Waar het zwarte riet zich verenigt tot een vuist……………………77
En de modder blinkt onder grijze wolken
Kan ik urenlang zitten op een bank
En luisteren naar de stilte van het water
Ik hoor of zie de mensen niet
Maar wel klinkt af en toe een kleine vogel
Die teruggetrokken leeft en veilig is
En de zon zegt : Het wordt later
Uit herinneringen wordt de mens gemaakt
Beelden en gedachten zonder klank
De pijn waait als een zachte wind
Ooit een storm , nog steeds een kater
Ik stap weer op , de stenen komen dichter
En binnen moet de kachel aan
Ooit reizen mensen naar de maan
Want de wereld zelf is maar een flater
.
En de modder blinkt onder grijze wolken
Kan ik urenlang zitten op een bank
En luisteren naar de stilte van het water
Ik hoor of zie de mensen niet
Maar wel klinkt af en toe een kleine vogel
Die teruggetrokken leeft en veilig is
En de zon zegt : Het wordt later
Uit herinneringen wordt de mens gemaakt
Beelden en gedachten zonder klank
De pijn waait als een zachte wind
Ooit een storm , nog steeds een kater
Ik stap weer op , de stenen komen dichter
En binnen moet de kachel aan
Ooit reizen mensen naar de maan
Want de wereld zelf is maar een flater
.


