is mijn standpunt.
Daarom heb ik al eens overwogen om mijn postings in het Engels op te stellen, maar dat zou weeral niet in dank worden afgenomen, denk ik zo…
Dat is natuurlijk allemaal naast de kwestie, het dispuut tussen Piepauw en Hermano.
Spijtig genoeg kan ik hierin geen standpunt innemen, want ik heb van die hele kwestie niets gelezen. Maar zonder enige twijfel zullen ze als beschaafde mensen hier een oplossing voor bereiken, die voor beiden aanvaardbaar is. Zoals in de politiek, zonder gezichtsverlies voor geen der partijen.
Maar om terug te komen op de foltering ondergaan in het ziekenhuis, anderhalf uur opgescheept zitten met een vervelende predikant is natuurlijk niet niks, maar weet je, er zijn nog ergere martelingen voorstelbaar!
Stel je maar eens voor dat je daar ligt met een gebroken nek. Ingebed in een plaasteren kraag, onmogelijk om het hoofd te bewegen. En jouw vrienden hebben, in een poging om je terug wat levensvreugde te bezorgen, een beeldmooie striptease danseres ingehuurd om in jouw gelukskamer een show ten beste te geven!
En ze voert die show volledig op ter hoogte van dat andere bed, en jij kan ONMOGELIJK het hoofd zover bewegen, zodat je gene ene fluit ziet van die wervelende voorstelling!
Is dat niet erger, of is dat veel en veel erger???
En stel daarbij dan nog, dat niet alleen het glas porto leeg is, maar ook de fles? Dan kan je evengoed maar ineens dood zijn...
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
-
Gast
Als jij je postings in het Engels gaat opstellen zal de spiegel nog veel vochtiger zijn denk ik, Zandmannetje.
-
Tillie - Lid geworden op: 28 jul 2004, 23:20
- Locatie: Kempen
moet je dan geen hete aardappel in de mond nemen. Ik bedoel, om de juiste uitspraak te oefenen?
Zorro, heb jij die andere taal-spelerijtjes dan allemaal gemist?
Die stripteaseuse, dat bekoort mij toch niet. Die lege fles Porto, vind ik véél erger.
Een breed glimlachende verpleegster? Met het tempo dat die verpleegsters er heden ten dage moeten op nahouden, zie je dat maar in een flits. Welke tandpasta zou die trouwens gebruiken? Dat éne merk waar je van opge-Pèp-t-sie-d wordt?
Zorro, heb jij die andere taal-spelerijtjes dan allemaal gemist?
Die stripteaseuse, dat bekoort mij toch niet. Die lege fles Porto, vind ik véél erger.
Een breed glimlachende verpleegster? Met het tempo dat die verpleegsters er heden ten dage moeten op nahouden, zie je dat maar in een flits. Welke tandpasta zou die trouwens gebruiken? Dat éne merk waar je van opge-Pèp-t-sie-d wordt?
Zonder vrouwen gaat het niet, dat heeft zelfs God moeten toegeven.
Duse
Duse
-
Piepauw - Lid geworden op: 04 mar 2004, 21:41
Na 14 jaar werd het tijd om deze tekst te verwijderen, conform het copyright.
groet
Piepauw
groet
Piepauw
Laatst gewijzigd door Piepauw op 12 feb 2019, 19:06, 2 keer totaal gewijzigd.
Bij het schrijven van poëzie, heb ik last van Claus-trofobie
(C)opyleft Jasse 1998 * (s)Taal-zonder-waarde
(C)opyleft Jasse 1998 * (s)Taal-zonder-waarde
-
meisje - Lid geworden op: 17 sep 2004, 22:21
- Locatie: Brugge
Pp,
Bij een kopje koffie de geprinte versie van je column een paar keer doorgelezen en... dat was genieten!!! Beter dan de krant
Ik hoop dat je niet te lang wegblijft en daarom bied ik mijn diensten aan om je zolder te helpen opruimen, zorg jij dan voor de porto?
