Hier volgt een stukje uit de site van de carabiniers waarop ik
enkele bladzijden tekst en fotos gezet heb.
S M 53/ 37902
Opleiding te Turnhout en de Purgeeractie
Mijn drie dagen, ja toen waren het echt nog drie dagen, in het 'Klein Kasteeltje' waarvan ik me nog herinner in een potje te pissen en mijn buurman in het rijtje mij vroeg om wat over te tappen, ook nog werd ik in een volledig donkere kamer geduwd, een stem vroeg me;
wat ziet ge?…. niets, dan weer, wat ziet ge ?…en weer…niets, waarop die stem kwaad riep maak dat ge buiten zijt, maar kon de deurklink niet vinden, ben toch buiten geraakt hoor.!!!
Mijn oproepingsbevel kwam een tijdje later, ik moest naar het 3e O C I te Turnhout. Wat een avontuur, had nog nooit op de trein gezeten, maar wist wel al wie Sinterklaas was zulle. Van in Brussel Noord naar Antwerpen en overstappen in Mechelen en toen we in Turnhout kwamen werden we opgewacht door ene met een paar strepen op zijn mouw, een ding weet ik nog, hij kon hard roepen. Vandaar te voet naar de kazerne waar we ingedeeld werden per Cie. en per kamer. Ik lag in de 1e kie
kamer nr 10 op het gelijkvloers de eerste kamer tegen de inkom.
Na twee dagen in burger rond gelopen te hebben en kennis gemaakt te hebben met patatten jassen, kamer kuisen en matras en deken opplooien, kregen we de derde dag onze uitrusting. Ons wapen, een
"Mauser"met lader van 5 kogels en grendelen bij elk schot, dit was de nachtmerie van ieder soldaat kwestie van een zuivere loop te behouden.
Na een paar uur hadden we verzameling in kledij op het plein en de eerste drill kon beginnen.
Van onze inentingen moet er toch ook iets gezegd worden, zo iets lijk een crème fraiche spuit, iedereen op een rij en zo’n naald van 20 cm in de rug achter de schouderbladen!!!
Na 6 weken afzien, zweten en zand slikken op Thielen-heide en Vosselaar waren we echte infanteristen en konden we naar onze eenheid.
Ooit gehoord over de grap van de Purge??? !!!!!
Op doktersbevel, na te veel klachten over verstopping zouden ze de kwaal wel oplossen. Die avond was ik van pikket en moest naar de keuken helpen ketels halen, een kok vertelde me, niet van de wortels met erwtjes eten hé maar ze zagen er zo lekker uit zodat ik ook een schepje nam. Tien uur, lichten uit en slapen, na een paar uur werd ik wakker en iedereen op de loop,…..
Wat gebeurd er hier ??….. voelde gij niks, neen !…. iedereen zit met ‘t schijt !!!!
Van de stank ga ik maar niet spreken maar na een poosje voelde ik ook iets, vlug broek en schoenen aan en naar buiten, maar zij die van verder kwamen lieten het lopen waar ze stonden, echt; de stront liep de trappen af. En het was één uitgelijnde baan naar buiten, toen ik aan de wc’s kwam was er geen enkele vrij en kon ik mijn buikje verlossen ergens in een hoekje.
Die morgen had niemand honger en werden de brandslangen gebruikt om al dat goedje buiten te krijgen
Na onze opleiding werd iedereen naar zijn eenheid gestuurd, behalve ik.
Niemand wist wat met mij aanvangen, ik stond niet op de lijst, zo verbleef ik een paar dagen alleen in een gans verlaten blok en ging eten in de 6e Cie bij de opleiding O/Offr. Na 8 dagen staken ze me in de 8e Cie bij de opleiding zware wapens. Een MI.30 had voor ons geen geheimen meer, we leerden er de afstand schatten, het vizier te regelen volgens de windrichting en windsterkte, ook de reserveloop verwisselen moest heel vlug kunnen. Als proefwerk hadden we, het geblinddoekt uiteenhalen en weer monteren van onze MI.30. Neen, ik heb nooit met scherp mogen schieten, eindelijk wist men dat ik naar de 10e Cie moest voor een chauffeurs opleiding.
De anderen hadden eerst op het oefenplein van Vosselaar leren schakelen en sturen, zonder iets te vragen moest ik achter het stuur kruipen van een ‘Fordson’, platte snuit, wielen van een bulldozer versnellingspook van 1 meter, dubbele koppeling, rechts stuur, en met de zwengel ingang draaien, had ge dien moniteur moeten horen, moest de colonne volgen, na dat ik een paar keer geblokkeerd was en de motor moest in gang draaien mocht ik niet meer rijden, hij zou me een goed rapport geven, maar toen hij hoorde dat ik geen scholingskaart had en voor de eerste keer achter een stuur zat, kreeg dien sukkelaar alle kleuren van de regenboog.
Met nog een scholing voor de gebuisden trok ik 14 dagen later naar
mijn eenheid, het 14e linie in verviers. dan naar Luik en tenslotte
naar Siegen bij de karabiniers
niet wat ge zegt telt maar hoe ge het zegt.