Robbe schreef:
August Cuppens, de neef van mijn grootmoeder, Maria Cuppens, schreef juist 100 jaar geleden een gedicht, dat op muziek werd gezet door Lodewijk De Vocht
Liefde gaf u duizend namen...
Wie kent niet dit lied? Het zit nog altijd in ons repertorium van het koor, we zongen het nog enkele jaren geleden bij de bedevaart naar Scherpenheuvel.
Ooit zongen we (8 personen) dit lied, het moet nu zo'n 10 jaar geleden zijn in een bergkerkje in Budapest.
We bezochten er Istvàn Regöczi, een merkwaarig man!
Als jonge knaap kwam Istvàn samen met nog veel andere Hongaarse kinderen naar Vlaanderen om aan te sterken. Hij was te gast bij een kannunik in Poperinge.
In 1933 kwam hij terug om priester te worden. Hij werd gewijd in volle oorlogstijd 1943.
Hij keerde terug naar zijn land, zijn leven werd een aaneenschakeling van zorgen en gebed, van tegenwerking, mizeries en pesterijen vanwege het toenmalig communistisch regime, waartegen hij hard in verzet kwam. Het is het leven van een man met een ijzersterk geloof, vaak was het 'overleven'.
Naast zijn parochiewerk droeg hij de zorg over honderden wezen en verlaten kinderen. Hij noemde hen 'mijn arendjongskens' en schreef er een boek over. Velen in Vlaanderen maakten ooit kennis met dit boek.
Vaak wist hij 's morgens niet wat hij zijn Arendjongskens 's avonds kon aanbieden als avondmaal, maar zijn vindingrijkheid kende geen grenzen. Hij rekende steeds op de Goddelijke Voorzienigheid, en op cruciale momenten kreeg hij hulp. Eigenlijk kon hij maar overleven in het communistische Hongarije dank zij de steun van vele Vlamingen, die hem massaal steunden.
Hij bracht 2000 dagen door in gevangenschap, omwille van zijn ijver en taai verzet, maar hij was niet gebroken, dank zij zijn groot Godsvertrouwen.
Hij schreef ook het boek 'een zwerver voor God' hij heeft het voor mij getekend.
Zoals hierboven vermeld bezochten we hem een tijd geleden in zijn bergkapel. we woonden er een H Mis bij, en leerden voor de gelegenheid een aantal Hongaarse liederen. De mensen in de kerk zongen spontaan met ons mee, maar ze werden hen door Istvan het zwijgen opgelegd, hij wou de eer aan ons, we kregen natuurlijk veel applaus.
Op het einde van de viering zongen we het 'Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen, Istvan was zeer verrast en zong uit volle borst mee.
Achteraf konden we nog met hem nagenieten, onze taal is hij nog steeds eigen.
Tot op het ogenblik van vandaag wordt hij nog gesteund door een werkgroep in Poperinge. Hij is 94 jaar en nog steeds aan het werk!
Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen
Liefde gaf U duizend namen,
groot en edel, schoon en zoet,
maar geen één die 't hart der Vlamen
even hoog verblijden doet,
als de naam, o Moedermaagd,
die gij in ons landje draagt,
schoner klinkt hij dan al d' andren:
Onze Lieve Vrouw van vlaand'ren,
onze Lieve Vrouw van Vlaand'ren.
Waar men ga langs Vlaamse wegen,
oude hoeve, huis of tronk,
komt men U, Maria tegen,
staat Uw beeltenis te pronk,
lacht ons toe uit lindegroen,
bloemenkrans of blij festoen,
moge 't nimmer hier verand'ren
O gij Lieve Vrouw van Vlaand'ren,
O gij Lieve Vrouw van Vlaand'ren.
Blijf in 't Vlaamse harte tronen
als de hoogste koningin,
als de beste moeder wonen
in elk Vlaamse huisgezin.
Sta ons bij in alle nood,
nu en in het uur der dood,
ons, uw kind'ren, en ook d'and'ren:
Liefste Lieve Vrouw van Vlaand'ren,
Liefste Lieve Vrouw van Vlaand'ren.
test: A. Cuppens
muziek: L. De Vocht
aan iedereen een fijne zondag,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!