Bij een kopje koffie de geprinte versie van je column een paar keer doorgelezen en... dat was genieten!!! Beter dan de krant
Ik hoop dat je niet te lang wegblijft en daarom bied ik mijn diensten aan om je zolder te helpen opruimen, zorg jij dan voor de porto?
-
zandmannetje - Lid geworden op: 02 feb 2003, 23:15
- Locatie: Het land met meer ministers dan inwoners
Het leven kan hard zijn, wat zeg ik, het leven is hard! Bikkelhard, en ongenadig…
Bedremmeld, terneergeslagen, bedroefd, verbitterd, teleurgesteld, ontgoocheld, gedesillusioneerd en levensmoe zit ik hier in een hoekje te kniezen, beter gezegd weg te kwijnen.
Het heeft mij enkele jaren en vele tientallen postings (zoniet honderden) gekost om op Seniorennet een zekere reputatie op te bouwen, een zekere naambekendheid te verwerven. Met een trouwe schare fans, die blij waren telkens zandmannetje een nieuw bericht publiceerde.
En wat zie ik wat nu gebeurd, tot mijn grote ontsteltenis? Het kost meester Piepauw slechts twee postings, twee miserabele postings, om al mijn fans achter zich geschaard te krijgen. Alle zeven , zonder één uitzondering, lopen ze nu met slaande trom achter zijn vaandel…
Eén anonieme gemaskerde spreekt zelfs over een goede pen, eventjes uit het oog verliezende dat berichten op een toetsenbord getokkeld worden, al dan niet verbonden met een kabeltje aan die vermaledijde computer.
Iemand anders lapt alle gezondheidsregels aan haar laars, door afgeprinte versies des meesters proza te lezen bij het ontbijt.
Goed wetende dat het bloed dat naar haar hersencelletjes stroomt, eigenlijk benodigd is rond de maagwand teneinde een goede spijsvertering te bewerkstelligen…
Wat zal mij resten, wanneer ik binnen enkele dagen uit mijn hoekje kruip, wanneer de honger onvermijdelijk zal toeslaan, wanneer die aan mij begint te knagen zoals een rat aan een kadaver?
Van dorst heb ik zo geen last, met voorgaande tips in het achterhoofd heb ik een fles porto van anderhalve liter binnen handbereik staan.
Dat lest niet alleen de dorst, maar maakt ook dat mijn gedachten niet AL te somber worden.
Het is goeie trouwens, spijtig dat er geen flessen van 3 liter bestaan, want wat als die fles leegraakt, wat onvermijdelijk zal gebeuren?
Emigreer ik naar Amerika, om alle teleurstelling ver achter mij te laten? Bij nadere beschouwing liever niet, het is er te koud en er ligt te veel sneeuw. Aangezien ik niet zo van winterse toestanden hou, richten mijn blikken zich meer op zonnige oorden, de Caraïben of Haïti, maar daar is mijn portefeuille niet dik genoeg voor.
Als alternatief (of aperitief?) Porto (Rica) dan maar? Lap, nu krijg ik het ook al, dit is besmettelijk.
Italië of Spanje dan, met een duidelijk voorkeur voor het eerste land. Daar kan ik reeds na enkele dagen oefenen beginnen met postings plaatsen op het plaatselijke seniorennet, onder de naam Uomo Sabio…
Siervogels vind je daar alleen in openbare parken, zodat ik het net voor mij alleen heb. En in het land der blinden is zandmannetje koning. ZMj is daar een duidelijke verwijzing naar trouwens…
HET probleem is echter dat mijn gade tegenwoordig liever in Spanje komt, en daar reikt mijn kennis van de taal niet verder dan "una cerveza, un café con leche y un agua con gas", al mag het desnoods ook sin zijn!
Waar wil ik nu eigenlijk heen met mijn betoog? Eventjes zelf terug het begin lezen, want ik ben de draad kwijt.
Klaarblijkelijk het gevolg van de porto…
Ach ja, het gaat dus duidelijk niet over kwantiteit maar over kwaliteit, en een mens moet zijn meerdere kunnen erkennen.
