Gustilpe
Hoe maak je het.
Als ik, zoals gisteren, in Gasthuisberg ben en daar de mis volg en
het koor hoor dan denk ik aan jou.
Gisteren was Pro Arte daar van Leuven.
Het was zeer mooi maar....
Ik had geen innerlijke ontroering of ik werd niet gedragen,
zoals dat bij jullie wel het geval was!
Het moet voor mij"Hoog de harten " zijn! En dat was zó
voor mij die zondag dat jou koor zong!
Nogmaals proficiat en dank daarvoor Gustilpe.
Je hebt je Moeder vroeg verloren.
dat is zeer pijnlijk.
Ik heb m'n Moeder lang mogen bewaren, maar....
ik kende en waarweerde haar niet voor wat zij was.
En dat is ook pijnlijk.
Alleen de laatste twee jaren heb ik voor haar mogen
zorgen en dat heeft veel goed gemaakt.
Toen zij overleed was ik verloren , verloren als een kind van drie!
Toen heb ik veel verwerkt door te schrijven.
Hier is er daar eentje van:
Moeder ik mis je zo.
Moeder,
ik mis je zo, het doet zo’n pijn.
Ik mis je zo,
ik heb je nog zo nodig en
vind je niet.
Ik heb je altijd gemist ,moeder,
ik had je altijd nodig,
maar......
ik wist het niet.
Ik heb het nooit geweten.
Nu weet ik het , moeder.
Maar nu ben je er niet meer.
Nooit meer!
Nu weet ik het en roep :Moeder!
Doch in de nevel der Eeuwigheid aan de overkant,
kan ik je niet zien,niet horen ,niet voelen.
Nooit meer!
Ik weet niet of je er bent, waar je bent.
Of het je goed gaat?
Of je gelukkig bent
daar aan de overkant in d’ Eeuwigheid?
En moeder…
Zie je mij , hoor je mij
door die mist heen van de overkant?
Maar weet moeder ....
dat ik je mis en
je nog zo nodig heb.
Johana - Maria
3 januari 2003
Lieve Gustilpe nog het allerbeste voor jou!
Lentegroet,
johanamaria
Hoe maak je het.
Als ik, zoals gisteren, in Gasthuisberg ben en daar de mis volg en
het koor hoor dan denk ik aan jou.
Gisteren was Pro Arte daar van Leuven.
Het was zeer mooi maar....
Ik had geen innerlijke ontroering of ik werd niet gedragen,
zoals dat bij jullie wel het geval was!
Het moet voor mij"Hoog de harten " zijn! En dat was zó
voor mij die zondag dat jou koor zong!
Nogmaals proficiat en dank daarvoor Gustilpe.
Je hebt je Moeder vroeg verloren.
dat is zeer pijnlijk.
Ik heb m'n Moeder lang mogen bewaren, maar....
ik kende en waarweerde haar niet voor wat zij was.
En dat is ook pijnlijk.
Alleen de laatste twee jaren heb ik voor haar mogen
zorgen en dat heeft veel goed gemaakt.
Toen zij overleed was ik verloren , verloren als een kind van drie!
Toen heb ik veel verwerkt door te schrijven.
Hier is er daar eentje van:
Moeder ik mis je zo.
Moeder,
ik mis je zo, het doet zo’n pijn.
Ik mis je zo,
ik heb je nog zo nodig en
vind je niet.
Ik heb je altijd gemist ,moeder,
ik had je altijd nodig,
maar......
ik wist het niet.
Ik heb het nooit geweten.
Nu weet ik het , moeder.
Maar nu ben je er niet meer.
Nooit meer!
Nu weet ik het en roep :Moeder!
Doch in de nevel der Eeuwigheid aan de overkant,
kan ik je niet zien,niet horen ,niet voelen.
Nooit meer!
Ik weet niet of je er bent, waar je bent.
Of het je goed gaat?
Of je gelukkig bent
daar aan de overkant in d’ Eeuwigheid?
En moeder…
Zie je mij , hoor je mij
door die mist heen van de overkant?
Maar weet moeder ....
dat ik je mis en
je nog zo nodig heb.
Johana - Maria
3 januari 2003
Lieve Gustilpe nog het allerbeste voor jou!
Lentegroet,
johanamaria
"DE WEG NAAR BINNEN, IS DE LANGSTE WEG."






