Poëzie en proza

Het leven zoals het is...(vervolg)

Gestart door hilde m op 18 mei 2009, 06:51 1052 berichten 353.551 keer gelezen
hilde m Startte dit onderwerp 23 mei 2009, 07:56 puurs 2870 1.587 berichten
Lieve vrienden,
Ik klamp me dankbaar vast
aan jullie woorden van medeleven,
een reddingsboei,
in een zee van verdriet.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
hilde m Startte dit onderwerp 23 mei 2009, 08:02 puurs 2870 1.587 berichten
De geur en de smaak
van de ziekenkamer
zit nog in m'n neus
en haren.
Hij plakt
aan m'n verhemelte
maakt alles smakeloos.
Nog éénmaal
mogen we je bezoeken.
De lift daalt
naar min één,
waar alles koud is
en levenloos.

Ze hebben goed
voor je gezorgd.
Gewassen en geschoren
alle sporen weg,
van dat laatste gevecht.
Je kreatieve handen
sereen gevouwen.
Je gezicht wit en stil
uit marmer gehouwen.
Je bent het
en ook weer niet.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
Omaha 23 mei 2009, 14:57 Vlaams-Brabant 438 berichten
lieve hilde m,

heel moedig en tot op het einde stond je je papa bij tijdens zijn grote oversteek naar de andere kant van de grote rivier

ik bied je hierbij mijn oprechte deelneming en troost aan

...Afbeelding

Omaha.
hilde m Startte dit onderwerp 25 mei 2009, 13:34 puurs 2870 1.587 berichten
Heel veel dank,
van Hilde,
voor jullie blijken van medeleven.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
hilde m Startte dit onderwerp 25 mei 2009, 13:38 puurs 2870 1.587 berichten
Verdriet zit in mijn bloed
stroomt door m'n aderen,
vergiftigt heel mijn lichaam
laat me gedesoriëndeerd achter.

Adrenaline,
houdt me op de been,
ik loop mezelf achterna,
er valt zoveel te regelen.
Het laatste wat ik voor jou
kan doen,
wil ik beslist
niet uit handen geven.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
gustilpe 26 mei 2009, 09:28 vlaams brabant 5.423 berichten
lieve hilde,

je hebt jouw best gedaan,
meer kon je niet,
ook het laatste niet
uit handen geven.

Mag het een troost zijn!

meelevende groetjes,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
hilde m Startte dit onderwerp 26 mei 2009, 16:00 puurs 2870 1.587 berichten
Licht geraakt
en kwaad
op heel de wereld.
Op het leven,
dat zoveel vragen openlaat,
geen compromissen maakt,
geen medelijden toont,
onze smekende stem niet hoort.

Het lot dat geeft
en neemt
volgens een roulettespel,
gevoelens zijn hier niet van tel.

En vandaag,
heb ik het er moeilijk mee
om devoot te zeggen :
Jouw wil geschiede
hier op deze aard.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
Bosrankje 27 mei 2009, 00:26 Antwerpen 9.308 berichten
Lieve Hilde,

"Het leven zoals het is" Je had geen betere naam kunnen kiezen
voor jouw topic !
Want je vertelt met zoveel eenvoud en echtheid alles wat je voelt
en beleeft... zowel de mooiste als de moeilijkste momenten van je
bestaan !

Blijf aub schrijven, het is de beste therapie, geloof me !

Inderdaad horen opstand en boosheid bij een rouwproces en je
verwoordt het zo goed .....

Veel sterkte en moed, lieve Hilde

Meelevende lentegroetjes van Alter en Rankje xxx
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
schrijfster 27 mei 2009, 10:41 nijmegen 2.630 berichten
Lieve hilde,
Pijn zal blijven,maar zal worden omgezet in dankbare herinneringen!
Sterkte schrijfster.
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
ria 27 mei 2009, 10:49 waar het goed is om wonen... 5.038 berichten
Lieve Hilde,

met een krop in mijn keel heb ik gelezen
van jullie lijden, van zijn pijn,
van de strijd die jullie samen hebben doorstaan.

De laatste zware weken en dagen,
je staat erbij - je bemint hem buitenmate
dat is alles wat je voor hem kunt doen,
maar het is zoveel, Hilde, zoveel.

Ik mocht het ervaren bij mijn moeder.
...en dan ze loslaten, hen laten gaan,
al doet het ook zo'n pijn.
Ook dat is liefde, intense liefde.

Maar geloof me, lieve Hilde,
eens het grote verdriet voorbij,
voel je hen, je pa, je ma,
altijd aan jouw zijde staan.

Hij is niet ver, alleen maar aan de overkant,
waar hij en je ma gelukkig zijn.

Lieve Hilde, ik bied je mijn oprecht medeleven,
vriendschap en ook een gebedje aan.

ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
hilde m Startte dit onderwerp 28 mei 2009, 08:07 puurs 2870 1.587 berichten
Omaha, schrijfster,gustilpe,bosrankje,ria,

lieve vrienden allemaal,

jullie warme woorden en afbeeldingen,
zijn als de zon die zich door de donkere wolken wilt dringen.

Een dankbare Hilde.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
hilde m Startte dit onderwerp 28 mei 2009, 08:12 puurs 2870 1.587 berichten
In dat kleine kerkje
aan die drukke straat
niet ver van de woonwijk
waar het ouderlijke huis staat.
Voor het altaar
waar we 37 jaar geleden
"ja" zeiden tegen elkaar,
zitten we nu naast
een houten kist.
't Is mijn pa die daarin ligt
en dat zielige hoopje,
dat ben ik,
die ernaast zit.
Vol verdriet,
maar ook dankbaar
dat je mijn vader was
en ik je dochter mocht zijn.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
Bosrankje 29 mei 2009, 00:07 Antwerpen 9.308 berichten
Lieve Hilde,

Ik heb je al geantwoord in mijn Laar
voor je lief bezoek maar ik wou je toch
nog even hier iets schrijven !

Blij dat we jou hebben kunnen steunen
in deze moeilijke periode van je leven
(wij niet alleen trouwens want, als men
leest op je topic al het liefs en het mede-
leven dat geschreven is geweest, is men
wel zeker dat vriendschap,zelfs virtueel,
echt bestaat enfin, hier op Poëzieforum
toch ! Maar dat wist ik al lang !)

Altijd welkom in ons Laar en lieve
lentegroetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
hilde m Startte dit onderwerp 01 jun 2009, 14:29 puurs 2870 1.587 berichten
Jullie zijn allemaal zo lief
al het medeleven dat ik hier zie,
de warme woorden,
de passende prentjes,
lieve vrienden,
blij dat ik jullie hier
heb kunnen vinden...
hilde m.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
hilde m Startte dit onderwerp 01 jun 2009, 14:34 puurs 2870 1.587 berichten
Als ik nu de straat indraai
en bel aan het mij
zo vertrouwde huis.
Kom je dan opendoen
en lach je me
blij en verwachtingsvol toe...

'k Zou je dan vertellen
wat een nare hardnekkige droom
ik heb gehad,
de afgelopen nacht.
Je zou me dan vastpakken,
ik hoor al de intonatie van je stem,
"kindje toch,
dromen zijn bedrog,
ik ben er toch nog."
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.