Maar potverdekke nogantoe, nadat ik hier reeds openlijk bekent heb dat Kwezel slimmer is dan ik, nu toegeven dat Piepauw beter schrijft dan ik, dat valt mij zwaar.
Heel zwaar, te zwaar eigenlijk, zodat ik maar troost ga zoeken waar ik het vinden kan.
Ik laat in het midden waar of wat dat is, een glaasje van een sterker spul dan die porto, of dan toch in een kamer van geluk ???
Bedremmeld, terneergeslagen, bedroefd, verbitterd, teleurgesteld, ontgoocheld, gedesillusioneerd en levensmoe zit ik hier in een hoekje te kniezen, beter gezegd weg te kwijnen.
Het heeft mij enkele jaren en vele tientallen postings (zoniet honderden) gekost om op Seniorennet een zekere reputatie op te bouwen, een zekere naambekendheid te verwerven. Met een trouwe schare fans, die blij waren telkens zandmannetje een nieuw bericht publiceerde.
En wat zie ik wat nu gebeurd, tot mijn grote ontsteltenis? Het kost meester Piepauw slechts twee postings, twee miserabele postings, om al mijn fans achter zich geschaard te krijgen. Alle zeven , zonder één uitzondering, lopen ze nu met slaande trom achter zijn vaandel…
Eén anonieme gemaskerde spreekt zelfs over een goede pen, eventjes uit het oog verliezende dat berichten op een toetsenbord getokkeld worden, al dan niet verbonden met een kabeltje aan die vermaledijde computer.
Iemand anders lapt alle gezondheidsregels aan haar laars, door afgeprinte versies des meesters proza te lezen bij het ontbijt.
Goed wetende dat het bloed dat naar haar hersencelletjes stroomt, eigenlijk benodigd is rond de maagwand teneinde een goede spijsvertering te bewerkstelligen…
Wat zal mij resten, wanneer ik binnen enkele dagen uit mijn hoekje kruip, wanneer de honger onvermijdelijk zal toeslaan, wanneer die aan mij begint te knagen zoals een rat aan een kadaver?
Van dorst heb ik zo geen last, met voorgaande tips in het achterhoofd heb ik een fles porto van anderhalve liter binnen handbereik staan.
Dat lest niet alleen de dorst, maar maakt ook dat mijn gedachten niet AL te somber worden.
Het is goeie trouwens, spijtig dat er geen flessen van 3 liter bestaan, want wat als die fles leegraakt, wat onvermijdelijk zal gebeuren?
Emigreer ik naar Amerika, om alle teleurstelling ver achter mij te laten? Bij nadere beschouwing liever niet, het is er te koud en er ligt te veel sneeuw. Aangezien ik niet zo van winterse toestanden hou, richten mijn blikken zich meer op zonnige oorden, de Caraïben of Haïti, maar daar is mijn portefeuille niet dik genoeg voor.
Als alternatief (of aperitief?) Porto (Rica) dan maar? Lap, nu krijg ik het ook al, dit is besmettelijk.
Italië of Spanje dan, met een duidelijk voorkeur voor het eerste land. Daar kan ik reeds na enkele dagen oefenen beginnen met postings plaatsen op het plaatselijke seniorennet, onder de naam Uomo Sabio…
Siervogels vind je daar alleen in openbare parken, zodat ik het net voor mij alleen heb. En in het land der blinden is zandmannetje koning. ZMj is daar een duidelijke verwijzing naar trouwens…
HET probleem is echter dat mijn gade tegenwoordig liever in Spanje komt, en daar reikt mijn kennis van de taal niet verder dan "una cerveza, un café con leche y un agua con gas", al mag het desnoods ook sin zijn!
Waar wil ik nu eigenlijk heen met mijn betoog? Eventjes zelf terug het begin lezen, want ik ben de draad kwijt.
Klaarblijkelijk het gevolg van de porto…
Ach ja, het gaat dus duidelijk niet over kwantiteit maar over kwaliteit, en een mens moet zijn meerdere kunnen erkennen.
Maar potverdekke nogantoe, nadat ik hier reeds openlijk bekent heb dat Kwezel slimmer is dan ik, nu toegeven dat Piepauw beter schrijft dan ik, dat valt mij zwaar.
