Wie een grieppik heeft gehaald de voorbije herfstdagen, die zal er waarschijnlijk geen last van hebben. Dat lelijke griepvirus in je knoken, dat je afmat en je totaal loss maakt van deze wereld. Je hoofd doet het opzwellen en je bloed in je aders koken tot 40° C. Je neus loopt of staat erbij als een grot waar de ijskegels vanaf druipen. De pijnlijke hoest doet menig berg bulderen alsof er een verlopen Yeti ergens uit Tirool is overgekomen.
Sommigen zijn er een dag wat hangerig van heb ik gehoord. En dat kan ook best, want eigenlijk maakt zo'n griepprik je een heel klein beetje ziek. Ze spuiten je namelijk wat van het griepvirus in zodat je lichaam gedwongen wordt om ertegen in het geweer te komen en er antistoffen tegen te gaan produceren. Natuurlijk is het virus dat ze je inspuiten zo verzwakt, dat je er niet echt ziek van kunt worden. Maar je lichaam komt er nog wel tegen in opstand. Kijk, en dat is nou net de bedoeling. Want de antistoffen die je lichaam daardoor aanmaakt, blijven paraat en actief. Komt er daarna een invasie van het echte virus, dan is je lichaam daarop voorbereid. Want door die griepprik ben je daar dan immuun voor geworden.
Dat is het nu juist, halsstarrig heb ik geweigerd om een prikje te halen, en het was nochtans gratis voor onze firma maar die vrouwelijke koppigheid altijd die immer de kop naar boven steekt.
Daar waar Telloorlekker nu naar toe gaat om de latten aan of is het onder te binden, daar was de lucht zo ijl, dat je hoog in de bergen zonder masker niet kon skiën. Wie zuivere longen wil hebben, haast je naar de witte tapijten. Door het gevaar voor lawines was menig bergcol afgesloten en zonder sneeuwkettingen kon je amper van je parkplaats afgeraken. Degene die dan dacht dat hij eventjes een uitstapje kon maken met zijn voertuig, die kwam bedrogen uit. Tijdens de nacht was er een pak sneeuw bijgevallen en alle auto’s of wat er ook mocht van overblijven, lagen onder een dik pak witte massa en uren duurde het vooraleer je je eigen voortuig kon bevrijden. De temperaturen die liepen af tot -17° -20°, nu ben ik wel wat gewend maar trop is trop hé. Alhoewel je ’s nachts getrakteerd werd op een schitterende sterrenhemel die je vanaf het balkon kon bewonderen, voelde je de koude niet zo tot je lichaam doordringen, of was het stoerdoenerij?
Voor de rest is het iedereen aan te raden eens een sneeuwvakantie te doen, je waant je in oertijden waar God nog niet is doorgedrongen. Op iedere Alm op Alp staat een kruisbeeld, dat je waarschuwt of aanmoedigt om geen dwaze dingen daar te doen. Tegen gewelddadige natuurelementen zijn we trouwens niet opgewassen en menig keer werd er dan ook de 911 gebeld. Eerst dacht ik dat ze interventie vroegen, de mensen die boven met de gondels waren geraakt maar niet meer naar beneden durfden, alleen nog met de securitiediensten maar nu bleek er jammer genoeg een heli nodig om een tiener uit zijn noodsituatie te helpen. Helaas, soms is men een beetje overmoedig of een beetje stoer en door de vers bijgevallen sneeuwlaag, waar je geen steun aan kon vinden, je latten zakken in en zijn het spoor bijster, is die tiener met zijn gezicht in de volle laag terecht gekomen en jammerlijk gestikt, terwijl iedereen dacht dat hij een grapje maakte.
Maar wat ik eigenlijk wilde zeggen, die griep, die heeft me nu flink te pakken, gelukkig is het geen pokkenvirus.