Heel zwaar, te zwaar eigenlijk, zodat ik maar troost ga zoeken waar ik het vinden kan.
Ik laat in het midden waar of wat dat is, een glaasje van een sterker spul dan die porto, of dan toch in een kamer van geluk ???
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
-
Tillie - Lid geworden op: 28 jul 2004, 23:20
- Locatie: Kempen
Zandmannetje ze moeten er alle twee zijn.
het zand (strand) en de zee.
Laat die porto nu maar staan en blijf ons verblijden met meldingen van goede of slechte tijden
het zand (strand) en de zee.
Laat die porto nu maar staan en blijf ons verblijden met meldingen van goede of slechte tijden
Zonder vrouwen gaat het niet, dat heeft zelfs God moeten toegeven.
Duse
Duse
-
ED. - Lid geworden op: 16 okt 2003, 19:20
Beste zandman,
Toegegeven. Die gevleugelde schrijver doet het op een aparte, originele manier. Bij het schrijven van zijn poëzie, schijnt hij ook nog na te denken ook! Je moet het maar doen, zeg ik! Maar! Het lezen ervan verloopt niet altijd even vloeiend. Die dichtende, toetsentrommelaar, verplicht ons zelfs,na het lezen van zijn kunstwerken, de nodige pauzes in te lassen om onze hersens, of wat er moet voor doorgaan, weer op een normale manier te laten functioneren.
Prachtige “vindsels” die uit zijn, méér dan waarschijnlijk goed getrainde linker of rechterkwabben van zijn grijze massa ontspruiten, liggen daar mogelijk opeengehoopt in de vier hersenventrikels, die dienst doen als wachtkamer voor woordenspelingen. Het zou mij niet verwonderen, dat hij zelf over acht van die wachtkamers beschikt.
Die man schrijft boeken, dat voel je zo aan je kleine teen! Wij, als gewone kolderaars denken niet altijd aan die verfijningen van de taal. Alhoewel wij ons beste beentje voorzetten. Wij schrijven,zonder scrupules wat ons hart ons ingeeft in de hoop, dat ons trouw publiek, dat ons stilaan aan het verlaten is, ons vergeeft, dat wij links of rechts al eens een komma laten zweven op het verkeerde moment, op de verkeerde plaats, of zoals MC het zo goed kan zeggen, “wij maken onze fouten vrijwillig zodat men ons kan verbeteren!”
En toch, beste zandman, ik lees toch nog ietsje liever onze gewone, zij het soms onrealistische, uit de duim gezogen en gedurfde tekstjes. Dit doet natuurlijk geen afbreuk aan de kwaliteiten, de taalspitsvondigheden van de in massa geroemde literaire kunstwerken van onze “gevogelde”. De man die ons, zij het maar sporadisch “een klop van de letterkundige hamer geeft. Dat wij, als gewone stervelingen daar soms depressief van worden en dat het gevaar niet ondenkbaar is, dat we onze linker - en rechterwijsvinger wel eens zouden kunnen afhakken,daar wordt niet aan gedacht! Ziezo, Lampo kan aan deze laatste zin, een puntje zuigen!
Ik betrap er mij nu zelfs op, dat ik mijn stijl ook al aan het aanpassen ben. Maar, dit zal dan maar éénmalig zijn want, tegen iemand van “buiten categorie” moet ik, neen! durf ik niets beginnen! Moet ik nu beginnen plakken en knippen, zoals Hermano mij ooit vroeg of ik dat deed? Ik heb er veel goesting voor, dat wel! Maar, bij nader toezien, zal ik dat maar zo laten en er mij geen snars van aantrekken dat er af en toe onder mijn tekst de vermelding verschijnt, “voor de tiende keer aangepast door Ed op één en dezelfde datum” kwestie van er mijn foutjes uit te halen, woordjes te verbeteren en soms, rood te worden van schaamte!
Om ons uit de depressieve toestand te halen vraag ik hierbij officieel aan Piep-pauw om bij zijn eerstvolgende posting eens een kanjer van een “dt”-fout te maken. Beter nog, zet ze in het rood, zodat wij er niet naast kunnen kijken! Het kan onze geestelijke gezondheid alleen maar ten goede komen! Als dank, mag hij dan, misschien, ook nog aansluiten bij de kolderaars op voorwaarde nochtans, dat hij ons het merk van zijn porto verraad want bij het lezen van zijn poëzie kan het bijna niet anders, of er zit een muze in die Godendrank!
Toegegeven. Die gevleugelde schrijver doet het op een aparte, originele manier. Bij het schrijven van zijn poëzie, schijnt hij ook nog na te denken ook! Je moet het maar doen, zeg ik! Maar! Het lezen ervan verloopt niet altijd even vloeiend. Die dichtende, toetsentrommelaar, verplicht ons zelfs,na het lezen van zijn kunstwerken, de nodige pauzes in te lassen om onze hersens, of wat er moet voor doorgaan, weer op een normale manier te laten functioneren.
Prachtige “vindsels” die uit zijn, méér dan waarschijnlijk goed getrainde linker of rechterkwabben van zijn grijze massa ontspruiten, liggen daar mogelijk opeengehoopt in de vier hersenventrikels, die dienst doen als wachtkamer voor woordenspelingen. Het zou mij niet verwonderen, dat hij zelf over acht van die wachtkamers beschikt.
Die man schrijft boeken, dat voel je zo aan je kleine teen! Wij, als gewone kolderaars denken niet altijd aan die verfijningen van de taal. Alhoewel wij ons beste beentje voorzetten. Wij schrijven,zonder scrupules wat ons hart ons ingeeft in de hoop, dat ons trouw publiek, dat ons stilaan aan het verlaten is, ons vergeeft, dat wij links of rechts al eens een komma laten zweven op het verkeerde moment, op de verkeerde plaats, of zoals MC het zo goed kan zeggen, “wij maken onze fouten vrijwillig zodat men ons kan verbeteren!”
En toch, beste zandman, ik lees toch nog ietsje liever onze gewone, zij het soms onrealistische, uit de duim gezogen en gedurfde tekstjes. Dit doet natuurlijk geen afbreuk aan de kwaliteiten, de taalspitsvondigheden van de in massa geroemde literaire kunstwerken van onze “gevogelde”. De man die ons, zij het maar sporadisch “een klop van de letterkundige hamer geeft. Dat wij, als gewone stervelingen daar soms depressief van worden en dat het gevaar niet ondenkbaar is, dat we onze linker - en rechterwijsvinger wel eens zouden kunnen afhakken,daar wordt niet aan gedacht! Ziezo, Lampo kan aan deze laatste zin, een puntje zuigen!
Ik betrap er mij nu zelfs op, dat ik mijn stijl ook al aan het aanpassen ben. Maar, dit zal dan maar éénmalig zijn want, tegen iemand van “buiten categorie” moet ik, neen! durf ik niets beginnen! Moet ik nu beginnen plakken en knippen, zoals Hermano mij ooit vroeg of ik dat deed? Ik heb er veel goesting voor, dat wel! Maar, bij nader toezien, zal ik dat maar zo laten en er mij geen snars van aantrekken dat er af en toe onder mijn tekst de vermelding verschijnt, “voor de tiende keer aangepast door Ed op één en dezelfde datum” kwestie van er mijn foutjes uit te halen, woordjes te verbeteren en soms, rood te worden van schaamte!
Om ons uit de depressieve toestand te halen vraag ik hierbij officieel aan Piep-pauw om bij zijn eerstvolgende posting eens een kanjer van een “dt”-fout te maken. Beter nog, zet ze in het rood, zodat wij er niet naast kunnen kijken! Het kan onze geestelijke gezondheid alleen maar ten goede komen! Als dank, mag hij dan, misschien, ook nog aansluiten bij de kolderaars op voorwaarde nochtans, dat hij ons het merk van zijn porto verraad want bij het lezen van zijn poëzie kan het bijna niet anders, of er zit een muze in die Godendrank!